Μέσα στους τελευταίους πέντε μήνες η εκρηκτική κατάσταση στην Ουκρανία αποτύπωσε τις κορυφαίες εσωτερικές και διεθνείς αντιθέσεις με τον χειρότερο τρόπο και τον πιο αιματηρό.
Οι πολλαπλές ζημίες που επέφεραν στην Ουκρανία τα αλληλοδιαδεχόμενα διεφθαρμένα καθεστώτα Κούτσμα, Γιουστσένκο και Γιανουκόβιτς (χωρίς να ξεχνάμε και την Τιμοσένκο) οδήγησαν τη χώρα σε πολλαπλά αδιέξοδα, χρεωκοπία και γιγαντωμένη κοινωνική οργή.
Στην Ουκρανία η Ευρώπη είδε τα ελλείμματα της πολιτικής της να βαθαίνουν και βρέθηκε άλλη μια φορά εκτεθειμένη τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές πεδίο.
Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ του Ομπάμα έδειξαν την ίδια ωμή ευκαιριακή, πρόχειρη απόπειρα εκμετάλλευσης των αντιθέσεων (όπως είχαν δείξει πρόσφατα και σε Λιβύη, Συρία κ.ά.), ενώ το τηλεφωνικό βρισίδι της Ευρώπης από την υπουργό τους έδειχνε (και) την "ποιότητα" του ευρωατλαντικού "συντονισμού".
Η δικαιολογημένη κινητοποίηση, ξέσπασμα των Ουκρανών πολιτών απέναντι στην αυθαιρεσία, τον αυταρχισμό, τη διαφθορά του Γιανουκόβιτς, αντί να οδηγήσει σε δημοκρατική, πολιτική ανάταξη της χώρας μετά (και) από εκλογές οδηγήθηκε σε ακραίες μορφές συγκρούσεων και ντε φάκτο ενεργειών που ήταν σαφές εξ αρχής ότι ο "γείτων" πατερούλης Πούτιν δεν θα "ανεχόταν".
Οι ευρωατλαντιστές "ζύγισαν" λάθος τις δυνατότητες ντε φάκτο ενεργειών και από τη Μόσχα με προφανή "κατάληξη" την κίνηση της Κριμαίας να ενταχθεί στη Ρωσία μετά το πανηγυρικό δημοψήφισμα. Βερολίνο, Παρίσι, Λονδίνο, Ουάσιγκτον δεν υπολόγισαν (;) την αντίδραση Πούτιν που σχεδόν αναγκαστικά μετά την απώλεια του "φίλου" Γιανουκόβιτς ήθελε -εδώ και τώρα- ένα αντίτιμο για τη "ρωσική υπερηφάνεια".
Η τύχη της Κριμαίας έγινε για τον Πούτιν ένα αντιστάθμισμα - βιτρίνα της απώλειας της επιρροής του στην Ουκρανία και ένα σημάδεμα ορίων στο ασφυκτικό "αγκάλιασμα" της Ρωσίας από τους ευρωατλαντιστές.
Όταν παρά τη συμφωνία προσφυγής στις κάλπες (που υπέγραψαν αντιπολίτευση και Γιανουκόβιτς με τη διεθνή "συμβολή") μέσα σε... λίγες ώρες έγινε η ανατροπή του Γιανουκόβιτς (που κατέφυγε όπως αναμενόταν στη Μόσχα) ήταν πλέον θέμα ημερών η απάντηση Πούτιν μέσω του ζητήματος της Κριμαίας! Αλήθεια αυτό το τόσο προφανές για τους αναλυτές "διέφυγε" των δυτικών κέντρων; ή μήπως το "λάθος" ήταν περίπου αναμενόμενο και "βολικό" για όλους;
Όταν ο Ομπάμα "απειλεί" - προειδοποιεί τη Ρωσία να μην επέμβει στην ανατολική Ουκρανία δεν "ακούει" τις δηλώσεις κορυφαίων παραγόντων από τη Μόσχα που βεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται να κινηθούν εκεί; Όμως στην Κριμαία κινήθηκαν αστραπιαία και "συνέλαβαν" ντόπιους και άλλους μέσα στον "ύπνο".
