Ήταν μία από τις λίγες Συνόδους Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ουσιαστικά δεν ασχολήθηκε με την κρίση αυτή που τελείωσε χτες. Κι ήταν μία από τις λίγες Συνόδους Κορυφής από τις οποίες η επανεκλεγείσα καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ δεν έφυγε νικήτρια. Η επιμονή της στη θεσμοθέτηση «μεταρρυθμίσεων» σκόνταψε στην αντίσταση όχι μόνο των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, αλλά και της Γαλλίας, και της Αυστρίας. Αντίθετα, ήταν μία από τις πολλές συνόδους που δεν έλυσε προβλήματα, απλά τα μετέθεσε στο μέλλον.
Ουσιαστικά, στο τραπέζι αυτής της συνόδου ήταν η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας της Ε.Ε., η οποία -όπως διαπιστώνουν πολλοί- πρακτικά δεν υφίσταται. Η απουσία αυτή φάνηκε στην περίπτωση της Ουκρανίας, με την Ε.Ε. να θέλει οπωσδήποτε να κερδίσει το Κίεβο στην αγκαλιά της, χωρίς ωστόσο να του δίνει τίποτε, την ώρα που ο έτερος επίδοξος «εραστής» από τη Μόσχα φρόντισε σε χρόνο ρεκόρ να κάνει την προσφορά του.
Βέβαια, ο μεγάλος χαμένος αυτής της συνόδου ήταν ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, που ήθελε να πληρώσει η Ε.Ε. ένα μέρος του κόστους των γαλλικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Μάλι και την Κεντρική Αφρική. Η απάντηση των περισσότερων εταίρων του ήταν ότι δεν έχουμε καμία διάθεση να πληρώσουμε για κάτι το οποίο δεν συναποφασίζουμε. Κάποιοι, μάλιστα, όπως ο Βρετανός πρωθυπουργός Κάμερον, δεν θέλουν καν να συναποφασίζουν. «Ναι στον συντονισμό, όχι σε κοινή άμυνα, κοινό στρατό, κοινή αεροπορία», είναι το δικό του δόγμα.
Όσο για το θέμα της τραπεζικής ένωσης, που δεν απασχόλησε τους ηγέτες, αλλά έφτασε έτοιμο στο τραπέζι τους από τους υπουργούς Οικονομικών, κι αυτό δεν θεωρείται λήξαν, αφού απαιτεί τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο πρόεδρός του Μάρτιν Σουλτς δεν εμφανίστηκε ενθουσιασμένος με τον συμβιβασμό στον οποίο κατέληξε το Ecofin για τον ενιαίο μηχανισμό εκκαθάρισης των τραπεζών και προειδοποίησε τους «28» ότι δεν θα είναι περίπατος η ψήφισή του από την Ευρωβουλή.
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή
