Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πριν από περίπου τέσσερα χρόνια ήρθε να ορίσει μια νέα πραγματικότητα για την Ευρώπη και εν συνόλω τη Δύση. Το μεταφυσικό εκείνο αξίωμα σύμφωνα με το οποίο οι πόλεμοι αποτελούσαν μια ανάμνηση του παρελθόντος για τη Γηραιά Ήπειρο ισοπεδώθηκε κάτω από τις ερπύστριες των ρωσικών τανκς.
Ένας νέος «ψυχρός πόλεμος» είχε ξεκινήσει. Η Δύση, σχεδόν στο σύνολό της, καταδίκασε τις πρακτικές του Κρεμλίνου, με την Ουκρανία να παρουσιάζεται ως το τελευταίο προπύργιο του «ελεύθερου κόσμου» απέναντι στον αυταρχισμό και στη βαρβαρότητα.
Το 2025 ήταν η τελευταία χρονιά για τον κόσμο όπως τον γνωρίζαμε. Ήταν ο κόσμος ο οποίος μετά τις ναζιστικές φρικαλεότητες του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου ορκίστηκε ότι η ανθρωπότητα δεν θα επιστρέψει ποτέ στις μαύρες αυτές εποχές. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Δίκαιο αποτέλεσαν μερικά μόνο από τα εργαλεία τα οποία, στα χαρτιά τουλάχιστον, θα απέτρεπαν τους ισχυρούς να ασελγούν εις βάρος των υπόλοιπων κρατών με στόχο τη μακραίωνη ειρήνη. Η Δύση δεν ασπάζεται πλέον καθολικά τους διεθνείς οργανισμούς και τις διεθνείς νομικές δεσμεύσεις, οι συμφωνίες ειρήνης και τα ανθρώπινα δικαιώματα μοιάζουν με γραφικότητες και ανούσιες λεπτολογίες.
Κεντρικός λόγος της παραπάνω κατάστασης δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ. Με τον επιχειρηματικό του κυνισμό, τις μεγαλοστομίες και την πολιτική του χοντροκοπιά ήρθε να βάλει ένα τέλος στους τόσο σημαντικούς αυτούς συμβολισμούς. Μέσα από υπεραπλουστεύσεις, σκιώδεις αναλύσεις και επικοινωνιακές ατάκες κατάφερε να δημιουργήσει ένα νέο πρότυπο πολιτικού, ανακαλύπτοντας νέα επίπεδα λαϊκίστικης κατάπτωσης.
Ο «ορκισμένος ειρηνοποιός», που κόπτεται για την παγκόσμια ειρήνη μέσω των διαμεσολαβήσεών του στα μέτωπα της Γάζας και της Ουκρανίας, αδιαφορώντας για τους διεθνείς οργανισμούς, είναι ο ίδιος που απειλεί με στρατιωτική ισοπέδωση τη Βενεζουέλα, βομβαρδίζοντας παράλληλα τη Νιγηρία.
MAGA, το σύγχρονο «Deutschland über alles»
Την ίδια ώρα πολιτοφυλακές μέσα στις ΗΠΑ με αισθητική μεσοπολεμικής Γερμανίας τσακίζουν μετανάστες και μετανάστριες, με το περιβόητο M.A.G.A. (Make America Great Again) να αποτελεί το σύγχρονο «Deutschland über alles». Οι ακροβασίες του Ντόναλντ Τραμπ μεταξύ Άουσβιτς και Wall Street φαίνεται ότι δεν είναι αρκετές για να τον απομονώσουν πολιτικά. Αντιθέτως, γίνονται ο αόρατος εκείνος μοχλός πίεσης που επιβάλλει στο παγκόσμιο πολιτικό σύστημα να κινηθεί ακόμη δεξιότερα.
Ανάμεσα στις αναδιατάξεις που έχει επιφέρει η ισοπεδωτική δραστηριότητα του «πλανητάρχη» είναι και το «αντιψυχροπολεμικό» αποτύπωμα που έχουν οι πολιτικές του.
Η ιστορική συνάντηση του Αμερικανού Προέδρου με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντίμιρ Πούτιν τον περασμένο Αύγουστο στην Αλάσκα όρισε μία νέα εποχή για τις σχέσεις Ουάσιγκτον και Μόσχας. Αναλυτές έκαναν λόγο για το οριστικό τέλος του «ψυχρού πολέμου» υπό τη λογική ότι οι σχέσεις των δύο κρατών βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση από ποτέ, αφήνοντας πίσω τους το δόγμα Ρέιγκαν και την «Αυτοκρατορία του Κακού».