Θα μου πείτε η υπόθεση της Κριμαίας δίνει άλλη μια σφαλιάρα στο διεθνές δίκαιο. Ναι, όμως είναι η πρώτη; ή η τελευταία; (Πολλοί θύμισαν το Κόσοβο κ.ά. γεγονότα). Δυστυχώς όταν τα ακραία παίγνια μεγασυμφερόντων οδηγούνται στην απόλυτη αντιπαράθεση, έκρηξη, πολλά γίνονται, και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο για τους λαούς, τις χώρες, τη δημοκρατία, την ειρήνη.
Όχι δεν είναι όλοι φασίστες στην προσωρινή "κυβέρνηση" στο Κίεβο (όπως ισχυρίζεται ο Πούτιν), όμως είναι πολλοί που συμμετέχουν και κυρίως ελέγχουν σημαντικούς τομείς.
Άλλωστε και ο Εσθονός υπουργός μιλώντας στην ευρωυπουργό Εξωτερικών Άστον, μίλησε για τους εγκάθετους ελεύθερους σκοπευτές - δολοφόνους που είχαν βάλει πρωτοκλασάτοι της αντιπολίτευσης!
Η μεγάλη πλειοψηφία των ρωσόφωνων, Ρώσων της Κριμαίας, έκανε αυτό που ήταν αναμενόμενο και υποβοηθούμενο από τη Μόσχα που έβλεπε σ' αυτή την κίνηση μια ιστορική αποκατάσταση και ένα "αντίτιμο" των απωλειών, όπως ήδη γράψαμε.
Το μείζον ζήτημα όμως είναι για τους Ευρωπαίους που άλλη μια φορά απέδειξαν το βάθεμα των αποκλίσεων, των διαφορών και των ελλειμμάτων τους.
Όταν ο ίδιος ο Γιανουκόβιτς ζητούσε παραπάνω "βοήθεια" από την Ε.Ε. και δεν την έπαιρνε σταματώντας την προοπτική συνεργασίας, έπαιρνε "βοήθεια" από τον Πούτιν που επίσης ήταν αναμενόμενο. (Τώρα τα ευρώ έρχονται!). Οι Ουκρανοί δικαιολογημένα αντέδρασαν και θέλησαν την ανατροπή, όμως το θέαμα των ακροδεξιών φανατικών στην πλατεία και στη "Βουλή" είναι το δείγμα των απειλών που μεγαλώνει (και) σε όλη τη γηραιά ήπειρό μας.
Η τωρινή περιοδεία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή μπορεί να "καθησυχάζει" όσους ανησυχούν, όμως δεν επιλύει απολύτως τίποτε. Η ακύρωση του ταξιδιού του Ρομπάι στη Μόσχα, όπως και οι κυρώσεις είναι "μπαλώματα" μικρής εμβέλειας και ουσίας. Με τις σημερινές διεθνείς οικονομικές και άλλες αλληλεξαρτήσεις οι όποιες "πιέσεις", κυρώσεις δεν πρόκειται να αλλάξουν όσα ντε φάκτο έγιναν σε Ουκρανία και Κριμαία.
Αν θυμηθούμε ότι στην Κριμαία είναι και η Γιάλτα μάλλον μια νέα "Γιάλτα" διαμορφώνει τα νέα σύνορα στην περιοχή και συντελεί σε μια νέα κατάσταση διεθνώς.
Ελπίζοντας οι Ουκρανοί να βρουν τον δρόμο των δημοκρατικών αλλαγών και της πολιτικής διεξόδου από την κρίση ας "κλείσουμε" το σημερινό σημείωμα με την είδηση (πολύ σημαδιακή) ότι το γνωστό πρακτορείο Associated Press όπως ανακοίνωσε παρουσιάζει την Κριμαία όχι ως Ουκρανία γιατί πρέπει να αποτυπώνεται "η πραγματική κατάσταση" όπως είπε ο ίδιος ο υποδιευθυντής του πρακτορείου...
* Για την παρουσίαση του Διεθνούς Τύπου συνεργάσθηκαν:
Αναστασία Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή, Δημήτρης Στούμπος, Μιχάλης Τρίκκας
Για παρατηρήσεις, σχόλια επικοινωνήστε στο [email protected]
