Μια εκλογική ολική "επαναφορά" πέτυχε η νεογκωλική Δεξιά στη Γαλλία, μόλις δύο χρόνια μετά την εκλογή Ολάντ στην προεδρία. Το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών μετατόπισε τον πολιτικό χάρτη σαφώς επί δεξιά και ο... Ολάντ "έστριψε" πολιτικά στα "Δεξιά" του κόμματός του ορίζοντας πρωθυπουργό τον Μανουέλ Βαλς στη θέση του παραιτηθέντος Ζαν - Μαρκ Ερό.
Το εκλογικό σκαμπίλι που έφαγε ο Ολάντ αποτυπώνει τα μεγάλα κενά της πολιτικής του και η επιλογή του Βαλς δείχνει ότι εγκαταλείπει οριστικά(;) κάθε σκέψη για πιο κοινωνική πολιτική, για στήριξη - διεύρυνση μέτρων κοινωνικής δικαιοσύνης. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο Βαλς (έως προχθές υπουργός Εσωτερικών) είναι πιο αποδεκτός στο εκλογικό σώμα της Δεξιάς (!) παρά στους ψηφοφόρους των Γάλλων Σοσιαλιστών.
Ως υπουργός Εσωτερικών "περηφανεύεται" για την αντιμετώπιση και "πάταξη" των μεταναστών γι' αυτό και θυμίζει όπως λένε πολύ τον... Σαρκοζί.
Η τεράστια αποχή στις κάλπες (περίπου 38%) αλλά και η σοβαρή καταγραφή της Ακροδεξιάς με τη Λεπέν (σχεδόν στο 7%) ολοκληρώνουν την εικόνα μιας βαριάς ήττας για τους σοσιαλιστές, αλλά και την Αριστερά (που σε πολλές περιπτώσεις ήταν άλλη μια φορά σε διαφορετικά ψηφοδέλτια).
Το μεγαλύτερο κομμάτι της αποχής των αριστερών ψηφοφόρων βασίζεται στην απογοήτευση, αποδοκιμασία της πολιτικής της κυβέρνησης, ιδιαίτερα στο κοινωνικό πεδίο, ενώ και για τα ζητήματα οικονομίας, Ευρώπης είναι δείγμα χάσματος με τις ακολουθούμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Όμως το μήνυμα των εκλογών δεν φαίνεται να το "ερμηνεύει" με τον ίδιο τρόπο η ηγεσία Ολάντ - Βαλς που επιλέγει τη... δεξιά στροφή. Δικαιολογημένα μπορεί να περιμένει ακόμη καλύτερα αποτελέσματα η Λεπέν που ήδη εμφανίζεται ως η ανερχόμενη τρίτη δύναμη στη Γαλλία.
Μπορεί η αριστερή πτέρυγα των Σοσιαλιστών να πιέζει για μια σαφή κοινωνική στροφή, όμως ο Ολάντ έχει επιλέξει άλλον δρόμο.
Το "σωσίβιο" της νίκης της Άννας Ινταλγκο στο Παρίσι δεν μπορεί να καλύψει το... χάος που άφησαν αυτές οι εκλογές για το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Αρνητικό είναι το αποτέλεσμα και για το ΓΚΚ ιδιαίτερα σε περιοχές "κάστρα" που είχε στην περιφέρεια της πρωτεύουσας.
Πενήντα μέρες πριν τις επερχόμενες ευρωεκλογές το πολιτικό μήνυμα από τη Γαλλία πρέπει να προβληματίσει σοβαρά, ιδιαίτερα τις δυνάμεις της Αριστεράς αν θέλουν, με αποτελεσματικότητα να υπερασπιστούν τις κοινωνικές αγωνίες, ανάγκες και να ανακόψουν αν όχι να ανατρέψουν τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, ασχέτως "συσκευασίας" και "εκφραστών".
Με την ανεργία να καλπάζει (ή όπως στη Γαλλία να παραμένει υψηλή), τις κοινωνικές ανισότητες να βαθαίνουν, τις περιφέρειες των μεγαλουπόλεων να παραμένουν "ξεχασμένες" και εκρηκτικές, τους νέους να μένουν χωρίς "αύριο", οι νεοφιλελεύθερες, δεξιές συνταγές πρέπει να ηττηθούν αν θέλουμε να προχωρήσουμε σε μια άλλη Ευρώπη.
Τα "ερείπια" πολιτικά και κοινωνικά που αφήνουν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ευρώπη, οι θολές πολιτικές τύπου Ολάντ στη Γαλλία και η "επιστροφή" της Δεξιάς, είναι καμπάνα για όλους και γι' αυτό η απάντησή μας πρέπει να είναι Αριστερή, ενωτική, στηριγμένη στους πολίτες, στους εργαζόμενους, στους μεσαίους, στους νέους, στις δυνάμεις του πολιτισμού και για μια διαφορετική πορεία των χωρών μας, στην Ευρώπη.
* Για την παρουσίαση του Διεθνούς Τύπου συνεργάστηκαν:
Αναστασία Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή, Δημήτρης Στούμπος, Μιχάλης Τρίκκας
Για παρατηρήσεις, σχόλια επικοινωνήστε στο [email protected]
