Ρεπορτάζ: Μίνα Κωστοπούλου
Έξι προτεραιότητες θέτουν υπουργείο Παιδείας και ΟΟΣΑ, έξι μεταρρυθμιστικές προτεραιότητες για το σύνολο της εκπαίδευσης, επί των οποίων θα βασιστεί η νέα έκθεση του οργανισμού για την Παιδεία. Πρόκειται για νίκη απέναντι στους σκληρούς όρους της καλοκαιρινής συμφωνίας, που μπορεί να δώσει ανάσα τόσο στην υλοποίηση της πολιτικής του υπουργείου Παιδείας όσο και στο σύνολο του εκπαιδευτικού μηχανισμού, που μέσα στην εξαετία της κρίσης βρέθηκε στο στόχαστρο των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων.
Από τη δραστική μείωση του προϋπολογισμού για την Παιδεία την εξαετία 2009-2015 μέχρι τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις των Α. Διαμαντοπούλου και Κ. Αρβανιτόπουλου, η συνθήκη της Μπολόνια και η προηγούμενη ατζέντα του ΟΟΣΑ βρέθηκαν πίσω από το σύνολο των πολιτικών που εφαρμόστηκαν. Σήμερα, από το δημοτικό μέχρι την τριτοβάθμια, ο εκπαιδευτικός μηχανισμός δεν έχει σχέση με το 2009, οπότε και αντλούνται τα στοιχεία του ΟΟΣΑ για την έκθεση του 2011.
Η διαμόρφωση ενός νέου εκπαιδευτικού παραδείγματος αποτελεί προτεραιότητα για το υπουργείο Παιδείας, που θα λαμβάνει τα ευρωπαϊκά και διεθνή δεδομένα υπόψη για την εκπαίδευση, την έρευνα και την ανάπτυξη, με πρόταγμα την κοινωνική δικαιοσύνη.
Μέσα στην εβδομάδα η ελληνική αντιπροσωπεία, αποτελούμενη από τον γ.γ. του υπουργείου Παιδείας Γιάννη Παντή, τον πρόεδρο της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων Κώστα Γαβρόγλου, τον γ.γ. Διά Βίου Μάθησης Παυσανία Παπαγεωργίου και υπηρεσιακούς παράγοντες, είχε καθημερινές επαφές με αντίστοιχο κλιμάκιο του ΟΟΣΑ, παρουσία των θεσμών, που αποδέχτηκαν τους έξι άξονες επί των οποίων η συζήτηση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Είναι σαφές ότι οι πιέσεις σε συγκεκριμένα ζητήματα δεν σταματούν εδώ, ωστόσο είναι κοινή η απόφαση για τη σύνταξη νέας έκθεσης, αρχής γενομένης από τον Ιούνιο, που θα ολοκληρωθεί μέσα σε ένα χρόνο. Όπως πριν, έτσι και στο εξής, η έκβαση θα κριθεί στον συσχετισμό δύναμης...
Τα έξι σημεία της διαπραγμάτευσης
* Ανάπτυξη του ολοήμερου σχολείου.
* Διασύνδεση Ερευνητικών Ινστιτούτων, Πανεπιστημίων και ΤΕΙ.
* Κατάρτιση των προϋπολογισμών της Παιδείας.
* Παρακολούθηση των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων.
* Αυτονομία των ιδρυμάτων.
* Ανάπτυξη και εκπαίδευση της σχολικής ηγεσίας.
