ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
"Είναι η κοινωνία, ηλίθιε". Καυστική και αντιπροσωπευτική της άλλης αντίληψης που έχει η Αριστερά πάνω στα πράγματα, ήταν η απάντηση -μέσω αυτή της φράσης- του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου στον Βόλφανγκ Σόιμπλε, που παράφρασε ξανά την περίφημη κουβέντα του "ξεχασμένου" Μπιλ Κλίντον. Η δήλωση του υπ. Οικονομικών έγινε στη βιβλιοπαρουσίαση του τρίτομου έργου των Νίκου Παναγιωτόπουλου, Franz Schultheis και Βένιας Δημητρακοπούλου τη Δευτέρα στο Μουσείο Μπενάκη με τίτλο "Mirrors: Πολυφωνικές αφηγήσεις για έναν κοινωνικό κόσμο σε κρίση" (εκδ. Αλεξάνδρεια), που αναδεικνύει τις βαθιές αντιφάσεις του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Για την έκδοση, ο Ευ. Τσακαλώτος υπογράμμισε ότι καταδεικνύει μια μεγάλη αλήθεια, πως η αποδέσμευση της οικονομικής σκέψης από την κοινωνιολογική είναι καταστροφική για την κατανόηση του κοινωνικού κόσμου.
"Χωρις αναδιανομή, δεν υπάρχει σταθερότητα"
Ο υπουργός Οικονομικών, που ήταν στο πάνελ μαζί με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Νίκο Ξυδάκη, αναφέρθηκε παράλληλα στις επίμαχες κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις για το ασφαλιστικό και το φορολογικό. «Χωρίς νέο συνταξιοδοτικό σύστημα, με αναδιανομή στο μεδούλι, δεν μπορεί να υπάρξει σταθερότητα», τόνισε. Πρόσθεσε ότι στις πρόσφατες συναντήσεις του με έξι υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, στη διάρκεια της περιοδείας του πριν το τελευταίο Eurogroup, τους επισήμανε πως δεν γίνεται, μετά από 11 συνεχόμενες μειώσεις στις συντάξεις, να υπάρξει μία ακόμη.
Στάθηκε ιδιαίτερα στον ξεχωριστό ρόλο που παίζει η σύνταξη στο οικογενειακό εισόδημα, καθώς λειτουργεί συχνά συμπληρωματικά, ενώ σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί το μοναδικό εισόδημα. Την ίδια στιγμή βέβαια που η κυβέρνηση διεκδικεί, πρέπει, σύμφωνα με τον υπουργό, να συμβαίνει το ίδιο και από την κοινωνία. "Για να αλλάξει, πρέπει να έχουν συμμετοχή και οι ίδιοι οι άνθρωποι, με άποψη και παρεμβάσεις", ανέφερε στέλνοντας την ίδια στιγμή μήνυμα στους συντηρητικούς κύκλους της Ευρώπης, πως δεν γίνεται να προωθούν αλλαγές στην οικονομία χωρίς τη στήριξη της κοινωνίας.
"Η καταγραφή της ιστορίας της κρίσης από τα κάτω"
Από την πλευρά του ο Ν. Ξυδάκης εστίασε περισσότερο στο "συλλογιστικό έργο". "Αποτελεί ένα έργο τέχνης που εγγράφεται σε μια καλλιτεχνική παράδοση διεθνώς αναγνωρισμένη, που στοχεύει να καταγράψει την ιστορία της κρίσης από τα κάτω", είπε. Τον λόγο στην κατάμεστη αίθουσα από πανεπιστημιακούς, φοιτητές, πρόσωπα από τον χώρο των τεχνών καθώς και άλλα πολιτικά πρόσωπα, όπως η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου, πήρε στη συνέχεια η ζωγράφος Λυδία Δαμπασίνα. Είπε πως η συνεργασία της Βένιας Δημητρακοπούλου με τους δυο κοινωνιολόγους καταδεικνύει πως "η τέχνη την εποχή της κρίσης είναι παρούσα, όπως ήταν πάντα, έτοιμη να ανοίξει νέες οδούς κατανόησης του σήμερα και του αύριο".
"Ύμνο σε όλους αυτούς που ζουν σε καθεστώς ανασφάλειας και φόβου" χαρακτήρισε το έργο ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Βασίλης Παπαβασιλείου, που πρόσθεσε ότι παράλληλα φέρνει στο προσκήνιο με μοναδικό τρόπο τα υποκείμενα της ιστορίας. Στην επιστημονική καινοτομία του έργου και κυρίως στην ανάδειξη των μηχανισμών κυριαρχίας που ενεργοποιούνται τη περίοδο της κρίσης στάθηκε ο ομότιμος καθηγητής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Λυών Μπερνάρντ Βερνιέ, ενώ ο διευθυντής ερευνών (INRA) - διευθυντής σπουδών (EHESS) Ζερόμ Μπερντιέ αναγνώρισε στο έργο την ακριβή παράθεση των επιπτώσεων από την οικονομική τυραννία που ασκείται σήμερα στους λαούς της Ευρώπης.
Σημειώνεται ότι στην αρχή της εκδήλωσης αποσπάσματα των βιβλίων διάβασαν ο Βασίλης Παπαβασιλείου και η ηθοποιός Μάνια Παπαδημητρίου.
