Στις 4, 5 και 6 Ιουλίου η Πανεπιστημιούπολη των Ιλισίων φορά τα καλά της και φιλοξενεί τη μεγαλύτερη πολυφυλετική γιορτή. Ο λόγος για το 18ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ που ξεκινά την Παρασκευή κι έχει κεντρικό σλόγκαν: "Να σβήσουμε τα σύνορα - να νικήσουμε τον φόβο - να μη γίνει ο κόσμος φυλακή".
Όπως και πέρυσι, θέλει να στείλει μήνυμα κόντρα στις πολιτικές που παράγουν εξαθλίωση, φτώχεια, ναζιστικός μίσος, θέλει να ενώσει, θέλει να ενημερώσει, αλλά και να περάσουμε καλά. Έρχεται ελάχιστες μέρες μετά την ομοφοβική επίθεση στο Γκάζι, τις μαφιόζικες επιθέσεις σε μάρτυρες για την υπόθεση της Μανωλάδας και τον αγώνα χιλιάδων κρατουμένων σε όλη την Ελλάδα, οι οποίοι κάνοντας απεργίας πείνας αναδεικνύουν τις άθλιες συνθήκες στις φυλακές. Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ έρχεται ως η καταλληλότερη απάντηση: "μια μεγάλη, φωτεινή γιορτή σε μια πόλη που αρνείται να βυθιστεί στα σκοτάδια του Μεσαίωνα".
"Θα είμαστε όλοι και όλες εκεί"
Ήδη χιλιάδες κόσμου μέσω των social media έχουν δηλώσει ότι θα πάνε. Αφενός για τη σημασία του Φεστιβάλ, αφετέρου γιατί το πρόγραμμα είναι πλούσιο. Στο Φεστιβάλ θα υπάρχουν όπως πάντα θεματικά περίπτερα, μουσικές σκηνές, συλλογικές κουζίνες, εκθέσεις έργων, προβολές ντοκιμαντέρ, παιδότοποι, αντιφασιστικό χωριό και χώροι για την κοινωνική αλληλεγγύη, τα κέντρα κράτησης, το LGBTQ. Και τις τρεις ημέρες θα υπάρχει εργαστήρι ανακυκλώσιμων υλικών.
Οι επισκέπτες του Αντιρατσιστικού θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν από τους ροκάδες Deus Εx Machina μέχρι αφρικανικό hip hop από τα Μαύρα Αστέρια (Otumfuo2b, damaurasteri & dogmanity), ενώ κάθε μέρα θα έχει ρεμπέτικα. Θα πάρουν γεύση από τις συνταγές του Αφγανιστάν, αλλά θα έχουν σε ελάχιστη απόσταση και σουβλάκια να ψήνονται. Θα χορέψουν στους ρυθμούς παραδοσιακής μουσικής της Μαδαγασκάρης, της Αλβανίας, της Γεωργίας. Θα δουν θεατρικά δρώμενα που εστιάζουν σε βαθιά κοινωνικά ζητήματα όπως «Η αυθεντική αντίδραση: ένας διάλογος για την ομοφοβία και την τρανσφοβία» από τους/τις Amate Performance και ProcessWork.gr, αλλά και θα θυμηθούν πώς είναι να είσαι παιδί ακούγοντας αφήγηση λαϊκών παραμυθιών από διάφορα σημεία του κόσμου από τους/τις Υφάντρες των Παραμυθιών, Ονειρευτές των Ιστοριών, Ιπτάμενο Χαλί, Γητευτές των Παραμυθιών, Δημήτρη Προύσαλη κ.ά.
Από τους Ζαπατίστας στην ελληνική κρίση
Στο Φεστιβάλ θα παίξουν ντοκιμαντέρ που θα ξεκινούν από την ελληνική κρίση και θα φτάνουν στο Μεξικό και τους Ζαπατίστας. Θα προβληθεί ακόμα το άγνωστο ντοκιμαντέρ του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Μνήμες στρατοπέδων» για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (1945, 65′), η ταινία μικρού μήκους της Ρενέ Γκάτση (2013, 5′) «Drop it» κ.ά. Ο δρόμος, η αυτοδιαχείριση, η κρίση θα είναι τα κυρίαρχα θέματα σε εκθέσεις φωτογραφίας, σκίτσα και ακουαρέλες.
Όσοι έρθουν θα μπορούν να μοιραστούν εμπειρίες και σκέψεις. Να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους συζητώντας: για τα κέντρα κράτησης και τα σύνορα, τη νέα αποικιοκρατία, τους μετανάστες και την εργασία, την έμφυλη βία στην περίοδο της κρίσης, τον αγώνα για τα κοινά αγαθά και την αξιοπρέπεια, τη διαφορετικότητα, το κράτος «έκτακτης ανάγκης, την παγκόσμια οικονομική δικτατορία, τον εθνικισμό, το μειονοτικό θέμα, τα αριστερά κινήματα, τις αντιστάσεις και την ανυπακοή στους καιρούς του Μνημονίου. Ένα αντιρατσιστικό φεστιβάλ που θα τα έχει όλα!
