Ξάφνιασε η απόφαση συμφιλίωσης των δύο οργανώσεων του παλαιστινιακού αγώνα, της Φατάχ και της Χαμάς, ύστερα από δύο ημέρες διαπραγματεύσεων. Η αντίδραση της κυβέρνησης Νετανιάχου ήταν άμεση και συνίστατο σε σκλήρυνση της στάσης της, με αναστολή των διαπραγματεύσεων με την παλαιστινιακή πλευρά. Ωστόσο δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η «συμφιλίωση» των δύο παλαιστινιακών οργανώσεων τούτη τη φορά θα γίνει πραγματικότητα.
Και αυτό εξαιτίας της... προϊστορίας. Είναι γνωστό ότι έχουν υπογραφεί τρεις συμφωνίες μεταξύ των δύο οργανώσεων - τον Μάιο του 2011 στο Κάιρο, τον Φεβρουάριο του 2012 στο Κατάρ και τον Μάιο της ίδιας χρονιάς στο Κάιρο. Όλες τους παρέμειναν κενό γράμμα. Και δεν υπάρχει καμία ιδιαίτερη ένδειξη ότι τούτη τη φορά θα συμβεί κάτι διαφορετικό και ότι δεν πρόκειται για μια μάλλον συγκυριακή επιλογή των δύο πρωταγωνιστών, Αμπάς και Χανίγιε. Να σημειωθεί επίσης μια σημαντική απουσία. Εκείνη της Ισλαμικής Τζιχάντ, που είναι σήμερα η πιο δημοφιλής δύναμη στη Λωρίδα της Γάζας και απολαμβάνει της υποστήριξης, υλικής και ηθικής, της λιβανέζικης Χεζμπολάχ και της Τεχεράνης. Επί προεδρίας Μοχάμεντ Μόρσι στην Αίγυπτο, το Κάιρο είχε καταφέρει να φέρει την οργάνωση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την εκεχειρία που είχε υπογράψει η Χαμάς με το Ισραήλ, το 2011, υπό αμερικανική αιγίδα - είναι η εκεχειρία που διατηρείται κακήν κακώς ώς σήμερα. Είναι προφανές ότι οι στρατηγοί, που κρατούν σήμερα τα ηνία της Αιγύπτου, δεν διαθέτουν την ίδια διπλωματική επιδεξιότητα...
Ένα άλλο σημείο που δεν δημιουργεί αισιοδοξία ως προς το μέλλον της πρόσφατης συμφωνίας Χαμάς - Φατάχ είναι το γεγονός ότι από αυτήν λείπουν οι αναφορές στα κρίσιμα ζητήματα της ασφάλειας. Εκείνο που ορίζεται είναι ότι όλες οι αποφάσεις θα είναι προϊόν συναίνεσης. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ωστόσο αν θα υπάρξει συγχώνευση των υπηρεσιών ασφαλείας της Χαμάς με εκείνες της Φατάχ - ένα άκρως ακανθώδες ζήτημα. Για παράδειγμα, η προεδρική φρουρά του Μαχμούντ Αμπάς θα λάβει άδεια να αναπτυχθεί στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας με την Αίγυπτο; Το ερώτημα δεν επιδέχεται εύκολης απάντησης, είναι ωστόσο καθοριστικής σημασίας.
Πέραν αυτών, υπάρχουν ακόμη πολλοί... «κόκκοι άμμου» που είναι δυνατόν να μπλοκάρουν τη «μηχανή» της συμφιλίωσης Χαμάς - Φατάχ. Για παράδειγμα, στην περίπτωση που ο Μ. Αμπάς αποσπάσει κάποια ανταλλάγματα εφόσον «ξεπαγώσει» η διαπραγμάτευση με την ισραηλινή πλευρά, αυτά θα έχουν αντίκτυπο στην διαδικασία συμφιλίωσης. Εξ ου και η αντίδραση της ισραηλινής κυβέρνησης, για αναστολή των διαπραγματεύσεων προκαλεί απορίες. Με την έννοια ότι διευκολύνει την προσέγγιση των δύο παλαιστινιακών οργανώσεων. Και τούτο γιατί η συνέχιση των διαπραγματεύσεων Φατάχ - ισραηλινής κυβέρνησης παρατείνει μεν τον πολιτικό βίο του Αμπάς, αλλά διευκολύνει και την ισραηλινή πλευρά, που δεν επιθυμεί να έχει απέναντί της, στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, τους ισλαμιστές της Χαμάς...
Σύνθετο; Όντως. Αλλά ποιος είπε ότι η Μέση Ανατολή και ειδικότερα το ισραηλινο-παλαιστινιακό ζήτημα χαρακτηρίζονται από σαφήνεια προθέσεων; Αντιθέτως. Το δε ισραηλινο-παλαιστινιακό μπορεί να έχει περάσει σε δεύτερο πλάνο, λόγω του εμφυλίου στη Συρία, της κρίσης στην Αίγυπτο και των εξελίξεων στις σχέσεις Ιράν - ΗΠΑ, ωστόσο δεν παύει να αποτελεί άλυτο σταυρόλεξο. Όχι απλώς για ισχυρούς λύτες, αλλά για επιδέξιους «παίκτες".
