Σχεδόν 30 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο ζουν σήμερα σε συνθήκες δουλείας όντας θύματα καταναγκαστικής εργασίας και οικονομικής εκμετάλλευσης, σε μια εξοργιστική κατάσταση που έρχεται σε χτυπητή αντίθεση με την κοινωνική εξέλιξη που προκαλεί η οικονομία της παγκοσμιοποίησης.
Τα πρωτεία αυτού του θλιβερού φαινομένου κρατά μια χώρα των λεγόμενων "αναδυόμενων οικονομιών", η Ινδία, όπου, παρά τον ανερχόμενο πλούτο στο εσωτερικό και τις ξένες επενδύσεις απ' το εξωτερικό, η δουλεία όχι μόνον δεν εξαλείφεται, αλλά φαίνεται κιόλας να αυξάνεται και να εδραιώνεται.
Σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης WalkFree που δημοσιοποιήθηκε χθες, οι μισοί από τους σύγχρονους σκλάβους του κόσμου ζουν σήμερα στην Ινδία. Συνολικά τα τρία τέταρτα των θυμάτων προέρχονται από χώρες της Ασίας, αναφέρει η νεοσυσταθείσα οργάνωση με έδρα την Αυστραλία, που υποστηρίζεται από την πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον και τον ιδρυτή της Microsoft Μπιλ Γκέιτς.
Συγκεκριμένα στην Ινδία ζουν 14 εκατομμύρια άνθρωποι υπό καθεστώς σκλαβιάς, στην Κίνα 2,9 εκατομμύρια και στο Πακιστάν πάνω από δύο εκατομμύρια. Ακολουθούν η Νιγηρία, η Αιθιοπία, η Ρωσία, η Ταϊλάνδη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Βιρμανία και το Μπαγκλαντές. Οι δέκα αυτές χώρες αντιπροσωπεύουν τα 22 από τα 29,8 εκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν σήμερα σε καθεστώς δουλείας.
Στην Ινδία, «ολόκληρες κοινότητες στο βόρειο τμήμα της χώρας υποδουλώθηκαν και αναγκάζονται να δουλεύουν στην κατασκευή τούβλων ή στα τοπικά λατομεία, ενώ τα παιδιά υποχρεώνονται να εργάζονται σε αργαλειούς για να φτιάχνουν κουβέρτες και άλλα προϊόντα υφαντουργίας που πωλούνται στα καταστήματά της Δύσης», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Νικ Γκρόνο, επικεφαλής της WalkFree.
Ωστόσο, αν λάβει κανείς υπόψη το ποσοστό του πληθυσμού μιας χώρας που είναι υπό καθεστώς σκλαβιάς, τότε την πρώτη θέση κατέχει η Μαυριτανία, καθώς το 4 % των κατοίκων της είναι υπόδουλοι. «Εξακολουθούν να υπάρχουν κληρονομικοί σκλάβοι στη Μαυριτανία, τα παιδιά γεννιούνται σκλάβοι και αναγκάζονται να εκτελούν οικιακές εργασίες ή να εργάζονται στα χωράφια», εξηγεί ο Νικ Γκρόνο.
Ο ορισμός της σύγχρονης δουλείας είναι διαφορετικός από εκείνη του 18ου αιώνα. Σύμφωνα με την WalkFree, η σύγχρονη δουλεία υποτάσσει τους ανθρώπους στο έλεος της βίας μετατρέποντάς τους σε θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης. Δεν αμείβονται για την εργασία που προσφέρουν, αλλά απλώς λαμβάνουν το ελάχιστο για να επιβιώσουν, ενώ δεν μπορούν να ξεφύγουν από τους "αφέντες" τους.
