Τα «κόκκινα γάντια» των καθαριστριών έγιναν το σύμβολο αντίστασης ενάντια στη λιτότητα, τα Μνημόνια, τις απολύσεις και την ανεργία. Συνδικάτα απ' όλο την Ευρώπη, οργανώσεις και κινήματα δηλώνουν την αλληλεγγύη τους στις 595 αγωνιζόμενες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών. Χθες 20 Σεπτέμβρη σε δεκάδες πόλεις της Ευρώπης πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις συμπαράστασης στον δίκαιο αγώνα τους, καθώς ήταν η ημέρα Διεθνούς Αλληλεγγύης.
Ένας χρόνος συμπληρώνεται από την ημέρα που 595 γυναίκες αντιμετωπίσθηκαν ως ο αδύναμος κρίκος της εργασιακής αλυσίδας και οδηγήθηκαν στην ανεργία και τον οικονομικό αφανισμό. Ένας χρόνος στον δρόμο. Ένας χρόνος αντίστασης και διεκδίκησης. Ένας χρόνος έξω από υπουργεία και εφορίες κόντρα στη λογική της παραίτησης και της μοιρολατρίας. Από την Καραγεώργη Σερβίας ως τις Σκουριές κι από την πλατεία Συντάγματος ως το Στρασβούργο οι 595 καθαρίστριες βροντοφωνάζουν «Μην καρτεράτε να λυγίσουμε».
«Έναν ολόκληρο χρόνο βρισκόμαστε στον δρόμο διεκδικώντας να πάρουμε πίσω τις δουλειές μας, να πάρουμε πίσω τις ζωές μας. Έναν ολόκληρο χρόνο γνωρίσαμε την πρωτόγνωρη αλληλεγγύη της κοινωνίας. Αυτός ο αγώνας είχε δίπλα του τους άνεργους, τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους συνταξιούχους, τη νεολαία. Ο καθένας και η καθεμία πρόσφερε πολλά. Αυτός ο αγώνας κατάφερε πολλά. Παρά τους τόνους λάσπης εναντίον μας. Παρά την άγρια καταστολή, που δεχθήκαμε».
Με αυτά τα λόγια οι καθαρίστριες του ΥΠ.ΟΙΚ. κάνουν μια πρώτη αποτίμηση ενός αγώνα που συμπληρώνει έναν χρόνο ζωής και επισημαίνουν πως «αυτός ο αγώνας κέρδισε μια πρωτόδικη απόφαση. Αυτή την απόφαση, που μας δικαιώνει και ορίζει την άμεση επιστροφή στη δουλειά μας, η κυβέρνηση ζητεί να αναιρεθεί από τον Άρειο Πάγο».
«Εμείς σηκώσαμε το γάντι»
«Έναν ολόκληρο χρόνο βρισκόμαστε στον δρόμο διεκδικώντας να πάρουμε πίσω τις δουλειές μας, να πάρουμε πίσω τις ζωές μας» λέει η Δήμητρα Μανώλη που τον Αύγουστο του 2013 ξεκίνησε την προσπάθεια συσπείρωσης των 595 καθαριστριών. «Με τηλεφωνήματα σε κάθε συναδέλφισσα και με δουλειά μυρμηγκιού καταφέραμε από την ημέρα που πληροφορηθήκαμε τα σχέδια της κυβέρνησης να δημιουργήσουμε έναν οργανωτικό πυρήνα που σύντομα πήρε τη μορφή του συντονιστικού» εξηγεί η Δήμητρα που μετρά μία προς μία τις ημέρες του αγώνα.
«Έναν χρόνο στον δρόμο έχουμε δεχτεί άγρια καταστολή από το αστυνομικό κράτος. Στην αρχή μας περιγελούσαν γιατί δεν πίστευαν στη δύναμή μας. Μετά άρχισαν οι πιέσεις για να λυγίσουμε και τώρα είμαστε στο στάδιο της τρομοκρατίας» λέει η Δήμητρα Μανώλη και η Ευαγγελία Αλεξάκη συμπληρώνει: «Στόχος τους είναι ο εκφοβισμός μας για να φύγουμε από τους δρόμους. Μας δέρνουν, μας στέλνουν στα νοσοκομεία και μετά μας κατηγορούν ότι προκαλούμε. Για μας όμως μεγαλύτερη βία και από τα κλομπ της αστυνομίας είναι να δεχτούμε πως οι ζωές μας θα καταλήξουν στα σκουπίδια». Εμείς σηκώσαμε το γάντι, λένε οι καθαρίστριες και διεκδικούν την άρση της διαθεσιμότητας και την εφαρμογή της υπ' αρ. 1584/2014 Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Εργατικών Διαφορών), που κρίνει παράνομη τη διαθεσιμότητα και ορίζει την άμεση επιστροφή στις θέσεις εργασίας τους.