Οι χάρτες είναι ένας ασφαλής τρόπος ώστε να διαπιστώσουμε ιστορικά τη γεωπολιτική σταθερότητα που περιγράφει την εκάστοτε περίοδο. Το αφήγημα της Δύσης αναφορικά με τη γενικευμένη ευρυθμία που γεννούσαν οι φιλελεύθερες πολιτικές στηριζόταν και στη σταθερότητα των συνόρων των κρατών, τουλάχιστον εκείνων που οι δυτικές υπερδυνάμεις θεωρούσαν άξια αναφοράς.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι θα υποχρεωθούμε να αγοράσουμε νέους άτλαντες για το 2026. Κεντρικός λόγος δεν είναι η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ αλλά η αλλαγή συνόρων στην Ουκρανία και η αναγνώριση της ρωσικής κτήσης σε περιοχές οι οποίες βρίσκονται κάτω από τον στρατιωτικό έλεγχο του Κρεμλίνου.
Τα παραπάνω λαμβάνουν χώρα όσο η ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα συνεχίζει να ρίχνει βαριά τη σκιά της, με τις εγγυήσεις για την επόμενη ημέρα στη Δυτική Όχθη να μην πείθουν, την ώρα που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να υπάρξουν και εκεί συνοριακές αλλαγές.
Όλα είναι business
Παράλληλα, το ενδιαφέρον του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία συνεχίζεται, πράγμα που ενδέχεται να επιφέρει ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές στους παγκόσμιους χάρτες. Κάτω απ’ τον αστερισμό Τραμπ όλα είναι business. Τα σύμβολα, τα πολιτικά αξιώματα, τα αφηγήματα δεν είναι παρά αγκυλώσεις οι οποίες κάνουν πραγματικό κακό στα νέα deals που θέλει να κλείσει.
Από τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας, τη «Ριβιέρα» της Δυτικής Όχθης και τα ενεργειακά αποθέματα στη Βενεζουέλα, στη Γροιλανδία και στη Νιγηρία τον χωρίζει μόνο ο «καθωσπρεπισμός» του Διεθνούς Δικαίου, τον οποίο έχει αποδείξει ότι δεν λαμβάνει υπόψη.
Η σύνοψη του παραλογισμού που βιώνουμε απαθανατίστηκε σε μια φωτογραφία που διέρρευσε το επιτελείο Τραμπ τον περασμένο Αύγουστο κατά τη συνάντηση του Αμερικανού Προέδρου με τον Ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και σειρά Ευρωπαίων ηγετών. Την ώρα που δύο πολεμικά μέτωπα βρίσκονταν σε εξέλιξη και η πολιτική αστάθεια τσάκιζε την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ θεώρησε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή ώστε να δείξει στους Εμανουέλ Μακρόν και Βολοντίμιρ Ζελένσκι τη συλλογή από τα καπέλα του, τα οποία είχαν πάνω του εμπνευσμένες φράσεις όπως: «Ο Τραμπ είχε δίκιο για όλα», «Τραμπ 2028», «4 ακόμα χρόνια» κ.λπ.
Δύο Πρόεδροι κρατών, ένα εκ των οποίων σε πόλεμο, κάθονταν και έβλεπαν τα καπέλα που τους φιγουράριζε ο manager της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής με το καμάρι και την έπαρση που το κακομαθημένο πλουσιόπαιδο της τάξης δείχνει τα αστραφτερά παιχνίδια του στα μπατίρια που κάλεσε στο πάρτι γενεθλίων του. Και τα κάλεσε ότι γιατί είχε ανάγκη τη φιλία τους, αλλά τον θαυμασμό τους.
Μαμντάνι: Η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει
Στη διάρκεια της ορκωμοσίας του ενώπιον του Μπέρνι Σάντερς ο νέος δήμαρχος της πόλης Ζοχράν Μαμντάνι υποσχέθηκε ότι «ενωμένοι και με αποφασιστικότητα θα δώσουμε το παράδειγμα στον κόσμο» πώς «η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει»
