Τον βαθμό της αμερικανικής εμπλοκής σε μια από τις πιο απρόβλεπτες και επικίνδυνες πολεμικές αναμετρήσεις των τελευταίων ετών στη Μέση Ανατολή αναμένεται να καθορίσει αύριο η κρίσιμη ψηφοφορία που θα διεξαχθεί στο Κογκρέσο σχετικά με την έγκριση ή την απόρριψη των σχεδίων της κυβέρνησης Ομπάμα για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία.
Τον δρόμο για την επέμβαση άνοιξε το βράδυ της Τετάρτης η απόφαση (με πλειοψηφία 10-7) της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Γερουσίας, η οποία εξουσιοδοτεί τον Αμερικανό πρόεδρο να δώσει την εντολή για στρατιωτικές επιχειρήσεις που θα "αλλάξουν τη δυναμική στο πεδίο της μάχης" και θα ενισχύσουν τις δυνάμεις οι οποίες επιδιώκουν σήμερα την ανατροπή του προέδρου Άσαντ.
Οι διατυπώσεις του ψηφίσματος υποδηλώνουν κάτι περισσότερο από τις "περιορισμένες και στοχευμένες" επιχειρήσεις τις οποίες προανήγγειλε το τελευταίο διάστημα ο Λευκός Οίκος. Υστερα από τροποποίηση που πρότειναν από κοινού ο Ρεπουμπλικανός Τζον Μακέιν και ο Δημοκρατικός Κρις Κουνς, η απόφαση αναφέρει ρητά ότι η αμερικανική πολιτική συνίσταται στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στη Συρία προς όφελος της αντιπολίτευσης. Δίνει επίσης προθεσμία 60 + 30 ημερών με τη δυνατότητα παράτασης μετά από νέες διαβουλεύσεις και αποκλείει τη συμμετοχή χερσαίων δυνάμεων του αμερικανικού στρατού.
Η συγκατάθεση του Κογκρέσου δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη αν αναλογιστεί κανείς τόσο τον αριθμό των βουλευτών που δεν έχουν τοποθετηθεί επισήμως για το τι θα ψηφίσουν όσο και την τάση πολλών Ρεπουμπλικανών να καταψηφίζουν οποιαδήποτε πρόταση προέρχεται από τον Μπάρακ Ομπάμα. Ο πειρασμός για την ταπείνωση του Αμερικανού προέδρου σε μια από τις πιο φιλόδοξες όσο και ριψοκίνδυνες κινήσεις της προεδρίας του είναι οπωσδήποτε μεγάλος.
Καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της αναμέτρησης αναμένεται να παίξει και το πανίσχυρο ισραηλινό λόμπι στην Ουάσιγκτον. Μέχρι τώρα, το Ισραήλ φαινόταν να διχάζεται σε ό,τι αφορά τη συριακή κρίση, με το γενικότερο κλίμα να θυμίζει την παλιά ρήση του Γιτζάκ Σαμίρ, ο οποίος όταν είχε ερωτηθεί για το ποιος επιθυμούσε να κερδίσει τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ είχε απαντήσει "και οι δύο". Οι τελευταίες εξελίξεις ωστόσο αποτελούν ενδείξεις για την επικράτηση των σκληροπυρηνικών που θέλουν να διατηρήσουν με κάθε τίμημα την εχθρότητα απέναντι στην Τεχεράνη υπονομεύοντας παράλληλα κάθε προσπάθεια ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων μαζί της.
