Ο Γ. Ντάισελμπλουμ υποστήριξε προχθές ότι δεν υπάρχει προθεσμία για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, η οποία μπορεί, με βάση την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης, να κλείσει άμεσα, αλλά μπορεί να μεταφερθεί και για αργότερα, οπότε ενδεχομένως να παρουσιαστούν επιπλοκές.
Ο ισχυρισμός κατά το πρώτο του σκέλος είναι ανακριβής, διότι ναι μεν δεν υπάρχει προθεσμία, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του προγράμματος που συμφωνήθηκε τον περασμένο Αύγουστο μεταξύ Ελλάδας και δανειστών, η πρώτη αξιολόγηση θα έπρεπε να έχει κλείσει τον περασμένο Νοέμβριο και τον Μάρτιο να έχει συνταχθεί το αναπτυξιακό σχέδιο.
Ο ισχυρισμός, όμως είναι ακριβής ως προς το δεύτερο σκέλος, τη βεβαιότητα, και όχι απλώς το ενδεχόμενο, το "σύρσιμο" της διαπραγμάτευσης να οδηγήσει σε επιπλοκές και μεγάλα προβλήματα.
Οι σοβαρότερες επιπλοκές από τυχόν παράταση της διαπραγμάτευσης εις μάκρος σχετίζονται με τις περίφημες διαπιστώσεις του κ. Τόμσον στις συνομιλίες με την Ντ. Βελκουλέσκου, σύμφωνα με τις οποίες σ' αυτή την περίπτωση θα εμφανίζονταν οι κίνδυνοι εμπλοκής του ελληνικού θέματος με το βρετανικό (Brexit) που βρίσκεται μπροστά, καθώς επίσης και ο κίνδυνος ενός πιστωτικού γεγονότος, με άμεση συνέπεια την εξώθηση της κυβέρνησης στην αποδοχή δυσβάσταχτων μέτρων, που σε άλλη περίπτωση δεν τίθενται καν προς συζήτηση.
Πέραν αυτών, όμως, υπάρχει ένας σοβαρότερος λόγος για τον οποίο η διαπραγμάτευση δεν πρέπει να τραβήξει σε μάκρος, που έχει να κάνει και με το πνεύμα σύναψης της συμφωνίας του Αυγούστου.
Όπως υποστηρίχθηκε τότε απ' όλες τις πλευρές και με απαίτηση της ελληνικής κυβέρνησης, η συμφωνία συγκροτήθηκε στη βάση της παραδοχής ότι το ελληνικό δράμα πρέπει να τελειώσει σύντομα, διότι σε τόσο μακρά κρίση δεν είχε βρεθεί ούτε η Αμερική μετά το μεγάλο κραχ του 1929. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, προβλέφθηκε η συμφωνία να είναι "εμπροσθοβαρής" τόσο ως προς τα μέτρα όσο και ως προς τη χρηματοδότηση της οικονομίας.
Γνωρίζουμε δε, εν τω μεταξύ, ότι η κοινωνία και η οικονομία συνεχίζουν να βρίσκονται ακίνητες και σε δυσχερή θέση εν αναμονή των αποφάσεων της διαπραγμάτευσης. Είναι προφανές ότι αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Είναι αδύνατον όλη η Ελλάδα να περιμένει τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, οι οποίες δεν ολοκληρώνονται ποτέ, αλλά επαναλαμβάνονται περιοδικά και βασανιστικά. Με την τακτική που ακολούθησαν οι δανειστές όλα τα προηγούμενα χρόνια για να έχουν την Ελλάδα υπό έλεγχο, διότι περί αυτού πρόκειται, ούτε επενδυτής πρόκειται να πατήσει το πόδι του, ούτε οι τράπεζες να ενισχύσουν τις πιστώσεις, ούτε κανένας να προγραμματίσει στοιχειωδώς τα του οίκου του, ούτε καν το κράτος να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Γρήγορα, άρα, πρέπει να βγούμε από το τέλμα.
Βεβαίως, η έξοδος από την παρατεταμένη κρίση δεν προϋποθέτει απλώς μια συμφωνία με τους δανειστές έγκαιρα. Προϋποθέτει μια "βιώσιμη", όπως λέγαμε το περασμένο καλοκαίρι, συμφωνία. Βιώσιμη πρώτα απ' όλα για τους πολίτες. Προϋποθέτει, δηλαδή, είναι το σπάσιμο του φαύλου κύκλου λιτότητας και ύφεσης. Ως προς αυτό φαίνεται τώρα να υπάρχουν ευνοϊκότερες συνθήκες στην Ευρώπη. Μένει να φανεί και στην πράξη.
