«Η αξιολόγηση του πότε και πώς θα γίνει ένας έλεγχος ανήκει σε εκείνον που έχει κατά νόμο το καθήκον του ελέγχου και όχι στον ελεγχόμενο» απαντάει σε αυστηρό ύφος στη διοίκηση της ΔΕΗ ο υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για την καταπολέμηση της διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης, με αφορμή ανακοίνωση της εταιρείας σχετικά με τον έλεγχο που διέταξε ο υπουργός για τις διαφημιστικές δαπάνες της ΔΕΗ τα προηγούμενα χρόνια. Σύμφωνα με καταγγελίες φέρονται να χορηγούνταν εκατομμύρια για διαφημιστικές καταχωρίσεις ακόμα και σε μη υπάρχοντα ΜΜΕ.
Ο Π. Νικολούδης έδωσε εντολή ελέγχου τόσο στο ΣΔΟΕ, όσο και στο Σώμα Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης, γεγονός που είχε συνέπεια να παραιτηθεί ο επί εννέα χρόνια διευθυντής επικοινωνίας Κίμων Στεριώτης, αλλά και να εκδώσει ανακοίνωση προχθές η ΔΕΗ, σύμφωνα με την οποία προτιμά να προχωρήσει σε... "εσωτερικό έλεγχο" για το θέμα των διαφημιστικών κονδυλίων. «Θεωρούμε αυτονόητο το δικαίωμα της Πολιτείας και των οργάνων της να ελέγχουν την επάρκεια των θεσμών εσωτερικού ελέγχου της ΔΕΗ», σημειώνει η επιχείρηση, προσθέτει όμως ότι «δεν είναι δυνατόν τα στελέχη να λειτουργούν σε κλίμα καχυποψίας και προκατάληψης και κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη επαπειλούμενων διώξεων για τις οποίες κάποιοι ας αναλογιστούν το 'παν μέτρον άριστον'».
Σε αυστηρό ύφος απαντά ο Παναγιώτης Νικολούδης: «Το 'μέτρον άριστον' ισχύει πάντοτε και παντού και βεβαίως και για τις δηλώσεις». Διευκρινίζει δε προς πάσα κατεύθυνση:
1. Η διαφάνεια στον δημόσιο βίο, την οποία όλοι δηλώνουν ότι επιθυμούν, έχει και πρέπει να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο, διαφορετικά είναι μια άχρηστη λέξη. Η διαφάνεια αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο μόνο με την άσκηση των κατά νόμο ελέγχων, οι οποίοι διατάσσονται με τις νόμιμες διαδικασίες.
2. Η εντολή ελέγχου δεν σημαίνει αποδοχή των καταγγελλομένων. Αντίθετα μάλιστα η διενέργεια ελέγχου είναι ο μόνος τρόπος για να πιστοποιηθεί επίσημα το βάσιμο ή αβάσιμο των καταγγελιών, ενώ η παράλειψη ελέγχου είναι εκείνη που δημιουργεί νοσηρό κλίμα και σε κάποιες περιπτώσεις αφήνει αδικαίωτους όσους αδικαιολόγητα καταγγέλθηκαν.
3. Σε κάθε περίπτωση η αξιολόγηση του πότε και πώς θα γίνει ένας έλεγχος ανήκει σε εκείνον που έχει κατά νόμο το καθήκον του ελέγχου και όχι στον ελεγχόμενο. Το «μέτρον άριστον» ισχύει πάντοτε και παντού και βεβαίως και για τις δηλώσεις.
Α.Γ.Ν.
