Με ένταση, δύο εβδομάδες πριν από τις δημοτικές εκλογές, συνεχίζεται στη Γαλλία η -σχεδόν παραληρηματική- εργαλειοποίηση σε βάρος της Αριστεράς από την Ακροδεξιά, τη Δεξιά, τους μακρονικούς, τους σοσιαλιστές, με αφορμή τη δολοφονία του ακροδεξιού ακτιβιστή Καντέν Ντεράνκ στη Λυών, μέσα Φεβρουαρίου. Μια δολοφονία που, όπως μαρτυρά το βίντεο της εφημερίδας Canard enchaîné, έγινε στη διάρκεια σύγκρουσης μεταξύ δύο ομάδων ακροδεξιών και ακροαριστερών νεαρών. Παρά την αποκάλυψη αυτή και παρά τα πολλά ερωτήματα που τίθενται για τον ρόλο της γυναικείας οργάνωσης «Nemesis» (στην ομάδα περιφρούρησής της ανήκε ο Ντεράνκ), ύστερα από το ρεπορτάζ της Humanité για σχέσεις της με ακροδεξιούς, στο στόχαστρο του πολιτικο-μιντιακού συστήματος παραμένει η Ανυπότακτη Γαλλία και το αντιφασιστικό κίνημα.
Έτσι, η Γαλλική Εθνοσυνέλευση τηρούσε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του θύματος, ενώ δεν έκανε το ίδιο για τον Ισμαέλ Ααλί που δολοφονήθηκε πριν από έναν μήνα -επίσης στη Λυών- και που ο δολοφόνος του κατηγορείται για ρατσιστικά κίνητρα. Όπως δεν έκανε το ίδιο και σε πολλές άλλες περιπτώσεις ρατσιστικών εγκλημάτων, π.χ. των Χισέμ Μιραουί, Τζαμέλ Μπεντζαμπαλά, Άντζελα Ρόστας, κ.ά. Την ίδια στιγμή, διόλου τυχαία, τρία ειδησεογραφικά περιοδικά κυκλοφορούσαν με το... ίδιο εξώφυλλο: τη στοχοποίηση της Ανυπότακτης Γαλλίας ως εχθρού της Δημοκρατίας με τίτλους «Ακροαριστερά: θέλουν να αποσταθεροποιήσουν τη Γαλλία» το περιοδικό της εφημερίδας Journal du dimanche, «Ανυπότακτη Γαλλία: Δημόσιος Κίνδυνος» το L’ Express και «Δολοφονία Καντέν: οι νέοι φασίστες» το Marianne (όπου στη λέξη αντιφασίστες έχει διαγραφεί το «αντι»).
Με φόντο την εκλογική συνεργασία Δεξιάς και Ακροδεξιάς, καταρχήν στις δημοτικές εκλογές (ο πρώτος γύρος στις 15 Μαρτίου) συνεχίζεται το γαϊτανάκι των αναθεμάτων κατά του Μελανσόν και της Ανυπότακτης Γαλλίας, που κατηγορούνται συλλήβδην για πολιτική, φραστική και όχι μόνο, βία, για αντισημιτισμό, στο πλαίσιο προσπάθειας αποβολής από το δημοκρατικό σύστημα και πολιτικής και θεσμικής περιθωριοποίησή της.
Ορολογία του καθεστώτος του Βισύ
«Η Δημοκρατία είμαστε εμείς» δήλωσε ο Ζορντάν Μπαρντελά, πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού, στο πλευρό της Μαρίν Λεπέν στην Αγροτική Έκθεση στο Παρίσι, καλώντας ξανά «όλες τις δυνάμεις» να απομονώσουν την Ανυπότακτη Γαλλία σε μια οργανωμένη επιχείρηση ταύτισης του αντιφασιστικού αγώνα με την... πολιτική βία. Στα τηλεοπτικά πλατό, η συντριπτική πλειοψηφία δημοσιογράφων και πολιτικών αναπαράγουν το -κυρίαρχο πλέον- αφήγημα, φθάνοντας μέχρι του σημείου να υιοθετούν ανοικτά παραδοσιακή ορολογία του καθεστώτος του Βισύ που συνεργάστηκε με τους Ναζί κατακτητές. Για παράδειγμα, η Ορόρ Μπερζέ, η αναπληρώτρια υπουργός ισότητας γυναικών-ανδρών, σε κοινή εκπομπή του ραδιοφώνου Europe 1, του καναλιού Cnews και της εφημερίδας Les Échos, την περασμένη Κυριακή, αφού κάλεσε την Αριστερά να μην συνεργαστεί με την Ανυπότακτη Γαλλία στις δημοτικές εκλογές, τη χαρακτήρισε «αντισημιτικό κόμμα». «Είναι αντιγαλλικό κόμμα που καλεί και διεκδικεί ή δικαιολογεί ένα μέρος της βίας». Κανείς από τους δημοσιογράφους δεν θύμισε ότι ο όρος «αντιγαλλικό» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην υπόθεση Ντρέιφους από αντισημιτικούς κύκλους και αργότερα γενικεύτηκε κατά την περίοδο του καθεστώτος Πετέν και Βισύ. Λίγες μόλις μέρες πριν, η μακρονική υποψήφια δήμαρχος της Μασσαλίας Μαρτίν Βασάλ χρησιμοποιούσε τον ίδιο όρο...
