Της Σεσίλια Γουίλκστρομ και του Κόεν Ρούβερς*
Στις 13 Φεβρουαρίου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έχει την ευκαιρία, που συμβαίνει μία φορά στα δέκα χρόνια, να ψηφίσει για νομικές αναθεωρήσεις στην τρέχουσα ευρωπαϊκή οδηγία ενάντια στο ξέπλυμα χρήματος (AMLD).
Aν εφαρμοστεί σωστά, η αναθεωρημένη AMLD θα μπορούσε να επιφέρει τεράστιες αλλαγές στη μάχη ενάντια στη διαφθορά, στο εμπόριο ναρκωτικών, στη φοροδιαφυγή και μια σειρά άλλες ποινικά κολάσιμες δραστηριότητες οι οποίες τώρα διευκολύνονται από την ευκολία με την οποία ακόμη ξεπλένονται χρήματα στην Ευρώπη σήμερα.
Το προσχέδιο της ευρωπαϊκής οδηγίας ενάντια στο ξέπλυμα, εν μέρει, θα απαιτούσε όλες οι εταιρείες που είναι εγγεγραμμένες στην Ε.Ε. να μπορούν ανά πάσα στιγμή να δώσουν λεπτομέρειες για το σε ποιον πραγματικά ανήκουν και ποιος τις ελέγχει - για τους δικαιούχους τους. Μπορεί αυτό να μην σας ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά σκεφτείτε πως στην Ευρώπη απαιτούνται λιγότερες προσωπικές πληροφορίες για μία εταιρεία που πάει να ανοίξει έναν τραπεζικό λογαριασμό από ό,τι για έναν άνθρωπο που κάνει αίτηση για δίπλωμα οδήγησης, για να νοικιάσει ένα σπίτι ή απλώς για να πάρει μια κάρτα μέλους σε βιβλιοθήκη.
Αυτό έχει αποτέλεσμα πολλές εταιρείες να ιδρύονται σε ονόματα που δεν συνδέονται με το όνομα εκείνου στον οποίο πραγματικά ανήκουν ή από τον οποίο ελέγχονται. Και από τη στιγμή που ένας τραπεζικός λογαριασμός ανοίγεται σε ένα εσφαλμένο όνομα, αν υπάρχει υποψία ύποπτης δραστηριότητας, είναι σχεδόν αδύνατο να φτάσουμε ακολουθώντας το ίχνος των χρημάτων που ξεπλένονται πίσω στον ιδιοκτήτη.
Ένα δημόσιο μητρώο θα το έκανε πιο δύσκολο στις οργανώσεις της μαφίας, της Kόζα Νόστρα και της Καμόρα να χρησιμοποιούν ιταλικές και άλλες εικονικές εταιρείες για να ξεπλύνουν τεράστιες ποσότητες χρημάτων. Τις προηγούμενες δεκαετίες οι ιταλικές ομάδες της μαφίας χρησιμοποιούσαν ιταλικές εταιρείες για να εξαπατήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και να υφαρπάξουν εκατομμύρια ευρώ που θα πήγαιναν για την αναγέννηση των φτωχότερων περιοχών της ευρώπης.
Πέρυσι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέλαβε τους λογιστές της Deloitte για να ελέγξουν την αποτελεσματικότητα της τρέχουσας οδηγίας για το ξέπλυμα. Βρήκαν πως δεν αντιμετώπιζε επαρκώς τα παγκόσμια ή ακόμη και τα πανευρωπαϊκά σχήματα ξεπλύματος. Μία από τις ελλείψεις που αναδείχθηκαν από τη μελέτη ήταν η δυσκολία που έχουν οι τράπεζες να ταυτοποιούν τον δικαιούχο ενός λογαριασμού. Η δέουσα επιμέλεια όχι μόνο έχει μεγάλο κόστος και είναι χρονοβόρα, αλλά χωρίς την ύπαρξη ουσιαστικών απαγορευτικών ρυθμίσεων, το κίνητρο για τις τράπεζες να κυνηγούν και να ψάχνουν τις πληροφορίες για τους πλούσιους πελάτες τους συχνά απουσιάζει.
Ανήκουμε σε εκείνους που νιώθουν πως πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα και να απαιτήσουμε από τις ευρωπαϊκές χώρες να δημιουργήσουν μητρώα των δικαιούχων των εταιρειών. Αυτά τα μητρώα πρέπει να είναι προσβάσιμα από το κοινό.
Με τη διαφάνεια σχετικά με τις εταιρείες όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη -συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, της Δικαιοσύνης, των δημοσιογράφων, των πολιτών και των ΜΚΟ- μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι η κατάλληλη εποπτεία είναι εγγυημένη και πως οι πληροφορίες διατίθενται σε όσους την έχουν ανάγκη.
Οι τραπεζίτες θα μπορούν να έχουν τη δέουσα εποπτεία, η Δικαιοσύνη θα μπορεί να βάλει ονόματα σε κέρδη προερχόμενα από εγκλήματα, οι δημοσιογράφοι θα μπορούν να ψάξουν πολιτικές συμβολές ή άλλες παράνομες δωρεές που εγείρουν ερωτηματικά (και πολλές άλλες ιστορίες διαφθοράς) και οι μέσοι πολίτες ή οι μικρές επιχειρήσεις θα μπορούν να μάθουν για παράδειγμα, να κατανοήσουν καλύτερα, ποιος είναι πίσω από εταίρους, παρόχους ή πελάτες.
Η παροχή πληροφοριών για τους δικαιούχους στο δημόσιο μητρώο δεν θα απαιτούσε πολλά από τις εταιρείες πέραν του να δώσουν πληροφορίες τις οποίες ήδη έχουν, όπως το πλήρες όνομα του δικαιούχου, την ημερομηνία γέννησης, τον τρόπο με τον οποίο ελέγχει την εταιρεία, τα στοιχεία επικοινωνίας και λεπτομέρειες για τους μετόχους.
Με την ψηφοφορία για την οδηγία ενάντια στο ξέπλυμα βρόμικου χρήματος η Ευρώπη έχει την ευκαιρία να θέσει την βάση ενάντια στο ξέπλυμα για όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Κάτι τέτοιο θα κάνει τόσο καλό με μια σχετικά μικρή προσπάθεια -ελπίζουμε οι ευρωβουλευτές από τα άλλα κράτη μέλη να είναι τόσο κάθετοι όσο εμείς αναφορικά με τις προοπτικές του πλούτου.
*H Σεσίλια Γουίλκστρομ είναι ευρωβουλευτής των Φιλελευθέρων και ο Κόεν Ρούβερς εργάζεται στις Βρυξέλλες στο διεθνές δίκτυο ΜΚΟ, Συνασπισμός για τη Χρηματοπιστωτική Διαφάνεια.
