Εδώ και μέρες ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον πίεζε τους συμμάχους του να ξεκινήσουν μια ώρα αρχύτερα την επέμβαση ενάντια στη Συρία. Τώρα αναγκάζεται να φρενάρει, αφού το βρετανικό κοινοβούλιο του αρνήθηκε το "πράσινο φως" που ζητούσε. Υπό την πίεση της αντιπολίτευσης αναγκάζεται να περιμένει το πόρισμα των επιθεωρητών του ΟΗΕ για την επίθεση με τα χημικά όπλα στη Δαμασκό και μετά θα μπορεί να συγκαλέσει εκ νέου τη Βουλή για την κρίσιμη ψηφοφορία. Άλλωστε το ίδιο αίτημα αναμονής είχαν και τουλάχιστον 80 δικοί του βουλευτές, που επίσης δεν έχουν ξεχάσει το φιάσκο των ανύπαρκτων όπλων μαζικής καταστροφής του Ιράκ.
Ο επικεφαλής της εργατικής αντιπολίτευσης Εντ Μίλιμπαντ ξεκαθάρισε ότι είναι αποφασισμένος να μάθει από τα λάθη του παρελθόντος, «του πολέμου του Ιράκ συμπεριλαμβανομένου», ενώ ο Κάμερον υποστήριξε ότι είναι «σχεδόν 100% σίγουρος» ότι την ευθύνη για την επίθεση με τα χημικά την έχει η συριακή κυβέρνηση.
Τελικά αυτό που κατάφερε να εκμαιεύσει ο Κάμερον από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ήταν μια συζήτηση επί ενός γενικόλογου κειμένου, το οποίο λέει ότι η Βουλή καταδικάζει τη χρήση χημικών όπλων και συμφωνεί επί της αρχής με τη βρετανική συμμετοχή σε μια στρατιωτική επιχείρηση, καλώντας παράλληλα την κυβέρνηση να επιδιώξει τη διεθνή συναίνεση. Από το κείμενο απουσιάζει πάντως ως απαράβατος ο όρος να υπάρξει σχετική απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Κι αυτό διότι η βρετανική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι μπορεί να γίνει επέμβαση και χωρίς απόφαση του ΟΗΕ, αρκεί να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις: να υπάρχουν αδιάσειστες αποδείξεις ότι πρέπει να τερματιστεί άμεσα μια ανθρωπιστική καταστροφή μεγάλου μεγέθους, να μην υπάρχει καμία εναλλακτική λύση στη χρήση βίας, ώστε να σωθούν ανθρώπινες ζωές και να είναι η επέμβαση αναλογικά και χρονικά περιορισμένη.
Το αν θα πείσει ο Κάμερον για όλα αυτά το κοινοβούλιο στην επόμενη συνεδρίαση - πιθανότητα την ερχόμενη εβδομάδα- μένει να φανεί. Σ' αυτή συνεδρίαση, πάντως, φάνηκε ότι δεν έχει τον έλεγχο επί της εξωτερικής πολιτικής, όπως νόμιζε, αφού δεν εισακούστηκε το αίτημά τους προς τους Βρετανούς βουλευτές να δώσουν εδώ και τώρα μια «απάντηση σε μια από τις πιο ειδεχθείς χρήσεις χημικών όπλων τον τελευταίο αιώνα», όπως είπε. Μάλιστα, ο Κάμερον τους διαβεβαίωσε ότι η επέμβαση δεν θα έχει στόχο την αλλαγή του καθεστώτος Άσαντ, ούτε θα έχει συνέχεια επί του εδάφους: «Το θέμα είναι η απάντησή μας σε ένα έγκλημα πολέμου, τίποτε άλλο».
