Ανδρέας Πετρουλάκης (protagon.gr): Δεν κρύβεται πια η εκλεκτική του συγγένεια με τους Χρυσαυγίτες. Τους διαφημίζει, δημοσιεύει ψεύτικα γκάλοπ που τους εκτοξεύουν, κολυμπά μαζί τους στα ίδια βοθρολύματα του λούμπεν περιθωρίου. Έτσι, ενώ στο παρελθόν τις βίαιες εφόδους στην προσωπική ζωή ανύποπτων πολιτών τις πουλούσε σαν μάχες δημοκρατίας και ελευθεροτυπίας, τώρα τις μοιράζεται ανοιχτά με τους φασίστες. Τώρα αυτός ο συρφετός των υπόδικων βουλευτών είναι που παραλαμβάνει από τον κ. Μάκη τη φήμη και αναλαμβάνει να τη διασπείρει στους υπονόμους της πόλης. Αυτοί είναι τώρα οι άτυποι συνεργάτες του παλιού δημοκράτη ματάκια.
Δημήτρης Ψαρράς ("Εφημερίδα των Συντακτών"): Δεν μας ξενίζει το γεγονός ότι πρώτος αναφέρθηκε στο ζήτημα ο Ηλίας Κασιδιάρης, αναμένοντας με αδημονία τις αποκαλύψεις Τριανταφυλλόπουλου, ενώ με τη «Ζούγκλα» συντάχθηκαν ο «Στόχος» και όλα τα ακροδεξιά ιστολόγια. Δεν είναι η πρώτη φορά. Εδώ και μήνες η «Ζούγκλα» έχει αναλάβει τον ρόλο της επίσημης προώθησης της Χρυσής Αυγής
Ναταλί Χατζηαντωνίου (e-tetradio.gr): Ο πραγματικά προοδευτικός χώρος να συσπειρωθεί γύρω από αυτόν που πλήττεται κάνοντας μια ασπίδα όσο αυτός θα δηλώσει ότι «ναι, αυτός ήταν και ότι η ερωτική ζωή ενός ενηλίκου δεν ποινικοποιείται στις σύγχρονες δημοκρατίες». Ρίσκο; Θα ήταν ωστόσο η απόδειξη ενός τοις πράγματι αριστερού ριζοσπαστισμού, που δεν θα βοηθούσε μόνον τον ψυχισμό του πληττόμενου, αλλά και τη διαφύλαξη της προσωπικής ζωής όλων μας, ακόμα τέλος-τέλος και την υπενθύμιση του τι σημαίνει αριστερή προοδευτικότητα. Να τελειώνουμε δηλαδή με τη χυδαιότητα και την υποκρισία και τις κάμερες μέσα στα κρεβάτια και κάτω από τα βρακιά μας.
Ηλίας Κανέλλης ("Τα Νέα"): Προφανώς, κάθε δημοκρατικός πολίτης συμφωνεί με τον κ. Σακελλαρίδη όταν δηλώνει ότι δεν θα συνδιαλλαγεί «με όσους επιδιώκουν τον εκφασισμό της πολιτικής ζωής και την επιβολή του νόμου της ζούγκλας». Αλλά όταν δηλώνει ότι «η Αριστερά δεν εκβιάζεται», συρρικνώνει τον κύκλο της συμπαράστασης. Ενώ θα ήταν χρήσιμο να τον διευρύνει, διεκδικώντας την ευρύτερη συμπαράσταση: η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται. Όπως απέδειξε και η μαχητική Καταρίνα Μπλουμ του Μπελ.
Ξένια Κουναλάκη ("Καθημερινή") Με διακριτικό, πλην σαφή τρόπο, η ελληνική κοινή γνώμη όρθωσε διά της σιωπής τείχος προστασίας γύρω από τον κ. Σακελλαρίδη. Γι' αυτό ενοχλήθηκαν ορισμένοι διαβάζοντας τη δήλωση του υποψήφιου δημάρχου του ΣΥΡΙΖΑ που κατέληγε «η Αριστερά δεν εκβιάζεται». Γιατί ο κ. Σακελλαρίδης έχει συμμάχους σε αυτήν την εκστρατεία κατά της κίτρινης δημοσιογραφίας, πέρα από το κόμμα του, πολλούς μη αριστερούς πολίτες.
Πωλίν Κόκλα (lifo.gr) Πρώτη φορά, ένας πολιτικός ανταπαντά ευθέως σε αυτές τις χυδαιότατες "δημοσιογραφικές" αποκαλύψεις. Επαναλαμβάνω: πρώτη φορά. Κι αυτό δείχνει ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός έχει κουράγιο και ότι βεβαίως στηρίζεται από ένα κόμμα που, προς τιμήν του, δεν τον αφήνει ακάλυπτο. Μπορεί ο Σακελλαρίδης ακόμα και να μη καταλαβαίνει τι κάνει, προσπαθώντας να διαχειριστεί μια κρίση - κάνει όμως κάτι πραγματικά σημαντικό: ξεμπροστιάζει θαρρετά την αρρώστια, τοποθετώντας ένα ζήτημα που πήγαινε να κουκουλωθεί, στο επίκεντρο της πολιτικής. Δεν μασάει, δεν μπαίνει σε συζήτηση με τον βούρκο της κοινωνίας (που πάντα σταυροκοπιέται και εξανίσταται για την παρακμή των πάντων) - και με τον τρόπο αυτό εγκαινιάζει κάτι καινούργιο και παρήγορο στον δημόσιο βίο.
