Αυτόν τον Αύγουστο ο Γιώργος Γεραπετρίτης δεν έκανε χαλαρές διακοπές, όπως και κανένας άλλος υπουργός Εξωτερικών στην ευρύτερη περιοχή. Πέρα από την ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα και τη συνεχιζόμενη εθνοκάθαρση σε βάρος των Παλαιστινίων από τον σύμμαχό μας Ισραήλ, που (θα έπρεπε να) τον απασχολεί, ο Γεραπετρίτης προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα στις σχέσεις της χώρας μας με τη Λιβύη και τη Συρία, δύο χώρες διαλυμένες στην κοντινή γειτονιά μας. Κατά τα φαινόμενα, η όψιμη δραστηριοποίηση της ελληνικής διπλωματίας στην περιοχή λίγο έχει να κάνει με μια συνολική στρατηγική για την πολύπαθη Μέση Ανατολή. Απλώς η Αθήνα δεν έχει την πολυτέλεια της πλήρους απουσίας σε δύο χώρες όπου η Τουρκία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Γι’ αυτό και οι σπασμωδικές κινήσεις με την κυβέρνηση της Τρίπολης και με τον πολέμαρχο Χάφταρ στη Λιβύη, γι’ αυτό και η έλευση την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα του «μεταβατικού» υπουργού Εξωτερικών της Συρίας Ασάαντ αλ Σαϊμπάνι.
Εδωσε αναγνώριση στον Αλ Σάαρα…
Τι ήθελε ο υπουργός της τζιχαντιστικής κυβέρνησης του Αλ Σάαρα στην ελληνική πρωτεύουσα; Σίγουρα ήθελε αναγνώριση, όπως έχει εξασφαλίσει από άλλες χώρες της Ε.Ε. Και την πήρε, έστω κι αν επισήμως χαρακτηρίζεται «μεταβατικός» - στην περιοχή μας ισχύει πολύ συχνά ότι ουδέν μονιμότερο του… μεταβατικού. Τι ήθελε ο Γεραπετρίτης από τον προσκεκλημένο; Να βάλει την Ελλάδα στο κάδρο - έστω σε μια γωνίτσα.
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση, η συνάντηση αποτέλεσε «σημαντική ευκαιρία για την ενίσχυση των διμερών σχέσεων, με απώτερο στόχο την αναβάθμισή τους, σε μια εύθραυστη γεωπολιτικά συγκυρία δεδομένων των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο». Μάλιστα, από το υπουργείο Εξωτερικών μίλησαν και για την προώθηση της συνεργασίας στον τομέα της μετανάστευσης με τη σύσταση τεχνικών επιτροπών. Φαίνεται πως όλοι θέλουν να δείξουν ότι υπηρετούν τη νέα πολιτική της κυβέρνησης, εμπνεύσεως Πλεύρη, και βολιδοσκοπούν κατά πόσο μπορούν να στείλουν πίσω στη Συρία του Αλ Σάαρα τους πρόσφυγες που είτε βρίσκονται ακόμη στη χώρα μας -δεν είναι πολλοί- είτε έχουν προχωρήσει παραπέρα, σε χώρες που ονειρεύονται επιστροφές των «δευτερογενών ροών».
…ζήτησε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις
Εννοείται ότι ο Γεραπετρίτης επανέλαβε την πάγια θέση της Ελλάδας ότι στηρίζει την κυριαρχία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, ζήτησε από τη μεταβατική συριακή διοίκηση να τηρήσει τις δεσμεύσεις της «για μια συμπεριληπτική διακυβέρνηση, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις, από την οποία δεν θα πρέπει να εξαιρεθεί καμία εθνοτική και θρησκευτική κοινότητα». Από όσα έχουμε δει μέχρι στιγμής στη Συρία πάντως, οι δεσμεύσεις αυτές δεν τηρούνται κατά γράμμα.
Το σημαντικό για την Ελλάδα είναι να εμφανιστεί ως η προστάτιδα των χριστιανικών πληθυσμών στη Συρία, ειδικά τώρα που φαίνεται να έχει βγει από το παιχνίδι η ομόδοξη Ρωσία. Γι’ αυτό και ο Γεραπετρίτης επέμεινε ότι είναι κρίσιμο να υπάρχει ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ της συριακής μεταβατικής κυβέρνησης και του Πατριαρχείου Αντιοχείας «ως θεσμού που προστατεύει και προωθεί τις σχέσεις της Δαμασκού με το ελληνορθόδοξο και εν γένει χριστιανικό ποίμνιο στη Συρία».
Το φάντασμα του τουρκολυβικού μνημονίου
Τέλος, ο Γεραπετρίτης προσπάθησε να προλάβει μια νέα δυσάρεστη έκπληξη στο επίπεδο του καθορισμού των θαλάσσιων συνόρων και των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, τύπου τουρκολυβικού μνημονίου, αυτή τη φορά με συμπρωταγωνίστρια τη Συρία. Το αν τα κατάφερε, θα φανεί στο μέλλον.
Πάντως δεν έχει καταφέρει τίποτε μέχρι τώρα στο μέτωπο του τουρκολιβυκού, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του να επαναπροσεγγίσει τον Χαλίφα Χάφταρ προσφέροντας μέχρι και εκπαίδευση στους άνδρες του στην Κρήτη. Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg, το κοινοβούλιο της Βεγγάζης, που ελέγχεται από τον Χάφταρ, ετοιμάζεται να ψηφίσει τις επόμενες εβδομάδες το -παράνομο- τουρκολυβικό μνημόνιο. Υπενθυμίζεται ότι όταν τον Νοέμβριο του 2019 η κυβέρνηση της Τρίπολης υπέγραψε το μνημόνιο με την Τουρκία, το κοινοβούλιο στη Βεγγάζη αρνήθηκε να το κυρώσει. Γι’ αυτό τότε η ελληνική κυβέρνηση είχε απλώσει κόκκινο χαλί για τον πολέμαρχο Χάφταρ, ο οποίος με τη στήριξη κυρίως της Ρωσίας αλλά και της Αιγύπτου πολεμούσε την κυβέρνηση της Τρίπολης, που στηριζόταν κυρίως στη στρατιωτική βοήθεια της Τουρκίας. Τώρα ο Χάφταρ φαίνεται να τα βρίσκει με την Τουρκία και να ανάβει το πράσινο φως στην Άγκυρα ώστε να πραγματοποιήσει θαλάσσιες έρευνες για υδρογονάνθρακες στην περιοχή μεταξύ Κρήτης και Λιβύης. Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει προκηρύξει από τον Μάιο διαγωνισμό για έρευνες σε δύο «οικόπεδα» νότια της Κρήτης. Υπενθυμίζεται ακόμη ότι η Ε.Ε. θεωρεί επίσης παράνομο το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Πλην όμως, το τελευταίο διάστημα η Ε.Ε. δεν φημίζεται για τους αγώνες της αναφορικά με την ισχύ του Διεθνούς Δικαίου.
