«Εσύ είσαι το πρόσωπο, που για σένα χίλια καράβια έπλευσαν στην Τροία» αναφώνησε ο δόκτωρ Φάουστ στο ομώνυμο έργο του Κρίστοφερ Μάρλοου, όταν ο Μεφιστοφελής εκπλήρωσε την επιθυμία του να δει την ωραία Ελένη. Σε αντάλλαγμα ο Φάουστ έχει παραχωρήσει την ψυχή του.
Στη δική μας εποχή, μια εκατοντάδα καράβια ξεκίνησαν από τη Βαρκελώνη, τη Σικελία και σύντομα από τη Σύρο, με τη συμμετοχή και της ελληνικής αποστολής, για να πλεύσουν προς την Παλαιστίνη. Δεν αναζητούν να απελευθερώσουν μια μυθική μορφή αλλά να δουν από κοντά τα πρόσωπα αυτών που αγωνίζονται για τη λευτεριά της Παλαιστίνης, να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη των χωρών τους ενάντια στη γενοκτονία που συντελείται μπροστά στα μάτια μας, με θύματα εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους, παιδιά, βρέφη.
Δεν έχουν παραχωρήσει την ψυχή τους σε κανέναν «Μεφιστοφελή». Έχουν όμως συνειδητά επιλέξει το ρίσκο, τις κακουχίες και την αβεβαιότητα. Έχουν αποφασίσει να εκθέσουν τη ζωή και την ασφάλειά τους σε πραγματικό κίνδυνο. Κι όμως, δεν διστάζουν. Γιατί αυτό που τους εμψυχώνει, αυτό που τους κρατά όρθιους, είναι η βαθιά πεποίθηση ότι δεν ταξιδεύουν μόνοι. Μαζί τους ταξιδεύουν η βούληση, η αγωνία και η συνείδηση εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τα πληρώματα αυτών των καραβιών ταξιδεύουν με τον δύσκολο αυτό τρόπο για να συνεισφέρουν στον τερματισμό της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολόφονο, το Ισραήλ και αυτούς που το συνεπικουρούν. Για να άρουν τον παράνομο, πολύχρονο αποκλεισμό της Γάζας. Για να κρατήσουν ψηλά τη σημαία της δικαιοσύνης, της διεθνούς νομιμότητας, της εφαρμογής των αποφάσεων του ΟΗΕ, του ανθρωπισμού. Και τελικά για να δείξουν ότι εξακολουθεί να επιβιώνει μια ανθρωπιστική παράδοση, κόντρα στην κάθοδο ή στην άνοδο των βαρβάρων.
Οι εικόνες των γυναικών που θα έχουν τα καράβια του Sumud στην πλώρη τους είναι της Φατιμά Γκαζάλ, της Φατιμά Μπαρνάουϊ, πρώτη γυναίκα πολιτική κρατούμενη στο Ισραήλ, της Λέιλα Κάλιντ, που ακόμα αγωνίζεται στα 80 της, της Λίνα Ναμπούλσι, που τη σκότωσαν στα 17 της επειδή διαδήλωνε ενάντια στην εγκατάσταση των παράνομων οικισμών, της Νταλάλ αλ-Μουγκράμπι, της Άχεντ Ταμίμι, που το χαστούκι της σε έναν Ισραηλινό στρατιώτη αντήχησε σε όλη την υφήλιο. Αυτές οι μορφές προβάλλουν ως εκπρόσωποι του αγώνα των Παλαιστινίων στις πλώρες των καραβιών του στόλου. Είναι οι εικόνες και οι κραυγές των χιλιάδων αγωνιζόμενων γυναικών και ανδρών της Παλαιστίνης.
Ο πλους του στόλου του Sumud προς τη Γάζα, σήμερα όπως και στο παρελθόν, αναδεικνύει την ανήθικη και απαράδεκτη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης, των Βρυξελλών, των ΗΠΑ, που μερικές φορές κάτι ψελλίζουν για τις «υπερβολές» του ισραηλινού στρατού. Στην πραγματικότητα, είναι σε κάθε επίπεδο συνένοχοι της γενοκτονίας και συνήγοροι του σιωνισμού. Όπως ήταν και συνένοχοι για την απομόνωση των Παλαιστινίων της Γάζας επί δεκαετίες, όπως και για τις 2.500 δολοφονίες των ηγετικών στελεχών των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, όπως ήταν συνένοχοι και για τον οικονομικό και κοινωνικό αποκλεισμό τους.
Ο πλους του στόλου του Sumud προς τη Γάζα αναδεικνύει τη συνενοχή των κυρίαρχων ΜΜΕ, που με τη μονομερή ενημέρωσή τους οδηγούν στην αδράνεια ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της Δύσης και της Ελλάδας. Η στάση του καθένα απέναντι στα «χίλια καράβια για τη Γάζα» αναδεικνύει το μέγεθος της υποταγής των πολιτειακών και πολιτικών παραγόντων της χώρας μας στις επιταγές των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Ο Αριστοτέλης κατηγορήθηκε ως απολογητής της δουλείας όταν είπε ότι μερικοί άνθρωποι γεννιούνται δούλοι. Τώρα καταλαβαίνουμε τι εννοούσε. Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να ορθώσουν το ανάστημά τους. Ο πλους του στολίσκου αναδεικνύει με τη δράση του και αυτό το κρίσιμο ερώτημα: Ποιοι επιλέγουν τη συμμόρφωση στις επιταγές των ΗΠΑ, του Ισραήλ, του εβραϊκού λόμπι και ποιοι την αντίσταση; Όχι στα λόγια, αλλά με πράξεις - στους δρόμους, στις πλατείες, στην ξηρά και στη θάλασσα.
Επιπρόσθετα, αυτή τη φορά ο πλους των καραβιών προς τη Γάζα έχει και ένα πανανθρώπινο καθήκον που εγείρεται από την ήττα του Ισραήλ και των ΗΠΑ στον πρόσφατο παράνομο πόλεμο ενάντια στο Ιράν. Η ήττα τους και οι επικείμενες εκλογές στο Ισραήλ στις 27 Οκτωβρίου σπρώχνουν τον Νετανιάχου να περάσει το κατώφλι της χρήσης πυρηνικών όπλων. Η πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων, 81 χρόνια μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, πρέπει να αποφευχθεί γιατί θα στείλει την ανθρωπότητα σε νέα ανεξέλεγκτα επίπεδα βαρβαρότητας. Η άρση του αποκλεισμού της Γάζας, η ίδρυση ενός παγκόσμια αναγνωρισμένου κράτους των Παλαιστινίων στα κατεχόμενα από τους Ισραηλινούς εδάφη, η εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ, ο τερματισμός του πολέμου στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο, στο Ιράν, στην Υεμένη, στη Συρία, η αποτροπή της χρήσης πυρηνικών όπλων είναι οι στόχοι της πλεύσης του στόλου του Sumud και ταυτόχρονα οι στόχοι κάθε πολίτη της Γης. Τα πληρώματά του το γνωρίζουν, το ίδιο και όσοι πολίτες πλέουν νοητά μαζί τους!
* Ο Νίκος Χασιώτης είναι μέλος της ελληνικής αποστολής GSF
Σημείωση «Α»: Το άρθρο δόθηκε πριν την επιχείρηση κατά του στολίσκου στα ανοιχτά της Κρήτης.
