«Εγώ είμαι το αφεντικό και θα κάνεις ό,τι σου λέω». Η φράση από την κατάθεση του υδραυλικού που κάλεσε ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα συνοψίζει ανατριχιαστικά το καθεστώς ανομίας, στο οποίο επέστρεψε η χώρα εξαιτίας του οδοστρωτήρα Μητσοτάκη στα εργασιακά: Ξήλωμα νομοθετικών παρεμβάσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και προώθηση μιας όλο και σκληρότερης αντεργατικής νομοθεσίας, υποβάθμιση ελεγκτικών μηχανισμών, αποδυνάμωση δυνατότητας συνδικαλιστικής παρέμβασης, ισχυροποίηση της αίσθησης ακαταδίωκτου για την εργοδοσία. Τα αποτελέσματα τα μετράμε, τραγικά, σε ανθρώπινες ζωές.
Ταυτόχρονα, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ αποκάλυψε το δικό της «εγώ είμαι το αφεντικό» έναντι της ελληνικής κυβέρνησης: «Μερικές φορές δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί ήταν με κόσμο, με 20 άτομα, αλλά πάντα σήκωνε το τηλέφωνο και του έλεγα “δεν με νοιάζει, δεν χρειάζεται να μιλήσεις, απλά άκου”» είπε στον (τραμπικό) ιστότοπο Breitbart News αναφερόμενη στον -«μακάρι η Ελλάδα να είχε δέκα»- Σταύρο Παπασταύρου. Παράλληλα, φρόντισε να αποκαλύψει την αμεσότητα με την οποία Γεραπετρίτης, Δένδιας, Κικίλιας τρέχουν στο σπίτι της, όποια ώρα και μέρα κι αν τους τηλεφωνήσει και πόσο διαθέσιμος είναι ο πρωθυπουργός... Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε με την ελληνική εκπροσώπηση στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης του Ντόναλντ Τραμπ και, βέβαια, με την προθυμία της κυβέρνησης να στείλει στρατεύματα στη Γάζα χωρίς διευκρινίσεις για τον ρόλο τους και χωρίς καμία ενημέρωση της Βουλής.
Αλλά και στην οικονομία έχουμε αντίστοιχα δείγματα γραφής. Η εγκύκλιος του γ.γ. Εμπορίου, που αποτυπώνει αύξηση δύο ως οκτώ φορές των τιμών βασικών ειδών στο διάστημα 2021-2025, δείχνει ότι η αγορά έχει παραδοθεί στα αφεντικά της: μεσάζοντες, μεγάλες αλυσίδες, καρτέλ.
Η χώρα επιστρέφει ολοταχώς πολλές δεκαετίες πίσω, σε όλα τα επίπεδα. Η κοινωνία διαμηνύει με κάθε τρόπο πως η ανατροπή αυτών των ζοφερών καταστάσεων σε προοδευτική κατεύθυνση δεν μπορεί να καθυστερεί άλλο. Για να ξαναγίνει αφεντικό ο -κατά το σύνταγμα, για να μην το ξεχνάμε- κυρίαρχος λαός.
