Συνέντευξη στην Αναστασία Γιάμαλη
Ο Στέφανος Ληναίος είναι γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα που με πρόεδρο τον Μανώλη Γλέζο, διεκδικεί εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια τις γερμανικές οφειλές. Μίλησε στην "Αυγή" της Κυριακής για την ξαφνική ανακίνηση του θέματος από το υπουργείο Εξωτερικών.
* Κύριε Ληναίε, πώς βλέπετε εσείς την ξαφνική ανακίνηση του θέματος των γερμανικών οφειλών;
Εδώ και 20 χρόνια το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας παλεύει αβοήθητο. Ευτυχώς όμως ένα μεγάλο μέρος Ελλήνων πολιτών έχει ενημερωθεί εδώ και καιρό αρκετά. Πριν από δύο χρόνια, έπειτα από πολλές προσπάθειές μας κάλεσε η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και παρουσιάσαμε αναλυτικά το θέμα ενώπιον όλων των βουλευτών της επιτροπής, στο ίδιο διάστημα μας κάλεσε και ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς, στο γραφείο του και του εκθέσαμε όλα τα στοιχεία γύρω από τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
Με τη νέα κυβέρνηση, το θέμα ανεδείχθη στα πρώτα άμεσα και επείγοντα της πατρίδας μας, με αποτέλεσμα την Τετάρτη στις 24 του μήνα να γίνει για πρώτη φορά λεπτομερής και αναλυτική συζήτηση σχετικά με τις οφειλές της Γερμανίας. Επιμένω στη λέξη οφειλές, και παρακαλούμε κι εγώ και ο Μανώλης Γλέζος να αποφεύγονται οι λέξεις επανορθώσεις και αποζημιώσεις. Οι οφειλές χωρίζονται σε τέσσερα είδη, αποζημιώσεις, επανορθώσεις, δάνειο και αρχαιολογικούς θησαυρούς.
* Πού στοχεύει αυτή η ανακίνηση;
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το θέμα ανακινήθηκε τελευταία για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι όχι μόνο ο ελληνικός λαός αλλά και όλος ο κόσμος, επιστήμονες, διανοούμενοι αλλά και απλοί άνθρωποι, δημιούργησαν ομάδες με αμέτρητες υπογραφές συμπαράστασης στο δίκαιο αίτημα των Ελλήνων. O δεύτερος λόγος είναι ότι όλα τα κόμματα πια συνειδητοποίησαν αυτό που χρόνια φωνάζαμε με αποδεικτικά στοιχεία: Aν οι Γερμανοί μας δώσουν το 10% από αυτά που μας οφείλουν, θα τους δανείζουμε, δεν θα μας δανείζουν. Ας ελπίσουμε ότι δεν υπάρχει ένας τρίτος λόγος, δηλαδή η ψηφοθηρία.
* Το θέμα πήγε για πρώτη φορά και στη Βουλή.
Από τη συζήτηση στη Βουλή είμαστε ευχαριστημένοι αλλά όχι αισιόδοξοι. Υπάρχει βέβαια μια μεγάλη διαφορά: Επιτέλους, τα στοιχεία, τα έγγραφα και τα ντοκουμέντα που σάπιζαν τόσα χρόνια σε αποθήκες βγήκαν στο φως, πήραν τη νομιμότητα ενός επισήμου κρατικού πορίσματος και το ΥΠΕΞ τα παρέδωσε στο Νομικό Συμβούλιο του κράτους. Το ευχάριστο είναι ότι δεν μπορούν να πάνε πίσω πια, κι αυτό το αποδεικνύει ο χαρακτηρισμός του πορίσματος ως "απόρρητου", ο οποίος αποδίδεται, σημαντικά σε αυταπόδεικτα στοιχεία υψίστου εθνικού επιπέδου. Το δυσάρεστο τώρα είναι πως το θέμα θα παραπεμφθεί στην ατέλειωτη διαδικασία ερευνών και αναλύσεων και τελικά κινδυνεύει να πάει, όπως τόσα χρόνια, στις καλένδες. Υπάρχει όμως και μια τρίτη πτυχή που μας κάνει αισιόδοξους: η κυβέρνηση και όλα τα κόμματα έχουν πια στα χέρια τους δύο δυνατά επιχειρήματα.
* Ποια είναι αυτά τα επιχειρήματα;
Το πρώτο είναι τα επίσημα έγγραφα, το επίσημο πόρισμα, και το δεύτερο είναι ότι οι ίδιοι οι Γερμανοί επιστήμονες, ο γερμανικός Τύπος, ακόμη και ορισμένοι κρατικοί φορείς παίρνουν συνεχώς θέση για τη συντομότερη επίλυση αυτού του μεγάλου προβλήματος.
Υπάρχει και ένα τρίτο μέγιστο επιχείρημα για την κυβέρνηση και για όλα τα κόμματα: η διακομματική επιτροπή που ανέλαβε αυτή την υπόθεση να ενεργοποιηθεί, να επισκεφθεί όλα τα κοινοβούλια της Ευρώπης για ενημέρωση, παράλληλα με την κυβέρνηση που πρέπει ελπίζουμε και πιστεύουμε να απαιτήσει την άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ ελληνικής και γερμανικής πλευράς. Και η κυβέρνηση και τα κόμματα στην οποιαδήποτε περίπτωση κωλυσιεργίας των Γερμανών έχουν ένα τελευταίο δυνατό επιχείρημα. Αν δεν τελειώσει αυτό το μέγα εθνικό θέμα μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, θα το πάρει στα χέρια του ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Με τον κίνδυνο κοινωνικής έκρηξης επί δικαίων και αδίκων.
