Ρεπορτάζ: Ειρήνη Λαζαρίδου
Τα όνειρα του μέσου Έλληνα μέχρι και πολύ πρόσφατα συνοψίζονταν σε δύο: Να έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του και να δει το παιδί του γιατρό ή δικηγόρο. Το πολυπόθητο κεραμίδι, βέβαια, από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης κοντεύει να του πέσει στο κεφάλι, κι όσο για το όνειρο ν' αποκτήσει η οικογένεια δικηγόρο τείνει να μετατραπεί σε εφιάλτη... Σχεδόν 50.000 είναι οι δικηγόροι σ' όλη τη χώρα και από τις 12 Ιανουαρίου συμμετέχουν στη μακροβιότερη κινητοποίηση των τελευταίων ετών, διαμαρτυρόμενοι για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που ήδη ψηφίστηκε και το οποίο, όπως αναφέρουν, πλήττει ανεπανόρθωτα τον κλάδο τους. Τι σημαίνει όμως αυτή η αποχή για έναν από τους πολυπληθέστερους επαγγελματικούς κλάδους; Και πώς αυτή αντανακλάται στην κοινωνία αλλά και στα δημόσια ταμεία;
Η πολύμηνη αποχή των δικηγόρων έχει οδηγήσει μέχρι σήμερα σ' ένα ιδιότυπο "δικαιοστάσιο". Τα δικαστήρια είναι έρημα, μικρές και μεγάλες δίκες αναβάλλονται καθημερινά, προθεσμίες χάνονται, τα δημόσια ταμεία χάνουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ είτε από παράβολα είτε από εξαγορές ποινών είτε ακόμα και από τον ΦΠΑ που οφείλουν να καταβάλλουν οι δικηγόροι, υποχρέωση που εδώ και μήνες έχει "παγώσει". Σύμφωνα με εκτιμήσεις από τον Ιανουάριο έχουν αναβληθεί πάνω από 150.000 υποθέσεις, ενώ μόνο στο Πρωτοδικείο της Αθήνας τα έσοδα εμφανίζονται μειωμένα κατά περίπου 1,2 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα...
Η στάση των δικηγορικών συλλόγων ως προς την παροχή αδειών στα μέλη της μέχρι στιγμής δεν είναι συμπαγής. Έτσι, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας από την πρώτη ημέρα αρνείται πεισματικά να παραχωρήσει άδειες για να συνεχιστεί η πολύκροτη δίκη της Χρυσής Αυγής, κανονικά ωστόσο γίνεται μια άλλη μεγάλη δίκη, αυτή για την υπόθεση του Noor 1 και τη διακίνηση δύο τόνων ναρκωτικών. Προβλήματα επίσης υπάρχουν σε διαδικασίες που βρίσκονται στο στάδιο της ανάκρισης και παραμένουν "βαλτωμένες" και οι οποίες εξ αντανακλάσεως έχουν επίδραση και στα δημόσια οικονομικά. Για παράδειγμα, η διερεύνηση υποθέσεων όπως αυτή της λίστας Λαγκάρντ καρκινοβατεί καθώς οι ύποπτοι που έχουν κληθεί για εξηγήσεις δεν παρουσιάζονται επικαλούμενοι την αποχή των δικηγόρων.
Το "μάρμαρο", βέβαια, καλούνται να πληρώσουν οι ίδιοι οι δικηγόροι αλλά κι εκεί η κατάσταση διαφοροποιείται. Έτσι, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες της μάχιμης δικηγορίας βρίσκονται στα όρια της απελπισίας καθώς έχουν να κόψουν παράβολο παράστασης εδώ και μήνες. "Έχει πέσει πείνα, κανονικά", εκμυστηρεύτηκε στην "Αυγή" δικηγόρος που έχει λιώσει σόλες στην Ευελπίδων...
Από την άλλη, τα μεγάλα και πολυπληθή δικηγορικά γραφεία δείχνουν να μην ενοχλούνται στον ίδιο βαθμό, για τον απλούστατο λόγο ότι έχουν άλλες πηγές εισοδημάτων όπως οι αντιμισθίες κ.α. Αυτοί που ο κόσμος γνωρίζει ως "μεγαλοδικηγόροι" είναι σίγουρο ότι δεν περιμένουν μια ποινική ή μια αστική υπόθεση για να βγάλουν χρήματα. Γι' αυτές τις υποθέσεις στέλνουν τους "μικρούς", ενώ οι ίδιοι σπάνια παρίστανται στα δικαστήρια.
Ενδεικτικό επίσης είναι ότι η "χωροταξία" των δικηγόρων διαφοροποιεί και τη στάση τους ως προς τις κινητοποιήσεις. Έτσι, ενώ στην Αθήνα και στα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα οι δικηγορικοί σύλλογοι εμφανίζονται να υποχωρούν μετά την ψήφιση του ασφαλιστικού και να προσανατολίζονται σε άλλες μορφές κινητοποιήσεων, οι δικηγόροι της περιφέρειας δείχνουν πιο "αγριεμένοι" και ζητούν αποχή διαρκείας μέχρι όσο πάει.
Σε άλλο δρόμο οι κινητοποιήσεις
Στην τελευταία του συνεδρίαση και αφού είχε ψηφιστεί το ασφαλιστικό, ο ΔΣΑ, που εκπροσωπεί σχεδόν τους μισούς δικηγόρους πανελλαδικά, σημείωνε ότι ο νέος νόμος α) είναι κατάφωρα και πολλαπλά αντισυνταγματικός, β) οδηγεί τους δικηγόρους σε επαχθή, μη βιώσιμη φορολογική και εισφοροδοτική επιβάρυνσή τους, γ) δεν διασφαλίζει την ανταποδοτικότητα των ασφαλιστικών εισφορών και δ) δεν συνοδεύτηκε από αναλογιστική μελέτη που να τεκμηριώνει τις επίμαχες ρυθμίσεις.
Προσανατολίζεται ωστόσο σε άλλες μορφές κινητοποιήσεων, όπως η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να καταδειχτεί η αντισυνταγματικότητά του και την αποχή των έμμισθων δικηγόρων από όλες τις ενέργειες των φορέων κοινωνικής ασφάλισης από τη σύνταξη γνωμοδοτήσεων, σχέδια διοικητικών πράξεων κ.ά.