Από την πλευρά του, ο Μελανσόν και η Ανυπότακτη Γαλλία δεν κάνουν πίσω. Ζητούν να τεθεί εκτός νόμου η οργάνωση «Nemesis» ύστερα από την αποκάλυψη της Humanité για συνεργασία της με ακροδεξιές ομάδες για παγίδευση και επιθέσεις σε βάρος αντιφασιστών ακτιβιστών στη Λυών. Τη δε Πέμπτη το βράδυ στη Λυών, ο Μελανσόν σε προεκλογική εκδήλωση στράφηκε κατά του πολιτικο-μιντιακού συστήματος που ξεπλένει την Ακροδεξιά, των εξαρτήσεων πολλών ομίλων ΜΜΕ από τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, καταγγέλλοντας συνειδητή, συστηματική διαστρέβλωση των θέσεων της Ανυπότακτης Γαλλίας. Στηλίτευσε τη συμπόρευση Δεξιάς, Ακροδεξιάς, σοσιαλιστών. Και θύμισε ότι ο Μακρόν επιμένει να αναφέρεται στον «στρατάρχη» Πετέν ενώ μετά από τη μεταπολεμική του καταδίκη εξέπεσε του τίτλου του. Θύμισε επίσης ότι οι γκολικοί παραδοσιακά στρέφονται κατά των ακροδεξιών γιατί «δεν ξεχνούν ότι είχαν αποπειραθεί να δολοφονήσουν τον ντε Γκολ». Με πολλές ιστορικές αναφορές από τον Σπάρτακο ως την Κομμούνα και τον Ζαν Μουλέν, ο ιδρυτής της Ανυπότακτης Γαλλίας θύμισε ότι ο αντιφασιστικός αγώνας δεν είναι έγκλημα. Και υπογράμμισε ότι το κόμμα θα συνεχίσει την ίδια γραμμή «για τους αποκλεισμένους, τους περιφρονημένους», τονίζοντας ότι «δεν είμαστε άκρα Αριστερά (σ.σ.: όπως αυθαίρετα την έχει κατατάξει ενόψει των εκλογών η κυβέρνηση) - σέβομαι τον αγώνα τους αλλά εμείς έχουμε κάνει άλλη επιλογή», την επιλογή του αγώνα μέσω της κάλπης.
Επίκαιροι στη Γαλλία οι «Ανεύθυνοι» της Γερμανίας του 1930
Κατά σύμπτωση, τούτες τις μέρες κυκλοφορεί το τελευταίο βιβλίο του ιστορικού Ζοάν Σαπουτό με τίτλο «Οι Ανεύθυνοι», όπου περιγράφει τη Γερμανία μεταξύ Μαρτίου 1930 και Ιανουαρίου 1933: την κατάρρευση όλων των αναχωμάτων απέναντι στην άνοδο του ναζισμού. «Μια συμμαχία φιλελεύθερη-αυταρχική, στη βάση εμπορικών συμφερόντων, συντηρητικών κομμάτων, εθνικιστικών και φιλελεύθερων, αντιδραστικών ΜΜΕ και παραδοσιακών ελίτ», που όταν η εκλογική της δύναμη καταρρέει «αποφασίζει να συμμαχήσει με την Ακροδεξιά, με την οποία, κατά βάθος, συμφωνεί σε όλα, και να την εγκαταστήσει στην εξουσία»...
Μια φωτογραφία της Γαλλίας του 2026. Με την πλήρη κατάρρευση του Μακρόν, τη στοχοποίηση από τα συστημικά ΜΜΕ της Αριστεράς και του αντιφασιστικού αγώνα, τη στήριξη από τους βιομήχανους του Εθνικού Συναγερμού ήδη στις βουλευτικές του 2024, απορρίπτοντας το πρόγραμμα του Νέου Λαϊκού Μετώπου ως το «πιο επικίνδυνο» για τη χώρα, την αδυναμία συνεργασίας της Αριστεράς - οι Σοσιαλιστές αποκλείουν την Ανυπότακτη Γαλλία διεκδικώντας τον ρόλο της «υπεύθυνης Αριστεράς»!
