Την κατηγορηματική άρνησή της να πάρει μέρος στον διάλογο με τους εργοδότες και την κυβέρνηση, προκειμένου να βρεθεί λύση για τον ΕΔΟΕΑΠ, το υγειονομικό και επικουρικό ταμείο των δημοσιογράφων και διοικητικών υπαλλήλων των ΜΜΕ, ανακοίνωσε η ΕΣΗΕΑ.
Παράλληλα, εκτιμά πως «η κυβέρνηση προκαλεί επίτηδες οικονομική ασφυξία στον ΕΔΟΕΑΠ», όταν είναι γνωστό ότι, λόγω μείωσης της διαφημιστικής δαπάνης κατά 60% τα τελευταία 6 χρόνια, ο ΕΔΟΕΑΠ διαμορφώνει ετησίως ελλείμματα αρχικά από 30 εκατ. ευρώ ώς 13 εκατ. ευρώ σήμερα, ήδη από το 2010. Γεγονός που σημαίνει ότι εάν όλα μείνουν ως έχουν, το ταμείο θα καταρρεύσει με μαθηματική ακρίβεια.
Παράλληλα, η ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει «πρόθυμους» και «υπέρμαχους για τη μετατροπή του ΕΔΟΕΑΠ σε επαγγελματικό ταμείο», οι οποίοι, όπως ισχυρίζεται, «συμμερίζονται εργοδοτικές επιδιώξεις», τις οποίες συμμερίζεται επίσης «το δίδυμο Κατρούγκαλου - Πετρόπουλου». Συγκεκριμένα, η ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει συνδικαλιστές, αλλά κυρίως τον γενικό γραμματέα του ΕΔΟΕΑΠ (σ.σ.: Νίκο Καρούτζο) και την πρόεδρο του ΤΥΠ (σ.σ.: Άντζυ Σταθάτου), διότι «χαρακτηρίζουν το αγγελιόσημο ιδιωτικό πόρο, που δήθεν προέρχεται από συμφωνία εργαζομένων - εργοδοτών. Λες και είναι κάτι που μας έδωσαν και τώρα μπορούν να πάρουν πίσω οι εργοδότες» σημειώνει.
Η θέση της ΕΣΗΕΑ χαρακτηρίζεται ως «αταλάντευτη» και είναι η εξής: «Εμείς δεν προσυπογράφουμε την καταστροφή για να διαπραγματευτούμε μετά τα υλικά της κατεδάφισης. Αυτή τη δουλειά την έχουν αναλάβει άλλοι. Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο. Ούτε συμβιβασμός, ούτε συγκάλυψη».
Απαντώντας στις κατηγορίες, οι Ν. Καρούτζος και Α. Σταθάτου διερωτώνται για τη σκοπιμότητα της στάσης της ΕΣΗΕΑ και το «κατά πόσο οι εκλεκτοί συνάδελφοι του συνδικαλιστικού μας οργάνου ασχολούνται σοβαρά με τη διάσωσή μας».
Συμπληρώνουν επίσης ότι α) η κατάργηση του αγγελιόσημου δεν πλήττει μόνο τους εργαζόμενους στον Τύπο, αλλά και τους ίδιους τους εργοδότες, καθώς η δαπάνη τους θα αυξηθεί κατά 30%, οδηγώντας τις μικρότερες επιχειρήσεις Τύπου σε λουκέτα και εκτοξεύοντας την ανεργία, β) το «αγγελιόσημο ως κοινωνικός πόρος είναι και ιδιωτικός «και ως ιδιωτική περιουσία θα πρέπει να προστατεύεται όπως ορίζει το Σύνταγμα και οι ευρωπαϊκές συνθήκες». Προσθέτουν ότι «η απαλλοτρίωση ιδιωτικής περιουσίας αποζημιώνεται και δεν κλέβεται σε καμία ευνομούμενη πολιτεία».
