ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Οι εργαζόμενοι στο Ίδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων (ΙΠΧΠ) του Ασύλου Ανιάτων κοντεύουν να συμπληρώσουν 15 μήνες απλήρωτοι, αλλά αύριο θα βρεθούν στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών η Δέσποινα Πλάκα και ο Γιώργος Σαμαράς, πρόεδρος και αντιπρόεδρος του σωματείου τους. Κατηγορούνται για συκοφαντική δυσφήμηση και εξύβριση, μετά από μήνυση που έκανε πέρυσι η διοίκηση του ιδρύματος. Η δημοσιοποίηση της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει το ίδρυμα των 1.500 ακινήτων προκάλεσε την αντίδραση της διοίκησης, που χαρακτηρίζει "αναληθή" και "ατεκμηρίωτα" όσα παρουσιάζουν οι εργαζόμενοι.
Όπως λένε οι εργαζόμενοι, δεν είναι μόνο η δική τους κατάσταση τραγική. Στο Άσυλο Ανιάτων από τους εκατοντάδες ασθενείς έχουν απομείνει να εξυπηρετούνται μόλις 175 υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Όπως καταγγέλλεται τόσο από τους εργαζομένους όσο και από τους κηδεμόνες των ασθενών, "παρέχεται ανεπαρκής νοσηλεία και σιτισμός στους ασθενείς". "Τα μαγειρεία υπολειτουργούν. Μεγάλος μέρος της σίτισης έχει αναλάβει η Αρχιεπισκοπή Αθηνών, που ταΐζει τους αστέγους. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει πια διαιτολόγιο προσαρμοσμένο στις ανάγκες των ασθενών, εκ των οποίων το 80% είναι διαβητικοί" είχε δηλώσει χαρακτηριστικά στην "Α" στις 2 Νοεμβρίου του 2014 ο Μαρίνος Πετρόπουλος, πρόεδρος του συλλόγου των κηδεμόνων των ασθενών. Στο ίδιο ίδιο δημοσίευμα ο Μ. Πετρόπουλος αποκάλυπτε ακόμα το εξώδικο που έστειλε η διοίκηση του ιδρύματος στους συγγενείς των ασθενών από τη διοίκηση, με το οποίο ζητούσε την απομάκρυνση των ασθενών καθότι είχε αποφασιστεί η παύση λειτουργίας του ιδρύματος. Σημειώνεται ότι οι περισσότεροι από τους 175 ασθενείς είναι κατάκοιτοι, όλοι με δύσκολες παθήσεις που χρήζουν ιδιαίτερη φροντίδας.
Μπροστά στο ορατό ενδεχόμενο να μπει λουκέτο στο ιστορικό Άσυλο Ανιάτων των 121 χρόνων ζωής, οι εργαζόμενοι έκριναν σκόπιμο να κινητοποιηθούν και να ενεργοποιήσουν την Πολιτεία. Στο πλαίσιο αυτό κατέβηκαν στον δρόμο και τοποθετήθηκαν δημόσια.«Τι θα γίνουν οι ασθενείς που στεγάζονται στο ίδρυμα; Τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι που θα βρεθούν ξαφνικά στην ανεργία; Τι θα γίνει η κολοσσιαία περιουσία του ασύλου -δεύτερη μεγαλύτερη μετά της Εκκλησίας- που δόθηκε από την ελληνική κοινωνία μόνο και μόνο για τη λειτουργία του ιδρύματος και την περίθαλψη των ασθενών;» ήταν και παραμένουν αναπάντητα τα αμείλικτα ερωτήματα των εργαζομένων, των ασθενών και της κοινωνίας που με αγωνία παρακολουθεί τις εξελίξεις. Οι εργαζόμενοι επικαλούνται την αμύθητη περιουσία του Α.Α., δεύτερη μεγαλύτερη μετά από αυτήν της Εκκλησίας, αλλά και οικονομικά δεδομένα από απολυμένους λογιστές του ιδρύματος.
Η διοίκηση αντιμετωπίζει την αντίδραση των εργαζομένων ως εμπόδιο στην προσπάθειά της να σώσει το ίδρυμα και να το οδηγήσει στην εξυγίανση με την εφαρμογή του νόμου 4262, στον οποίο, όπως είχαν επισημάνει και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με ερωτήσεις τους στη Βουλή, υπάρχουν "κενά". Κυριότερα όλων το αβέβαιο της αποπληρωμής των οφειλών στο Δημόσιο και τους εργαζομένους, αλλά και η δυνατότητα στην ΕΤΑΔ Α.Ε. να πουλήσει ακίνητο του ιδρύματος σε σημαντικά μικρότερο ποσοστό της αντικειμενικής του αξίας (70%). Από το υπουργείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης υπάρχει η πολιτική βούληση να μπει στο μικροσκόπιο η υπόθεση του Ασύλου Ανιάτων και να δοθεί λύση. Η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης δεν μπορεί άλλωστε να μην περιλαμβάνει παραδοσιακούς φορείς κοινωνικής προσφοράς.
