Την απλήρωτη εργασία, παρά τις αυστηρές επιταγές του Συντάγματος, νομιμοποιεί ο Άρειος Πάγος κάνοντας στροφή 180 μοιρών στη μέχρι σήμερα νομολογία του στο θέμα των συμβασιούχων! Με μια απόφαση που θα παραμείνει στα δικαστικά χρονικά με αρνητικό πρόσημο, ενταφιάζει το δικαίωμα των μουσικών του Δήμου Αθηναίων να πληρωθούν μισθούς και επιδόματα για τις ημέρες που είχαν εργαστεί, καθώς έκρινε ότι με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 απαγορεύεται η μετατροπή των συμβάσεων με το Δημόσιο, τα ΝΠΔΔ και τους ΟΤΑ από ορισμένου χρόνου σε αορίστου, ακόμα και στις περιπτώσεις που οι εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του εργοδότη τους.
Οι μουσικοί, που είχαν εργαστεί με διαδοχικές ανανεούμενες συμβάσεις μίσθωσης έργου, δικαιώθηκαν από το Πρωτοδικείο, που έκανε δεκτό ότι κατ' επίφαση και καταχρηστικά οι συμβάσεις τους χαρακτηρίστηκαν ως συμβάσεις μίσθωσης έργου, ενώ στην πραγματικότητα υπέκρυπταν ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Πολυάριθμες αντίστοιχες αποφάσεις είχε βγάλει και ο Άρειος Πάγος ο οποίος μπορεί μεν να μην προχωρούσε στη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, τους επιδίκαζε ωστόσο τις δεδουλευμένες αποδοχές τους.
Στην προκειμένη περίπτωση όμως, το Β1 τμήμα του ανώτατου δικαστηρίου, υπό την προεδρία του Ανδρέα Δουλγεράκη και με εισηγητή τον Χρήστο Βρυώνη, έκρινε με την υπ' αριθμόν 401/2015 απόφασή του ότι οι δήμοι με τη λήξη της πρώτης σύμβασης ορισμένου χρόνου ή έργου θα πρέπει να σταματήσουν να καταβάλλουν τις αποδοχές, ενώ σε αντίθετη περίπτωση αυτές θα καταλογίζονται στους δημάρχους, οι οποίοι παράλληλα θα διώκονται για παράβαση καθήκοντος!
Ερμηνεύοντας επίσης το νομοθετικό πλαίσιο οι αρεοπαγίτες έκριναν ότι εφόσον ο νόμος απαγορεύει τη μετατροπή των συμβάσεων, η εργασία που προσφέρεται κατά παράβαση νομοθετικών διατάξεων "δεν δημιουργεί καμία αξίωση αμοιβής, αφού σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να είναι έγκυρη και ειδικότερα δεν δημιουργεί αξίωση ούτε από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό αφού τέτοιος πλουτισμός δεν προκύπτει για τον εργοδότη"...
