Νέα μέλη στη διαστημική λέσχη
Κάποτε η λεγόμενη "κούρσα του διαστήματος" ήταν υπόθεση για λίγους. Για την ακρίβεια δύο, τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ. Πριν από λίγες ημέρες όμως η Κίνα έγινε η τρίτη χώρα του πλανήτη που πραγματοποιεί με επιτυχία διαστημική αποστολή στη Σελήνη. Η προσεδάφιση, στα μέσα Δεκεμβρίου, της διαστημικής συσκευής "Τσανγκιέ-3", που μεταφέρει το όχημα εξερεύνησης "Γιούτου", αποτελεί το πρώτο βήμα για την αποστολή αστροναύτη στον δορυφόρο της Γης, κάτι που σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του Πεκίνου ενδέχεται να γίνει ακόμη και μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Η νέα διαστημική εποχή που ανοίγει φαίνεται ότι θα είναι ασιατική. Και ενδεχομένως low budget. Το διαστημικό όχημα εξερεύνησης «Μανγκαλιάν», που εκτοξεύθηκε από την Ινδία στις αρχές Νοεμβρίου και προορίζεται για την εξερεύνηση της επιφάνειας του Άρη, έχει κόστος μόλις 73 εκατομμύρια δολάρια. Το κόστος είναι υποπολλαπλάσιο εκείνου του αντίστοιχου προγράμματος της NASA, γεγονός που σύμφωνα με τους αναλυτές, υποδηλώνει ότι στο μέλλον η Ινδία μπορεί να καταλάβει σημαντικό μέρος της διαστημικής αγοράς λόγω της τεχνολογίας χαμηλού κόστους.
Η μεγάλη αποποινικοποίηση
Η Λατινική Αμερική ήταν πάντοτε το βασικό μέτωπο του "πολέμου κατά των ναρκωτικών" που κήρυξε η κυβέρνηση Νίξον πριν από τέσσερις δεκαετίες, με ολέθριες, όπως αποδείχτηκε, συνέπειες για την εξάπλωση του φαινομένου. Δεν προκαλεί, επομένως, έκπληξη ότι οι αντιδράσεις ξεκινούν από εκεί. Πριν από λίγες μέρες η Ουρουγουάη έγινε η πρώτη χώρα παγκοσμίως που νομιμοποιεί πλήρως τη χρήση και τη διάθεση της μαριχουάνας.
Στόχος του νόμου είναι να καταπολεμήσει το οργανωμένο έγκλημα και τη βία που σχετίζονται με το εμπόριό της. "Χαρίσαμε αυτή την αγορά σαν δώρο στους λαθρεμπόρους και αυτό αποδείχτηκε κοινωνικά πιο καταστροφικό από το ίδιο το ναρκωτικό" εξηγεί ο αριστερός πρόεδρος της χώρας, Χοσέ Μουχίκα. Η κίνηση φαίνεται να εντάσσεται σε μια διεθνή τάση για την αποποινικοποίηση της μαριχουάνας.
Μόλις τον περασμένο Αύγουστο, το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης ειδοποίησε τους κυβερνήτες της Ουάσιγκτον και του Κολοράντο ότι οι δύο πολιτείες είναι ελεύθερες να προχωρήσουν στη νομιμοποίηση της παραγωγής, διανομής και πώλησης της σε ενήλικους σύμφωνα με το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων του 2012. Οι τελευταίες άλλωστε σφυγμομετρήσεις αποκαλύπτουν ότι έξι στους δέκα Αμερικανούς τάσσονται πλέον υπέρ της νομιμοποίησης.
Λα Μονέδα, 40 χρόνια μετά
Πριν από τέσσερα χρόνια, πολλοί αναλυτές έβλεπαν στην εκλογή του εκατομμυριούχου Σεμπαστιάν Πινιέρα στην προεδρία της Χιλής τις ενδείξεις για την αναστροφή του αριστερού ρεύματος που τα τελευταία 15 χρόνια παρασύρει τη Λατινική Αμερική. Την "ανορθογραφία" αυτή διόρθωσε πριν από λίγες μέρες η θριαμβευτική επανεκλογή της Μισέλ Μπατσελέτ.
Σαράντα χρόνια μετά το αιματηρό πραξικόπημα που βύθισε τη χώρα στην πιο μαύρη περίοδο της ιστορίας της, η 62χρονη πια πολιτικός επιστρέφει στη Λα Μονέδα έχοντας εξασφαλίσει αυτή τη φορά και τη στήριξη του Κομμουνιστικού Κόμματος, που αποτέλεσε τον βασικότερο σύμμαχό της στην προεκλογική εκστρατεία.
Το ασύλληπτα χαμηλό ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές (41%) και τα πιεστικά κοινωνικά προβλήματα της σημερινής Χιλής -τη χώρα του ΟΟΣΑ με τις μεγαλύτερες κοινωνικές ανισότητες- προαναγγέλλουν μια εξαιρετικά σύντομη περίοδο χάριτος. Αν η Μπατσελέτ δεν υλοποιήσει άμεσα τις υποσχέσεις της για αναδιανομή του εισοδήματος και δωρεάν παιδεία θα βρεθεί χωρίς αμφιβολία αντιμέτωπη με το ίδιο νεανικό κίνημα διαμαρτυρίας που γκρέμισε από την εξουσία τους πολιτικούς επιγόνους του Πινοσέτ.
Ο εθνικισμός των χορτάτων
Τη Λευκή Βίβλο της Σκωτίας παρουσίασε φέτος ο πρωθυπουργός της Άλεξ Σάλμοντ σε μια προσπάθεια να πείσει τους συμπατριώτες του να επικυρώσουν με την ψήφο τους την ανεξαρτησία της περιοχής στο δημοψήφισμα του ερχόμενου Σεπτεμβρίου. Με βάση το σχέδιό του, η ανεξάρτητη Σκωτία θα διατηρήσει τη βρετανική στερλίνα, την υποτέλειά της στο στέμμα και τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά θα έχει τη δική της αμυντική δύναμη και θα συλλέγει η ίδια τους φόρους της.
Στην Ευρώπη του 21ου αιώνα οι αυτονομιστές αποφεύγουν τη βία και διεκδικούν ένα μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, δεν θέλουν πια να ξοδεύουν χρήματα για τον δικό τους "Νότο". Το χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα αποτελεί η Καταλωνία, που ανακοίνωσε ότι το δικό της δημοψήφισμα θα πραγματοποιηθεί δύο μήνες μετά το σκωτσέζικο.
"Επιθυμείτε η Καταλωνία να γίνει κράτος; Ναι ή όχι;" θα είναι το πρώτο ερώτημα. Και αν η απάντηση είναι «ναι», «Επιθυμείτε το κράτος αυτό να είναι ανεξάρτητο;», θα είναι το επόμενο ερώτημα που θα τεθεί στους 7,6 εκατομμύρια κατοίκους της περιφέρειας. Η Μαδρίτη πάντως επανέλαβε ότι θα θα αντιταχθεί με όλα τα νόμιμα μέσα καθώς, με βάση το ισπανικό σύνταγμα, δημοψηφίσματα μπορεί να προκηρύσσει μόνο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Λευκός κυνηγός, μαύρη καρδιά
Στα τέλη του προηγούμενου χρόνου ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ καλούσε τους Αφρικανούς "να εγγυηθούν οι ίδιοι την ασφάλεια της Αφρικής". Από τότε η Γαλλία πραγματοποίησε δύο στρατιωτικές επεμβάσεις στην ήπειρο, στο Μάλι τον περασμένο Ιανουάριο και τώρα στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.
Το γαλλικό ενδιαφέρον για την περιοχή είχαν υπενθυμίσει νωρίτερα ανάλογες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λιβύη και την Ακτή του Ελεφαντοστού. Ο μετριοπαθής Ολάντ ακολουθεί ασύγκριτα πιο επιθετική πολιτική σε σχέση με τον προκάτοχό του, Νικολά Σαρκοζί. Αιτία γι' αυτό φαίνεται να είναι η υποχώρηση των γαλλικών οικονομικών συμφερόντων στην Αφρική.
Η αποστολή των γαλλικών στρατευμάτων στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία συνέπεσε με τη δημοσιοποίηση έκθεσης που αποκαλύπτει ότι η Κίνα αποτελεί σήμερα τον μεγαλύτερο εξαγωγέα στην περιοχή, με τη Γαλλία να έχει πια κατρακυλήσει στην πέμπτη θέση. Στη διάρκεια του 21ου αιώνα, το μερίδιο της γαλλικής αγοράς στην υποσαχάρια Αφρική έπεσε από το 10% στο 4,7%, την ώρα που το κινεζικό μερίδιο αυξήθηκε στο 16% το 2011.
