Οι δύο πόλεμοι στη γειτονιά μας, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, επιδρούν με διαφορετικό τρόπο στη χώρα μας, όπως διαφορετική είναι και η στάση της ελληνικής διπλωματίας απέναντί τους. Άλλωστε, εάν ο πρώτος πόλεμος συνεχίσει να κλιμακώνεται, μπορεί να εμπλέξει άμεσα και την Ελλάδα ως κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, ενώ στον δεύτερο πόλεμο, που φαίνεται ότι υπό την πίεση του Ντόναλντ Τραμπ τελειώνει, αυτό που σίγουρα θα πληρώσει η Ελλάδα είναι η ασυγχώρητη απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει τα μάτια της μπροστά στις κατάφωρες παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από τον στρατηγικό εταίρο της, το Ισραήλ. Η εξωτερική πολιτική θα πρέπει να υπηρετεί, βεβαίως, το εθνικό συμφέρον, το οποίο η κυβέρνηση «βλέπει» στο δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου», αλλά και αρχές και αξίες, όπως άλλωστε λέει πάντα και με πολύ στόμφο ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης.
Ξεθωριασμένες αρχές και αξίες
Στην περίπτωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή αυτές οι αξίες έχουν ξεθωριάσει -εάν δεν έχουν εξαφανιστεί εντελώς-, με το υπουργείο Εξωτερικών απλώς να προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα, αυτά που δεν κρατάει ο πιστός φίλος του Μπενιαμίν Νετανιάχου Κυριάκος Μητσοτάκης. Γι’ αυτό και ο Γ. Γεραπετρίτης έκανε, έστω με το ζόρι, ένα διάβημα στο Ισραήλ όταν ένας από τους ακροδεξιούς υπουργούς του Νετανιάχου έβρισε σε ζωντανή σύνδεση τους ανθρώπους του στολίσκου της Γάζας, τους οποίους συνέλαβε παράνομα στα διεθνή ύδατα. Γι’ αυτό και, σε αντίθεση με κάποιους άλλους υπουργούς της κυβέρνησης, απέφυγε να ζητήσει και τα ρέστα από τους Έλληνες πολίτες που συμμετείχαν στην αποστολή του Global Sumud Flotilla, απελάθηκαν από το Ισραήλ και επαναπατρίστηκαν με ειδική πτήση από το αεροδρόμιο του Εϊλάτ. Κάποιος έπρεπε να σώσει την τιμή της χώρας, να υπηρετήσει τις αρχές και τις αξίες της.
Γραμμή άμυνας οι… Πρέσπες
Παρά τις μονότονες δηλώσεις τόσο του υπουργού Εξωτερικών όσο και του πρωθυπουργού ότι η Ελλάδα απέκτησε αυξημένο διπλωματικό αποτύπωμα επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική, και κάπως θλιβερή. Η τελευταία φορά που «έπαιξε μπάλα» στο διεθνές τερέν ήταν το 2018 με τη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία επικαλείται και τώρα το υπουργείο Εξωτερικών ως γραμμή άμυνας στις επιθέσεις της ρωσικής διπλωματίας. Με τη Συμφωνία των Πρεσπών βγήκε να απαντήσει στις αιτιάσεις -ανιστόρητες σε μεγάλο βαθμό- της εκπροσώπου του Σεργκέι Λαβρόφ περί παραβίασης των αρχών της Συμφωνίας του Ελσίνκι από την Ελλάδα.
Το αχνό αποτύπωμα
Σήμερα το αποτύπωμα της χώρας είναι αχνό, πιο αχνό από το μπόι της. Η Ελλάδα θεωρείται ως απολύτως δεδομένη από τους Αμερικανούς στον τομέα των πάσης φύσεως διευκολύνσεων και απόλυτα πρόθυμη για ενεργειακή υποταγή αλλά και μπίζνες. Εάν, μάλιστα, οι μπίζνες αυτές απαιτήσουν συνεννόηση με την Τουρκία, η οποία είναι μία από τις τρεις χώρες που θα επιτηρούν την τήρηση της εκεχειρίας στη Γάζα, μπορεί να επέμβει ο «ειρηνοποιός» Τραμπ και να την επιβάλει, ενδεχομένως με όρους που δεν θέλουμε καν να φανταστούμε. Και να βγει κατόπιν η κυβέρνηση να ευχαριστήσει τον Αμερικανό Πρόεδρο, τον οποίο έχει επαινέσει ήδη σε όλους τους τόνους για τον διαμεσολαβητικό ρόλο του στον πόλεμο στη Γάζα.
