Η αποβολή της Ρωσίας από την G8 -όπως απαιτήθηκε από τις ΗΠΑ, με την Ευρώπη να δίνει περίπλοκα σήματα, αλλά τελικά να συμφωνεί- είναι ο λάθος τρόπος να τιμωρηθεί ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν για την απόσχιση της Κριμαίας από την Ουκρανία.
Σίγουρα όταν ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών λέει ότι η Ρωσία έχει αποβληθεί από την G8 και η Γερμανίδα καγκελάριος λέει ότι δεν έχει αποβληθεί και ο Βρετανός πρωθυπουργός λέει ότι θα πρέπει να αποβληθεί αν λάβει περαιτέρω μέτρα κατά της Ουκρανίας, επιδεικνύουν έλλειψη ενότητας και συντονισμού, στοιχεία στα οποία ο κ. Πούτιν ήλπιζε.
Αλλά το ερώτημα είναι το κατά πόσο η αποβολή του κ. Πούτιν από την G8 σε αυτό το στάδιο αποτελεί έναν παραγωγικό τρόπο είτε ποινικοποίησης του κ. Πούτιν είτε πίεσής του να αλλάξει πρακτική. Η ομάδα G8 -των πιο ανεπτυγμένων βιομηχανικά χωρών- δεν είναι καν θεσμός, ούτε καν γραφειοκρατικός. Είναι ένα φόρουμ, ένα πεδίο διαλόγου για τους ηγέτες της Βρετανίας, του Καναδά, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας, της Ρωσίας και των ΗΠΑ, οι οποίοι συναντιούνται μία φορά τον χρόνο για να συζητήσουν ζητήματα παγκόσμιας σημασίας.
Η G8 ενδεχομένως να μην είναι τόσο "επίκαιρη" όσο ήταν κάποτε -η πιο συμπεριληπτική G20 ίσως να συνιστά την πιο σημαντική ομαδοποίηση-, αλλά, ανάμεσα στους οχτώ, ο κ. Πούτιν έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τους ηγέτες των μεγαλύτερων δημοκρατιών. Έχοντας αποβληθεί από αυτές, θα αποσυρόταν και θα επαναπαυόταν στον νούμερο ένα ισχυρισμό του, πως η Δύση ανέκαθεν περιφρονούσε τη Ρωσία.
Η διατήρηση μιας δεσμευτικής σχέσης με τη Σοβιετική Ένωση στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ήταν η αιτία που η Μόσχα παρέμενε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και άλλων διεθνών θεσμών. Όταν κατέρρευσε ο κομμουνισμός, η συμπερίληψη και συμμετοχή της Ρωσίας σε αυτό που τότε ήταν η G-7 θεωρήθηκε ως ένας τρόπος να διευκολυνθεί η μετάβαση της Ρωσίας τη δημοκρατία και την οικονομία της αγοράς.
Σίγουρα οι ηγέτες της G8, που είναι προγραμματισμένο να συναντηθούν δίχως τη Ρωσία την επόμενη εβδομάδα θα πρέπει να αναλογιστούν πως θα καταστήσουν απολύτως σαφές στη Ρωσία πώς θεωρούν την κατάσχεση της Κριμαίας απαράδεκτη.
Η απάντησή τους θα έπρεπε βέβαια να συμπεριλαμβάνει μια σαφή απόφαση να μην παραστούν στη συνάντηση στο Σότσι της Ρωσίας, την οποία πρόκειται να διοργανώσει ο κ. Πούτιν τον Ιούνιο, καθώς η Ρωσία έχει την κυκλική προεδρία.
Πέρα από αυτό, οι ΗΠΑ, οι Ευρωπαίοι και οι υπόλοιποι σύμμαχοί τους, πρέπει να συνεχίσουν να ψάχνουν αποτελεσματικούς οικονομικούς τρόπους να τιμωρήσουν τον κ. Πούτιν και τον στενό κύκλο του, καθώς και για τρόπους που θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά για την επίδειξη περαιτέρω επιθετικότητας ενάντια στην Ουκρανία. Αυτές οι συζητήσεις, όπως έχει πει ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν την πιθανότητα αποβολής της Ρωσίας από την G8 αν υπάρξει περαιτέρω παραβίαση της ουκρανικής κυριαρχίας και κλείνοντας κατά συνέπεια την πόρτα σε κάθε διάλογο που θα μπορούσε να φέρει αποτέλεσμα.
Αλλά το να συνεχίζουν να δεσμεύουν τη Ρωσία σε διεθνή φόρουμ και θεσμούς πρέπει να εκλαμβάνεται ως η προτεινόμενη οδός στον βαθμό που κάτι τέτοιο είναι πιθανό. Και, σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει κανένα κέρδος από πύρινους παλληκαρίσιους λόγους, όπως εκείνος στον οποίο υπέπεσε ο επικεφαλής των ρεπουμπλικανών στη Βουλή των αντιπροσώπων εκπρόσωπος Έρικ Κάντορ ή στα μεικτά σημάδια που δίνει η Ευρώπη.
Οι διεθνείς κρίσεις επιβάλλουν στους Αμερικανούς ηγέτες να επιδεικνύουν ενότητα αντί να επιχειρούν να κερδίσουν πολιτικούς πόντους - και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ρίχνουν το επίπεδο της κομματικής αντιπαράθεσης στη Βουλή και τη Γερουσία, ώστε να μπλοκάρει ένα νομοσχέδιο για την παροχή εγγυήσεων σε δάνειο προς την Ουκρανία.
Είναι ώρα η Δύση να επιδείξει ενότητα και πειθαρχία. Ας ελπίσουμε πως η σύνοδος της "G8 μείον 1", που έχει προγραμματιστεί για την επόμενη εβδομάδα, θα τα καταφέρει να επιδείξει ένα ενοποιημένο μέτωπο ενάντια στην αλαζονεία και την περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου από την πλευρά του κ. Πούτιν.
