Στην Αθήνα της κρίσης, ανακαλύφθηκε η Αθήνα της υπερηφάνειας. Στα δέκατα γενέθλια του Athens Pride, το χαμόγελο θριάμβευσε σε βάρος του ρατσισμού και της ανισότητας. Τα ζευγάρια, ομοφυλόφιλα κι ετεροφυλόφιλα, δήλωναν τον έρωτά τους χωρίς φόβο κρατώντας ο ένας τον άλλο απ' το χέρι. Στην μπλούζα τους κολλημένο το "σιγά μη φοβηθώ". Ανάμεσά τους τριγυρνούσαν πιτσιρίκια που έπαιζαν κρυφτό, με καλύτερη κρυψώνα τα πολλά περίπτερα στην Κλαυθμώνος. Για τη διοργάνωση είχαν στηθεί χώροι που φιλοξενούσαν ενημερωτικό υλικό από Λεσβίες, Ομοφυλόφιλους, Αμφιφυλόφιλους, Τρανσέξουαλ, από οργανώσεις και κόμματα (Τμήμα Δικαιωμάτων και Ομάδα φύλου Νέων του ΣΥΡΙΖΑ, ομάδα LGBT Κόκκινο, Ποτάμι. ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΔΗΜ.ΑΡ., Οικολόγοι Πράσινοι, Πράσινοι). Στα φυλλάδιά τους έβλεπες το αυτονόητο. "Ζητάμε το δικαίωμα στην Οικογένεια", εξ ου και το κεντρικό σλόγκαν του Pride: "οικογενειακή υπόθεση".
Για πρώτη φορά είδαμε τον Γιώργο Καμίνη να ανεβαίνει επί σκηνής, προαναγγέλλοντας την παρουσία του Δήμου τα επόμενα χρόνια. "Επιτέλους, αναφώνησαν αρκετοί". Η παρουσία του όμως ήταν απόδειξη της δυναμικής που έχει αποκτήσει σε μια δεκαετία το Pride. Όλα αυτά το βράδυ. Η περίφημη παρέλαση ξεκίνησε νωρίτερα στις 7, από την Κλαυθμώνος στο Σύνταγμα, από εκεί στην Ομόνοια και πάλι πίσω. Ήταν πιο μαζική από ποτέ, πολύχρωμη και με πανό όπως: "Homophobia Kills". Δεν έλειψαν τα γνωστά άρματα με κόσμο που χόρευε σε ρυθμούς... σάμπα. Είχαν προηγηθεί δράσεις με face painting και εργαστήρια. Μικρή ένταση, χωρίς να ξεφύγει η κατάσταση, σημειώθηκε μετά από διαμαρτυρίες για την παρουσία του ΚΕΕΛΠΝΟ, λόγω του ότι είχε συνεργαστεί στη δίωξη των οροθετικών τοξικοεξαρτημένων γυναικών το 2012. Εν τέλει αποχώρησε.
"Σήμερα είμαστε τρανς νοικοκυρές", μας λένε Χρήστος, Δημήτρης και Αλέξανδρος και δείχνουν το ίδιο αυτοκόλλητο "και αλλάζουμε φύλο και ανοίγουμε φύλλο". "Είμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε το αυτονόητο. Αυτονόητη είναι η αγάπη. Όταν τη στερείσαι, τότε δεν είσαι ελεύθερος", είπαν. Ήταν από τους πολλούς που έδωσαν το παρόν στο Pride. Αναγνωρίζουν ότι τα πράγματα έχουν βελτιωθεί: "Κάποτε ήταν ένα πάρτι στον λόφο του Στρέφη". Εύχονται σύντομα να μη χρειάζεται να παλεύουν για τ' αυτονόητα. Η ευχή αυτή εκφραζόταν από πολλούς. "Μια κοινωνία για όλους".