Σιωπηλή διαμαρτυρία έξω από τον Άρειο Πάγο
Την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου στον Άρειο Πάγο δεν κρίνεται μόνο η δουλειά των 595 καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. Κρίνεται το απαράδεκτο μέτρο της διαθεσιμότητας συνολικά στον δημόσιο τομέα. «Εμείς συνεχίζουμε να πιστεύουμε, ότι η Δικαιοσύνη σ' αυτή τη χώρα παραμένει ανεξάρτητη και ισχυρή. Και κυρίως υπερασπίζεται τους αδύναμους» δηλώνουν οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες που οργανώνουν καθιστική διαμαρτυρία έξω από τον Άρειο Πάγο από το βράδυ της Δευτέρας καλώντας σε συμπαράσταση όσους πολίτες αισθάνονται αλληλέγγυοι στον δίκαιο αγώνα τους. «Όλο αυτό τον χρόνο πολύς κόσμος μάς συμπαραστάθηκε και βρέθηκε στο πλευρό μας» λέει η Δήμητρα Μανώλη και καλεί «όσοι αισθάνονται πως ο αγώνας μας εκφράζει και τις δικές τους διεκδικήσεις να έρθουν αύριο το βράδυ έξω από τον Άρειο Πάγο κρατώντας ένα αναμμένο φαναράκι». Το κάλεσμα για εκδηλώσεις αλληλεγγύης στις 595 αγωνιζόμενες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών έχει βρει ήδη μεγάλη ανταπόκριση.
Τα «κόκκινα γάντια» υψώθηκαν στο Ευρωκοινοβούλιο
Με πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ, ευρωβουλευτές της GUE και αγωνιζόμενες καθαρίστριες, ύψωσαν τα κόκκινα γάντια μέσα στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου και έστειλαν ηχηρό μήνυμα συμπαράστασης στον αγώνα τους και στον αγώνα όλων όσοι αντιστέκονται στις βάρβαρες πολιτικές της λιτότητας, των απολύσεων και της εξαθλίωσης των λαών διεκδικώντας να μπει τέλος στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ισοπεδώνουν τη ζωή των εργαζομένων.
Τις επιπτώσεις από τις καταστροφικές πολιτικές της κυβέρνησης και της τρόικας στην απασχόληση και τη ζωή των εργαζομένων και τη σημασία διεθνοποίησης του αγώνα τους που βρίσκεται σε κρίσιμη φάση, εν όψει και της τελεσίδικης απόφασης του Αρείου Πάγου στις 23 Σεπτεμβρίου, ανέδειξε η παρουσία τους στο Στρασβούργο.
Με πρωτοβουλία των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ οι 30 απολυμένες καθαρίστριες επισκέφθηκαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε μια προσπάθεια να διεθνοποιηθεί ο αγώνας τους. Μετά από πρόσκληση της Κωνσταντίνας Κούνεβα και της Σοφίας Σακοράφα η αντιπροσωπεία των καθαριστριών επισκέφθηκε το Στρασβούργο και είχε συναντήσεις με ευρωβουλευτές και εκπροσώπους συνδικάτων. Την αλληλεγγύη της στον αγώνα των καθαριστριών και την απόλυτη υιοθέτηση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα εξέφρασε με την τοποθέτησή της στη συνέντευξη Τύπου η Gabi Zimmer, πρόεδρος της ομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (GUE / NGL), ενώ την εμπειρία των γαλλικών συνδικάτων από τον επισφαλή κλάδο της καθαριότητας μετέφερε από το συνδικάτο CGT, ο γενικός γραμματέας της Συνομοσπονδίας των εργαζομένων στα λιμάνια της χώρας, Tony Hatbois.
