Στον αντίποδα των συμπερασμάτων της συνδιάσκεψης που διεξήχθη υπό την αιγίδα του ΔΝΤ στις 1-8 Νοεμβρίου 20131, στην οποία συμμετείχαν οι γνωστότεροι Αμερικανοί οικονομολόγοι (μεταξύ των οποίων οι Blanchard, Summers, Krugman, Bernanke, Rogoff), κινείται η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική της Ε.Ε., υπό την πλήρη κυριαρχία της Γερμανίας.
Τα μέτρα μη συμβατικής νομισματικής πολιτικής θεωρούνται απαραίτητα περισσότερο από ποτέ, καθόσον τα ονομαστικά επιτόκια έχουν φθάσει στο μηδέν αδυνατώντας εν τοις πράγμασι να πάνε παρακάτω και να γίνουν αρνητικά. Χρειάζεται υψηλότερος πληθωρισμός τουλάχιστον κατά 2 μονάδες ώστε τα πραγματικά επιτόκια να καταστούν αρνητικά και να συμβάλουν στην ανάπτυξη της οικονομίας.
Η Κεντρική Τράπεζα πρέπει να παίζει τον ρόλο του ύστατου δανειστή, όχι μόνο έναντι του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και έναντι των κυβερνήσεων σε περιόδους κρίσεων. Χρειάζεται γρήγορη εκκαθάριση των τραπεζικών ιδρυμάτων και άμεση ανακεφαλαιοποίησή τους έτσι ώστε να μπορέσουν να επιτελέσουν τον ρόλο τους ως προμηθευτές ρευστότητας της οικονομίας. Το σύστημα των αναπτυγμένων χωρών της Δύσης βρίσκεται σε διαρκή στασιμότητα και επομένως η νομισματική πολιτική, αλλά και η δημοσιονομική πολιτική, πρέπει να μπουν στη μάχη με όλους τους τρόπους.
Όλα αυτά τα συμπεράσματα, ό,τι και να σημαίνουν, είναι οι εχθροί της Γερμανίας και βρίσκονται στην αντίπερα όχθη των απόψεών τους. Το πρόβλημα της Γερμανίας περιορίζεται στη λέξη «ανταγωνιστικότητα». Στις 185 σελίδες της προγραμματικής συμφωνίας με τους Σοσιαλδημοκράτες η λέξη «ανταγωνιστικότητα» αναφέρεται σαράντα δύο φορές. Η Γερμανία θέλει πραγματικά όλοι στον κόσμο να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί έναντι όλων.
Αδιαφορεί παντελώς για το γεγονός ότι για τρίτο συνεχή μήνα μειώνεται ο δείκτης προσφοράς χρήματος Μ32. Ότι η πιστωτική επέκταση προς το σύνολο των Ευρωπαίων πολιτών (της Ευρωζώνης) επίσης μειώνεται τον Οκτώβριο σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Υπάρχουν ακόμη ειδήσεις για ενοχλητική ενίσχυση των αντιπληθωριστικών πιέσεων στην Ευρωζώνη. Παρεμπιπτόντως η ελληνική οικονομία βρίσκεται για όγδοο μήνα σε κατάσταση αντιπληθωρισμού, χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς γι' αυτό.
Επίσης, όταν η ΕΚΤ θα αρχίσει την επιθεώρηση ποιότητας ενεργητικών, τη συστηματική μελέτη των τραπεζικών ισολογισμών, την οποία θα ακολουθήσουν τον επόμενο χρόνο τα stress tests, είναι βέβαιον πως θα οδηγηθούν στην περαιτέρω μείωση της ρευστότητας, δεδομένου ότι η ανακεφαλαιοποίησή τους θα επιχειρηθεί να γίνει από τους ιδιώτες. Θα πρέπει να αντλήσουν τουλάχιστον 100 δισ. ευρώ σε φρέσκα κεφάλαια. Η γερμανική πολιτική ελίτ τάσσεται ακλόνητα ενάντια στις ενέσεις κεφαλαίου από τον μηχανισμό διάσωσης (European Stability Mechanism), παρά μόνο σε ακραίες καταστάσεις.
Τα αδιέξοδα στην Ευρωζώνη μεγαλώνουν διότι η νέα κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού, στην οποία πολλοί είχαν εναποθέσει κάποιες ελπίδες, δεν έκανε βήμα από τις απόψεις της Μέρκελ για όλα αυτά τα ζητήματα. Αν, λοιπόν, η πολιτική τάξη της Γερμανίας αντιλαμβάνεται με αυτόν τον τρόπο τις εξελίξεις, ποιος θα μπορέσει να της αλλάξει απόψεις; Ήδη στο στόχαστρο του επιτρόπου Όλι Ρεν έχει εισέλθει η Ιταλία, ο πρωθυπουργός της οποίας, Ενρίκο Λέτα, απάντησε με σφοδρότητα στις αιτιάσεις του επιτρόπου, λέγοντας μάλιστα ότι, αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, κανείς δεν θα πρέπει να θεωρεί σίγουρη την ύπαρξη της Ευρωζώνης.
1. ΙΜF: Crises: Yesterday and Today, http://www.imf.org/external/np/res/seminars/2013/arc/index.htm
2. EBC, Press Release, Monetary Developments in the Euro Area: Οctober 2013.
