Στις 29 Ιουνίου 2012 ο Μοχάμεντ Μόρσι ορκίζεται πρόεδρος της Αιγύπτου. Λίγες μέρες νωρίτερα το κόμμα του, Κόμμα της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, νεοϊδρυθέν από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, έχει κερδίσει τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Αίγυπτο μετά από την εξέγερση της Πλατείας Ταχρίρ.
Σήμερα ο Μόρσι περιμένει να του απαγγελθεί από το στρατοδικείο ακόμη και η θανατική ποινή. Τι μεσολάβησε; Μεσολάβησε ένα σύντομο διάστημα κατά το οποίο οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, το υπερσυντηρητικό πολιτικό μόρφωμα της Αιγύπτου που όλα τα τελευταία χρόνια βρισκόταν στη σκιά του δικτατορικού καθεστώτος Μουμπάρακ, αναδείχθηκε σε ηγέτιδα πολιτική δύναμη καθώς οι αντίπαλοι, κατέβηκαν στις εκλογές πολυδιασπασμένοι.
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα ωστόσο σφετερίστηκε τον αγώνα των Αιγυπτίων για ελευθερία, προώθησε μια στενή δική της κοινωνική ατζέντα και δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημα για πραγματική δημοκρατική αλλαγή στη μεγαλύτερη χώρα της Αφρικής.
Το αποτέλεσμα ήταν η κυβέρνηση Μόρσι να πέσει μετά από στρατιωτικό πραξικόπημα του οποίου προηγήθηκαν διαδηλώσεις "της κατσαρόλας" και να αναδειχθεί και πάλι ο στρατός, από τους κόλπους του οποίου προέκυψαν και οι τρεις προηγούμενοι πρόεδροι της Αιγύπτου, Νάσερ, Σαντάτ και Μουμπάρακ, ως ηγέτιδα δύναμη. Ο αιγυπτιακός στρατός άλλωστε κατέχει περίοπτη θέση στον κοινωνικό σχηματισμό της Αιγύπτου, παραπλήσιο με τον ρόλο του στρατού στην Τουρκία. Αποτελεί την εγγύηση του κοσμικού κράτους και της ισορροπίας στη Μ. Ανατολή, επέχει επίσης θέση αστικής τάξης κυριαρχώντας ακόμη και στην οικονομική ζωή της χώρας.