Όπως τόνισε ο Δημήτρης Παπαδημούλης «αυτές οι γυναίκες είναι ένα χειροπιαστό παράδειγμα για το πού οδηγούν οι κυβερνητικές πολιτικές που υλοποιούνται τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα. Είναι όμως και σύμβολο αγώνων εναντίον αυτών των πολιτικών. Το πείραμα στην πλάτη τους αφορά όλη την Ευρώπη και συνιστά την αντικατάσταση κανονικών θέσεων εργασίας με δικαιώματα και ελάχιστη προστασία από άλλες χωρίς καμία προστασία και χωρίς κανένα δικαίωμα».
Κωνσταντίνα Κούνεβα: « Κανείς δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια στην τραγωδία που εξελίσσεται μέσα στο σπίτι ενός απολυμένου»
«Πρέπει να πούμε όλοι μας ένα μεγάλο ευχαριστώ στις 30 συναδέλφισσές μου που με την παρουσία τους στο Στρασβούργο, έφεραν πνοή από την πραγματική ζωή, από τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα μέσα στις αίθουσες και τα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου. Κανείς μας δεν θα ξεχάσει το κλίμα και τη ζεστασιά με την οποία περιέβαλαν και οι φίλοι μας από την Ισπανία, την Πορτογαλία, τις βόρειες χώρες και τη Γερμανία τις συναδέλφισσές μας κατά τη διάρκεια της παρουσίας τους στη συνεδρίαση της GUE.
Αλλά η παρουσία τους δεν δημιούργησε μόνο συγκίνηση. Έβαλε και τα θεμέλια για να συντονίσουμε τον αγώνα με τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους από τον τομέα της καθαριότητας σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Γι' αυτό τον λόγο έγινε και η συνάντηση με συνδικαλιστές και εργαζόμενους στο Στρασβούργο. Είμαστε στην αρχή, αλλά θα συνεχίσουμε. Στόχος μας είναι να ενώσουμε τους εργαζόμενους από τον κλάδο της καθαριότητας σε όλη την Ευρώπη γιατί τα προβλήματα είναι κοινά ακόμη και σε χώρες που δεν έχει περάσει η τρόικα.
Όμως για τις 595 απολυμένες εργαζόμενες του υπουργείου Οικονομικών προέχει να πάψουν να είναι χωρίς δουλειά. Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε και σε συγκεκριμένες προτάσεις και παρεμβάσεις προς την ελληνική κυβέρνηση και τους Έλληνες βουλευτές. Κανείς δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια στην τραγωδία που εξελίσσεται μέσα στο σπίτι ενός απολυμένου».
Σοφία Σακοράφα: «Ο αγώνας τους υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας»
Εκτιμώ ότι η επίσκεψη αυτών των γυναικών που παραδίδουν εδώ και μήνες μαθήματα αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, εμπεριέχει τεράστιο συμβολισμό για τα μελλούμενα στην πατρίδα μας. Και θέλω να σταθώ σε αυτό. Ο πολύμηνος αγώνας τους διαθέτει συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά, τα οποία αποτελούν και τον οδηγό δράσης για το κίνημα.
Η ενότητα που σφυρηλατείται στη βάση είναι το πρώτο, αφού παρά τις διαφορετικές αφετηρίες από τις οποίες ξεκίνησε η κάθε μία προσωπικά, κατάφεραν να συγκεντρωθούν σε έναν κοινό στόχο, χωρίς ρωγμές, χωρίς εξαρτήσεις και αγκυλώσεις. Η διάρκεια του αγώνα, ο οποίος διεξάγεται μέσα σε συνθήκες σκληρής και πισώπλατης καταστολής, αποδεικνύει τη δύναμη της συνέπειας και της επιμονής, έναντι διαφόρων ατελέσφορων επαναστατικών γυμναστικών. Η απήχηση του αγώνα τους στην ελληνική κοινωνία μετατρέπει την υπόθεση 600 γυναικών σε κοινή υπόθεση μια ολόκληρης κοινωνίας, ενός ολόκληρου κινήματος. Στόχος λοιπόν της επίσκεψης αυτής δεν ήταν να διεθνοποιήσουμε ένα πρόβλημα, αλλά να διεθνοποιήσουμε έναν αγώνα, που αυτός μόνον εγγυάται και τη λύση στο πρόβλημα.
Τέλος στόχος της επίσκεψης ήταν να μπει η αγωνιστική αξιοπρέπεια μέσα στις αίθουσες ενός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που νομιμοποιεί την επιδρομή της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας».