Μια παράμετρος που το Κογκρέσο δεν μπορεί επίσης να αγνοήσει είναι η αντίθεση της αμερικανικής κοινής γνώμης στα πολεμικά σχέδια. Σύμφωνα με σφυγμομέτρηση που δημοσίευσε η Washington Post στα μέσα της εβδομάδας, το 59% των ερωτηθέντων αντιτίθεται σε οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση, ενώ υπέρ δηλώνει μόνο το 36%. Το ενδιαφέρον είναι ότι η αντίθεση στον πόλεμο είναι ισχυρότερη στα κοινωνικά στρώματα που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση: 63% για εισοδήματα κάτω των 50.000 δολαρίων ετησίως και 51% για εισοδήματα πάνω από 100.000. Μεγαλύτερη αντίθεση εκφράζουν επίσης οι νέοι, με το ποσοστό στις ηλικίες 18-39 να φτάνει το 65%.
Τη Γερουσία ελέγχουν οι Δημοκρατικοί με 54 έδρες σε σύνολο 100. Για να συγκεντρώσει 60 θετικές ψήφους, θα χρειαστεί η υποστήριξη τουλάχιστον έξι Ρεπουμπλικανών. Οι συσχετισμοί για την κυβέρνηση είναι σαφώς πιο δύσκολοι στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικανούς. Στον Λευκό Οίκο επιτρέπει πάντως να αισιοδοξεί η υποστήριξη για την στρατιωτική επέμβαση που εξέφρασαν από κοινού οι επικεφαλής των κοινοβουλευτικών ομάδων, ο Ρεπουμπλικανός Τζο Μπένερ και η Δημοκρατική Νάνσι Πελόζι.
Στη Βουλή των Αντιπροσώπων απαιτείται πλειοψηφία 217 ψήφων για να περάσει ή να καταψηφιστεί το ψήφισμα. Την αντίθεση τους στον πόλεμο είχαν εκφράσει μέχρι τα τέλη της εβδομάδας περίπου 70 βουλευτές, ανεξάρτητοι, στελέχη του υπερσυντηρητικού Tea Party, καθώς και αρκετοί Δημοκρατικοί στην παράδοση του αντιπολιτευόμενου Ομπάμα. Σύμφωνα με πρακτορείο Bloomberg, οι βουλευτές που δεν έχουν τοποθετηθεί επισήμως ξεπερνούν τους 300 και από τα δύο κομματικά στρατόπεδα.
Η έκβαση της αναμέτρησης παραμένει αβέβαια και το ίδιο απρόβλεπτη είναι και η αντίδραση της κυβέρνησης στην περίπτωση που η πρόταση καταψηφιστεί. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας μπορεί να μην είναι δεσμευτικό για τον Αμερικανό πρόεδρο και ο υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, να έχει ξεκαθαρίσει ότι η επίθεση στη Συρία μπορεί να πραγματοποιηθεί και χωρίς την σύμφωνη γνώμη του Κογκρέσου, ωστόσο ενδεχόμενη ήττα θα τσαλακώσει το κύρος του Ομπάμα και θα μειώσει κατά πολύ τις φιλοδοξίες των γερακιών για "αλλαγή καθεστώτος" στη Δαμασκό.
Όσο ταπεινωτική και αν θα ήταν μια αναδίπλωση, τη στιγμή μάλιστα που ο πρόεδρος Ομπάμα έχει τονίσει ότι διακυβεύεται η "αξιοπιστία" των ΗΠΑ, άλλο τόσο παρακινδυνευμένη μπορεί να αποδεικνυόταν μια απρόβλεπτη πολεμική περιπέτεια κόντρα στη θέληση του αμερικανικού λαού και των εκλεγμένων εκπροσώπων του. Μια αρνητική ψήφος στο Κογκρέσο θα μπορούσε επομένως, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να δώσει στον Αμερικανό πρόεδρο -που άλλωστε στην περίπτωση της Συρίας φαίνεται να σύρεται πίσω από γεράκια των Δημοκρατικών, όπως ο αντιπρόεδρος, Τζο Μπάιντεν- το ιδανικό πρόσχημα για να αποφύγει την εμπλοκή του αμερικανικού στρατού σε έναν ακόμη πόλεμο. Πόσους ακόμη μπορεί να αντέξει άλλωστε ένα νόμπελ Ειρήνης;
