Τον Ξαβιέ Μιλέι τον ξέρετε. Είναι ο απάνθρωπος, κυνικός, σαδιστής και αρρωστημένα ανήθικος πρόεδρος της Αργεντινής που θέλει να εφαρμόσει θεραπείες σοκ για να επαναφέρει την χώρα στις ελεύθερες αγορές.
Είναι ένας τύπος που περιφέρει βενζινοπρίονα για να δείξει την αποφασιστικότητά του.
Και δηλώνει «αναρχοκαπιταλιστής». Για ξέπλυμα.
Στην πραγματικότητα είναι τόσο αναρχοκαπιταλιστής όσο η Μιράντα Ξαφά.
Ο Μιλέι ήρθε στα πράγματα τον Δεκέμβριο του 2023. Η Αργεντινή αντιμετώπιζε πολύ σοβαρό θέμα με το χρέος της και με έναν ανεξέλεγκτο πληθωρισμό.
Ο Μιλέι υποσχέθηκε να λύσει το πρόβλημα με θεραπείες σοκ. Και όντως τις εφάρμοσε.
Συγκεκριμένα έκοψε τις δαπάνες του δημοσίου κατά 30%. Ώστε να μην τυπώνει το κράτος χρήμα για να καλύπτει τις υποχρεώσεις του.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους. Και κόπηκαν και τα κοινωνικά επιδόματα προς τους φτωχότερους.
Τους πρώτους 6 μήνες της θητείας του η φτώχεια αυξήθηκε κατά 11% φτάνοντας στο 53%.
Αυτό σημαίνει ότι 45 εκατομμύρια Αργεντινοί δεν έχουν να φάνε.
Είχε και άλλες φρέσκιες ιδέες στο πρόγραμμά του. Όπως να νομιμοποιήσει το δικαίωμα των ανθρώπων να πουλάνε το νεφρό τους.
Γιατί όχι. Έτσι μετατρέπεται η κρίση σε ευκαιρία.
Η πολιτική σοκ του Μιλέι είχε αρχικά κάποια αποτελέσματα. Ο μηνιαίος πληθωρισμός έπεσε και ο κίνδυνος χρεωκοπίας μειώθηκε, με αποτέλεσμα να μειωθεί κάπως και το κόστος δανεισμού.
Αλλά αυτά κράτησαν λίγο. Πριν από κανέναν μήνα, περίπου, διαπιστώθηκε και ομολογήθηκε ότι ο Μιλέι, παρότι ισοπέδωσε την κοινωνία της Αργεντινής, σε οικονομικό επίπεδο τα έχει κάνει σκατά.
Το νόμισμα της Αργεντινής, το πέσο, κατρακυλάει. Ο κόσμος μετατρέπει πέσος σε δολάρια και τα βγάζει έξω από την χώρα.
Επιπλέον η Κεντρική Τράπεζα δαπάνησε 1 δις δολάρια από το αποθεματικό της για να στηρίξει το εθνικό νόμισμα.
Δηλαδή τα πέταξε σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο. Γιατί κανένας δεν έχει εμπιστοσύνη στο πέσο.
Και τώρα η Αργεντινή δεν έχει δολάρια να αποπληρώσει το χρέος της. Και να είναι στο χείλος της χρεωκοπίας.
Στις εκλογές που έγιναν τον Σεπτέμβριο για την διοίκηση του Μπουένος Άιρες, το κόμμα του Μιλέι συνετρίβη. Έχασε από τους περονιστές με 13 μονάδες διαφορά.
Και στις ενδιάμεσες εκλογές που θα ακολουθούσαν σε όλη τη χώρα, αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο να συντριβεί ακόμα περισσότερο.
Είναι και η αδερφή του βουτηγμένη στις μίζες και στις κομπίνες με κρυπτονομίσματα, οπότε γίνονται ακόμα χειρότερα τα πράγματα.
Και τότε εμφανίστηκε ως από μηχανής Θεός ο πρόεδρος Τραμπ.
Ο οποίος δήλωσε ότι θα δώσει 20 δις δολάρια για να στηρίξει το νόμισμα της Αργεντινής.
Και ότι μελετά το ενδεχόμενο να αγοράσει ένα τμήμα του χρέους της Αργεντινής για να την ελαφρύνει.
Αλλά προσοχή: μόνο αν στις ενδιάμεσες εκλογές κέρδιζε ο Μιλέι. Αλλιώς η Αργεντινή θα οδηγείτο για μια φορά ακόμα στην χρεωκοπία.
Αυτό ήταν μια ευθεία και ωμή ανάμειξη του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές της Αργεντινής.
Και η οποία δούλεψε. Γιατί ο Μιλέι, εκεί που ήταν στο χείλος του γκρεμού, νίκησε με ποσοστό 40% και 6 μονάδες πάνω από τους περονιστές.
Οι αγορές αντέδρασαν θετικά, τα χρηματιστήρια ανέβηκαν, οι δείκτες κινδύνου χρεωκοπίας έπεσαν.
Παρόλο που κανένας δεν ξέρει για πόσο. Η Αργεντινή παραμένει εξαιρετικά ευάλωτη στις διακυμάνσεις του επενδυτικού κλίματος.
Προς το παρόν, ο Μιλέι μπορεί να συνεχίσει να ανασκολοπίζει την κοινωνία της Αργεντινής. Και να κοκορεύεται και από πάνω ότι η πολιτική του δικαιώνεται και αποδίδει καρπούς.
