"Μόνο οι τρομοκράτες έχουν λόγους να ανησυχούν" επαναλαμβάνουν μονότονα οι αμερικανικές αρχές κάθε φορά που το παγκόσμιο δίκτυο παρακολουθήσεων της NSA έρχεται με κάποιον τρόπο στην επιφάνεια. Η δικαιολογία ενδεχομένως να πείθει ορισμένους Αμερικανούς και ίσως να έπειθε ακόμη περισσότερους αν η έννοια της τρομοκρατίας δεν γινόταν όλο και πιο "ευρύχωρη" τα τελευταία χρόνια.
Η πρώτη μαζική διεύρυνση του όρου έγινε το 2002, όταν ο νόμος Patriot καταχώρισε ως τρομοκρατικές δραστηριότητες τις περισσότερες μορφές διαμαρτυρίας και πολιτικής ανυπακοής. Εκατοντάδες διαδηλωτές στις ΗΠΑ βρέθηκαν από τότε κατηγορούμενοι με βάση την αντιτρομοκρατική νομοθεσία. Το πιο ακραίο ίσως παράδειγμα είναι τα τρία μέλη του φιλειρηνικού κινήματος, ανάμεσά τους και μια 82χρονη μοναχή, που το 2012 συνελήφθησαν όταν στο πλαίσιο μιας κινητοποίησης κατά των πυρηνικών όπλων εισήλθαν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Αρχικά κατηγορήθηκαν μόνο για "παράνομη πρόσβαση", ωστόσο στη συνέχεια οι αρχές τους φόρτωσαν μια σειρά τρομοκρατικές κατηγορίες για τις οποίες καταδικάστηκαν με αποτέλεσμα να παραμένουν μέχρι σήμερα στη φυλακή.
Η "διάχυση" της τρομοκρατίας πέρασε σταδιακά από το ομοσπονδιακό στο τοπικό επίπεδο, με πιο πρόσφατο παράδειγμα έναν κυβερνητικό αξιωματούχο στην πολιτεία του Τενεσί ο οποίος έφτασε στο σημείο να υποστηρίζει ότι... οι "αβάσιμες καταγγελίες" για την ποιότητα του νερού θα έπρεπε να χαρακτηριστούν τρομοκρατικές πράξεις. Το σχόλιο αφορούσε τους "τρομοκράτες" κατοίκους της κομητείας Μάουρι που διαμαρτύρονταν ότι αρρώσταιναν πίνοντας το νερό του τοπικού δικτύου.
Οι μοναδικοί που εξαιρούνται σταθερά από την κατηγορία τις τρομοκρατίας είναι οι δράστες μαζικών δολοφονιών σε δημόσιους χώρους. Για όσους από αυτούς συλλαμβάνονται ζωντανοί, οι αμερικανικές αρχές φροντίζουν να αποκόψουν κάθε πολιτική διάσταση του εγκλήματος κάνοντας λόγο για "ψυχοπαθείς" και "διαταραγμένες προσωπικότητες". Τα πράγματα αλλάζουν φυσικά αν οι δράστες τυγχάνει να είναι μουσουλμάνοι, όπως οι υπεύθυνοι για το σχετικά πρόσφατο μακελειό στη Βοστώνη...
Μ.Τ.
