Ποιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ελλάδας, σύμφωνα τουλάχιστον με τους εταίρους - πιστωτές μας; Το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας. Αντιμετωπίζεται επαρκώς μετά από δύο Μνημόνια και δύο Μεσοπρόθεσμα; Ούτε κατά διάνοια. Μετά από έναν καταιγισμό «μεταρρυθμίσεων» η Ελλάδα, χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, κατάφερε με τα χίλια ζόρια να αναρριχηθεί στην 91η θέση της παγκόσμιας κατάταξης στην ανταγωνιστικότητα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF). Η επιτυχία της είναι ότι ανέβηκε πέντε σκαλοπάτια, σε σχέση με πέρσι. Η αποτυχία της είναι ότι σέρνεται πίσω από 116 χώρες στον κρίσιμο τομέα της καινοτομίας -μας περνάει άνετα και το σπαρασσόμενο από τον πόλεμο Μάλι- ή πίσω από 105 χώρες στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες - μας περνάει ακόμη και η Ζιμπάμπουε.
Οι ερευνητές του WEF σύγκριναν 148 χώρες του πλανήτη, μετρώντας 12 δείκτες, κατά κανόνα με ερωτηματολόγια που απαντήθηκαν από επιχειρηματικά στελέχη. Τι μετράνε όσοι επενδύουν; Τη λειτουργία των θεσμών σε μια χώρα, την ποιότητα των υποδομών, το μακροοικονομικό περιβάλλον, την υγεία και την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, την ανώτερη και την επαγγελματική εκπαίδευση, το μέγεθος της αγοράς, την αποτελεσματικότητα της αγοράς προϊόντων, της αγοράς εργασίας, της χρηματοπιστωτικής αγοράς, την πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες, την επιχειρηματική εξειδίκευση και την καινοτομία.
Πάνω από τη βάση η Ελλάδα παίρνει στην υγεία, την εκπαίδευση, πρωτοβάθμια και ανώτερη, στις υποδομές, στην πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες και στο μέγεθος της αγοράς. Σε τομείς, δηλαδή, που έχουν πληγεί από την κρίση.
Κάτω από τη βάση παίρνει στους τομείς εκείνους που θα έπρεπε θεωρητικά να βελτιωθούν χάρη στην εφαρμογή των Μνημονίων, όπως το μακροοικονομικό περιβάλλον ή η ανάπτυξη της χρηματοπιστωτικής αγοράς.
Εάν δει, μάλιστα, ποια είναι, σύμφωνα με τα επιχειρηματικά στελέχη, τα βασικά ζητήματα που εμποδίζουν το επιχειρείν σε μια χώρα, γίνεται σαφές γιατί δεν τρέχουν όλοι να επενδύσουν στην Ελλάδα: Πρώτο είναι η μη πρόσβαση σε χρηματοδότηση, δεύτερο η γραφειοκρατία του Δημοσίου, τρίτο το αλαλούμ στις φορολογικές ρυθμίσεις. Πολύ λιγότερο τους αποτρέπουν να επενδύσουν οι υψηλότεροι φορολογικοί συντελεστές ή οι ρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Αλλιώς δεν θα ήταν πρώτη και πάλι στη λίστα της ανταγωνιστικότητας η Ελβετία, θα ήταν μια χώρα τύπου Βουλγαρίας, με χαμηλή φορολόγηση των επιχειρήσεων και «ελεύθερη» αγορά εργασίας.
Στην πρώτη τριάδα της λίστας του WEF, την Ελβετία συμπληρώνουν η Σιγκαπούρη και η Φινλανδία. Στην τέταρτη θέση πλασαρίστηκε η Γερμανία, που ήταν έκτη πέρσι, ενώ στην πέμπτη οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ήταν έβδομες. Ακολουθούν Σουηδία, Χονγκ Κονγκ, Ολλανδία, Ιαπωνία και Βρετανία. Να σημειωθεί ότι οι Σουηδία, Ολλανδία και Βρετανία έπεσαν σε σχέση με πέρσι.
Η Γαλλία κατέβηκε δύο σκαλοπάτια σε σχέση με πέρσι και είναι τώρα στην 23η θέση, η Ισπανία ανέβηκε ένα και βρέθηκε στην 35η, ενώ η Ιταλία κατρακύλησε επτά σκαλιά και έπεσε στην 49η.
Το εργοστάσιο του πλανήτη, η Κίνα, παραμένει στην 29η θέση, ενώ οι υπόλοιπες μεγάλες αναπτυσσόμενες χώρες τερμάτισαν στην 64η η Ρωσία, ελαφρώς βελτιωμένη από πέρσι, στην 56ηη Βραζιλία και στην 60ή η Ινδία, με μια μικρή χειροτέρευση αμφότερες.