Εκεί που αν δεν υπήρχε ο Τραμπ, θα είχε βρεθεί με το βενζινοπρίονο καπέλο.
Η κίνηση αυτή του Τραμπ, προκάλεσε αντιδράσεις ακόμα και στο εσωτερικό του MAGA.
Και γκρίνιες. Εδώ έχουμε τόσες ανάγκες. Πώς δίνουμε 20 δις στους Αργεντινούς έτσι.
Στην πραγματικότητα ο Τραμπ ενδιαφέρεται για την Αργεντινή για πολλούς λόγους. Πρώτον αισθάνεται αλληλέγγυος με τον Μιλέι, με τον οποίο είναι εξίσου απάνθρωπος, κυνικός, σαδιστής και αρρωστημένα ανήθικος.
Δεύτερον γιατί η κίνηση αυτή είναι μια κίνηση προσάρτησης της Αργεντίνικης οικονομίας στο δολάριο.
(Και λογικά. Δεν γίνεται να πετάνε κάθε τόσο δισεκατομμύρια δολάρια για να στηρίξουν ένα νόμισμα που δεν το εμπιστεύεται κανένας..)
Αυτό είναι σημαντικό για τον Τράμπ, καθώς η Λατινική Αμερική είναι μια περιοχή στην οποία η Κίνα διεισδύει όλο και περισσότερο.
Αλλά οι αναλυτές εκφράζουν πολύ σοβαρές επιφυλάξεις, για το αν η παρέμβαση του Τραμπ μπορεί να βοηθήσει την οικονομία της Αργεντινής.
Διότι αν η Αργεντινή προσδεθεί στο δολάριο, δεν θα μπορεί να ασκήσει δική της νομισματική πολιτική.
Και κάθε φορά που η Αμερικανική ομοσπονδιακή τράπεζα ανεβάζει τα επιτόκια για να αντιμετωπίσει πληθωριστικές πιέσεις στην οικονομία των ΗΠΑ, ή υπερθέρμανση στις αγορές υψηλής τεχνολογίας, θα την πληρώνει η Αργεντινή που εξάγει λεμόνια.
Και θα βλέπει τα δολάρια να φεύγουν από την χώρα για να κατατεθούν σε αμερικανικές τράπεζες.
Και κάθε φορά που η ίδια θα αντιμετωπίζει οικονομική κρίση, δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να κόψει το λαιμό της. Όπως κάναμε εμείς το 2010 – 2019.
Είναι μια μεγάλη συζήτηση. Ας μείνουμε στα πολιτικά συμπεράσματα.
Πρώτον οι θεραπείες σοκ, που τις λατρεύουν οι απανταχού φιλελεύθεροι, δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα πέρα από την κοινωνική καταστροφή.
Αυτό είναι και το συμπέρασμα από τα δύο πρώτα μνημόνια στην Ελλάδα.
Οι θεραπείες σοκ του Μιλέι οδήγησαν την Αργεντινή στο χείλος της χρεωκοπίας. Το γεγονός ότι έδωσε 20 δις ο Τραμπ για να τον γλιτώσει από αυτή την εξέλιξη και την αναχώρηση με ελικόπτερο είναι εντελώς διαφορετική συζήτηση.
Δεύτερον έχουμε πλέον ένα οικονομικό σύστημα που ενδιαφέρεται ελάχιστα για την κατάσταση της κοινωνίας.
Και πρέπει να το αλλάξουμε επειγόντως.
Τρίτον η δημοκρατία τελειώνει. Όταν μια υπερδύναμη έχει την δυνατότητα να εκβιάζει το εκλογικό αποτέλεσμα, ρίχνοντας στο τραπέζι 20 δις δολάρια, οι εκλογές καθίστανται περιττές.
Το ίδιο θα τελειώσει και στην Ευρώπη. Που έχει αποφασίσει να γκρεμίσει το κοινωνικό κράτος, για να ρίξει 800 δις στην πολεμική οικονομία.
Και ήδη μεθοδεύουν την κατάργηση του βέτο, χωρίς να αλλάξουν τις συνθήκες της ΕΕ.
Και τέταρτον: αυτό που πραγματικά βοήθησε τον Μιλέι, ήταν το υψηλό ποσοστό αποχής. Που έπληξε τους περονιστές.
Που σημαίνει ότι ο κόσμος που δεν πήγε να ψηφίσει, δεν είναι απογοητευμένος από την κυβέρνηση. Την κυβέρνηση την ξέρει.
Είναι απογοητευμένος από την αντιπολίτευση. Δεν εμπιστεύεται τους περονιστές, που τους θεωρεί διεφθαρμένους, ανεπαρκείς και υποκριτές.
Επομένως. Το πρώτο που χρειάζεσαι για να καταπολεμήσεις τους απάνθρωπους, κυνικούς σαδιστές και αρρωστημένα ανήθικους πολιτικούς με τα βενζινοπρίονα, είναι να φτιάξεις αντιπολίτευση.
Και για να φτιάξεις αντιπολίτευση πρέπει να έχεις το θάρρος να αναγνωρίσεις τι πάει στραβά με την αντιπολίτευση που έχεις ήδη.
Ας μην επεκταθούμε άλλο σε αυτό το θέμα.
