Στις καταγγελίες της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας περί «αυθαίρετων και ψευδών» πιστοποιήσεων θανάτου προσφύγων στη Σάμο απαντά η διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου του νησιού και διευκρινίζει:
«Μετά τα πρόσφατα τραγικά ναυάγια, οι συγγενείς πρώτου βαθμού των θυμάτων, οι οποίοι προσήλθαν στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου για την αναγνώριση των σορών των οικείων τους, διατύπωσαν το αίτημα, εάν είναι δυνατόν, να αποφευχθεί η νεκροτομή, διότι αντίκειται στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις».
Η διοίκηση του νοσοκομείου μετέφερε το αίτημα στην εισαγγελία Πρωτοδικών Σάμου και «η κυρία εισαγγελέας υπέδειξε την εξής διαδικασία: εάν οι συγγενείς των θυμάτων ήταν παρόντες στο ναυάγιο και βεβαιώνουν με υπεύθυνη δήλωση στη μητρική τους γλώσσα και τα ελληνικά, παρουσία διαπιστευμένου μεταφραστή, ότι δεν έχουν αμφιβολίες για τα αίτια θανάτου του οικείου προσώπου και δεν επιθυμούν να γίνει νεκροτομή, το νοσοκομείο να προχωράει στην έκδοση πιστοποιητικού θανάτου, στο οποίο θα αναγράφεται ως αιτία θανάτου ο πνιγμός στη θάλασσα».
Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω το νοσοκομείο, «όταν οι συγγενείς δηλώνουν αδυναμία να αναλάβουν τη διαδικασία και τα έξοδα της ταφής, λαμβάνει μέριμνα να θάβονται με δαπάνη του Δήμου Σάμου και καταβάλλεται προσπάθεια να τηρείται, στο μέτρο του εφικτού, το τελετουργικό που προβλέπεται από τη θρησκεία τους».
Η Διοίκηση σημειώνει ότι στη Σάμο δεν υπάρχει ιατροδικαστική υπηρεσία και οι νεκροψίες - νεκροτομές, «εδώ και δεκαετίες, πραγματοποιούνται από τους χειρουργούς του νοσοκομείου, σε γνώση και κατ' εντολή των διωκτικών και δικαστικών αρχών, χωρίς ποτέ να έχει αμφισβητηθεί η επιστημονική και νομική τους αξιοπιστία. Αυτή η τακτική, αποφασίστηκε να τηρηθεί και για τους πρόσφυγες - θύματα ναυαγίων, σε συνεννόηση πάντα με την Εισαγγελία Πρωτοδικών Σάμου", τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση.
«Βιώνουμε πρωτόγνωρες, δραματικές καταστάσεις, αντικρίζουμε άψυχα κορμιά μικρών παιδιών, ζούμε τον σπαραγμό των ανθρώπων και προσπαθούμε να τους στηρίξουμε, να απαλύνουμε τον πόνο τους, να σεβαστούμε τα πιστεύω τους, να τους διευκολύνουμε, όσο μπορούμε, να θάψουν τους νεκρούς τους και να συνεχίσουν τον δρόμο της προσφυγιάς», καταλήγει.
