Με το αφιέρωμα «H παιδεία είναι δημόσιο αγαθό» εμφανίστηκε πριν δέκα χρόνια τούτο το ένθετο της ‘Κυριακάτικης Αυγής' κόντρα στις επελαύνουσες από τότε νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες, που ήθελαν τη μετατροπή της σε μια ακόμη εμπορική επιχείρηση προσαρμοσμένη σε αγοραίες απαιτήσεις. Οι αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας κατόρθωσαν αυτή τη δεκαετία να αντισταθούν στη στρατηγική αντιμεταρρυθμιστική προσπάθεια των κυβερνήσεων τόσο της Ν.Δ όσο και του ΠΑΣΟΚ. Κατόρθωσε η εκπαιδευτική κοινότητα με τους συλλογικούς της αγώνες όχι μόνο να αντισταθεί σε μεγάλο βαθμό σ' αυτή την ολομέτωπη επίθεση, αλλά και να ανατρέψει την κοινή προσπάθεια του κυριάρχου αστικού, κοινοβουλευτικά πολιτικού δικομματισμού, για συνταγματική επιβολή της ιδιωτικοποίησης αυτού του δημόσιου αγαθού το 2008.
Βέβαια, στα χρόνια που κύλησαν αρκετά και αρκετοί χάθηκαν, γοητευμένοι από ένα θολό «εκσυγχρονιστικό» όραμα. Παράλληλα, η συνεχής εκστρατεία, από τα κυρίαρχα Μαζικά Μέσα, υποτίμησης και διαβολής του έργου και του ρόλου των εκπαιδευτικών και κυρίως των συνδικαλιστικών τους οργάνων αποστέρησε από το κίνημα των εκπαιδευτικών λειτουργών την ευρύτερη κοινωνική του απήχηση και τις διεργασίες συγκρότησης ενός Ενιαίου Μετώπου Παιδείας, που δεν θα έδινε μόνο μάχες οπισθοφυλακής, αλλά θα πρόβαλλε και την αξιακή σημασία για το κοινωνικό γίγνεσθαι και την αναπτυξιακή πορεία της χώρας της δημόσιας δωρεάν παρεχόμενης Παιδείας. Σε ορισμένους μάλιστα κλάδους, όπως π.χ. τους πανεπιστημιακούς, οδήγησε στην ουσιαστική εξαφάνιση του συνδικάτου τους. Προφανώς, οι ευθύνες δεν αφορούν μόνο τους επιτιθέμενους, νεοφιλελεύθερης αντίληψης, κυβερνώντες και τους ακολούθους τους εκπαιδευτικούς. Αφορούν και τη στενοκομματική, μη ενωτική αντίληψη κυριαρχίας τμημάτων της αριστεράς και την έκλειψη του φοιτητικού κινήματος, και μια σειρά εκφυλιστικά φαινόμενα στο εσωτερικό του.
Σε σύγκρουση με τέτοιου είδους νοοτροπίες και διασπαστικές πρακτικές στάθηκε πάντα τούτο το ένθετο, όπως και ο ευρύτερος πολιτικός χώρος της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς, στον οποίο αναφέρεται. Υπερασπιζόμενο τους αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας - χωρίς να παύει να έχει και κριτική στάση απέναντί τους – και προβάλλοντας τις πραγματικά πλούσιες θεωρητικές και οραματικές επεξεργασίες του χώρου τόσο για τη Δημόσια Εκπαίδευση όσο και το λειτουργικό της δέσιμο με την παραγόμενη Έρευνα.
Σήμερα, κάτω από τις νέες ελπιδοφόρες πολιτικές συγκυρίες, οι επεξεργασίες μας και τα αξιακά προτάγματα από τα οποία πηγάζουν απαιτούν από την Κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας», με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, έμπρακτα δείγματα γραφής προς την κατεύθυνση πραγμάτωσής τους μέσα από ανοικτό διάλογο ηγεμονικής προβολής τους στην κοινωνία.
Οι σύντροφοι της Πολιτικής Ηγεσίας του Υπουργείου και κατά καιρούς συνεργάτες του «Παιδεία και Κοινωνία» το οφείλουν αυτό στους άδολους αγώνες μιας δεκαετίας!
Η Συντακτική Ομάδα
