Ο Πάσος Κοέλιο σχεδιάζει νέο τσουνάμι περικοπών, που θα ξεπεράσουν τα 6,5 δισ. ευρώ έως το 2016, ενώ ο Αρμένιο Κάρλος, ο γενικός γραμματέας του μεγαλύτερου πορτογαλικού συνδικάτου CGTP και μέλος της Κ.Ε. του ΚΚ της Πορτογαλίας, υποσχέθηκε στις δεκάδες χιλιάδες των διαδηλωτών που είχαν γεμίσει τους δρόμους της Λισσαβώνας την Πρωτομαγιά ότι "ο αγώνας συνεχίζεται. Θα είμαστε στις 25 Μαΐου μπροστά στο προεδρικό μέγαρο για να ζητήσουμε την παραίτηση της κυβέρνησης και νέες εκλογές και στις 30 Μαΐου θα πραγματοποιήσουμε μια εθνική διαδήλωση στη Λισσαβώνα". "Ο αγώνας συνεχίζεται" για τον Κάρλος μέχρι "την ανατροπή της κυβέρνησης και για την καταπολέμηση της φτώχειας και της μιζέριας, της ανεργίας και των χαμηλών μισθών, την άρνησή τους να έχουμε ένα μέλλον".
Την Πρωτομαγιά, ηγετικά στελέχη του Σοσιαλιστικού Κόμματος συμμετείχαν στις μαζικές διαδηλώσεις που διοργάνωσε σε τουλάχιστον 40 πόλεις η CGTP, στις οποίες συμμετείχαν το ΚΚ της Πορτογαλίας και το Μπλόκο της Αριστεράς, ενώ η μικρότερη σοσιαλιστική συνομοσπονδία UGT, που πραγματοποίησε ξεχωριστές πορείες, ζήτησε συνάντηση με την CGTP για τη χάραξη κοινής στρατηγικής εναντίον της λιτότητας.
Θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι το ενωτικό μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ στη Λισσαβώνα είχε τις πρώτες θετικές του συνέπειες στη διαμόρφωση ενός μπλόκου των δυνάμεων που μάχονται τη λιτότητα και την καταστροφής της πορτογαλικής κοινωνίας;
Το σίγουρο είναι ότι η ίδια η ζωή οδηγεί σε "λύσεις ΣΥΡΙΖΑ" την πορτογαλική Αριστερά και όχι μόνο, ιδιαίτερα μετά την ανακοίνωση του υπουργού Οικονομικών, Βίτορ Γκασπάρ, στη Βουλή μέτρων λιτότητας 4,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2014-2016, με περικοπές 2,8 δισ. για το 2014, 700 εκατ. για το 2015 και 1,2 δισ. για το 2016, με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων στο 0,5% του ΑΕΠ το 2017. Τσουνάμι περικοπών, που θα συμπληρωθεί με μέτρα 500 εκατ. ευρώ για να αποφευχθεί η πτώχευση το 2013 και τις επιπλέον ισοδύναμες περικοπές των 1,3 δισ. ευρώ, που θα ανακοινωθούν το αργότερο έως το τέλος της επόμενης εβδομάδας, για να αντισταθμίσει τα αντισυνταγματικά μέτρα που προσπάθησε να επιβάλει. Στο τραπέζι των Πάσος Κοέλιο και Γκασπάρ βρίσκονται η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια και ο "αποκεφαλισμός" τουλάχιστον 20 χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων για την επόμενη τριετία, στα ελληνικά προφανώς πρότυπα. Το Μπλόκο της Αριστεράς, το ΚΚ της Πορτογαλίας και η CGTP καταγγέλλουν ότι το τσουνάμι των περικοπών θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας και της ύφεσης και σε νέο φαύλο κύκλο περικοπών.
Η ενωτική πολιτική της CGTP του Αρμένιο Κάρλος και τα αδιέξοδα των σοσιαλιστικών στη "μετα-Σόκρατες" εποχή άρχισαν να αποδίδουν τους πρώτους καρπούς, καθιστώντας σαφές ότι το ΠΑΣΟΚ αποτελεί πλέον το μόνο αμιγώς μνημονιακό Σοσιαλιστικό Κόμμα στον Ευρωπαϊκό Νότο.
Σφαγή μνημονιακών - "σοκρατικών" στο Σοσιαλιστικό Κόμμα
Ο Αντόνιο Ζοζέ Σεγούρο μετατράπηκε σε απόλυτο μονάρχη του πορτογαλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Οι 1.820 αντιπρόσωποι του 19ου Συνεδρίου τον επανεξέλεξαν την προηγούμενη Κυριακή γενικό γραμματέα με το "σκληροπυρηνικό" 99%.
Τη στιγμή που ο Ζοζέ Σόκρατες εγκωμίαζε τον Σεγούρο, ο τελευταίος κατάφερε να κρατήσει εκτός των οργάνων του κόμματος σχεδόν όλους τους νυν και πρώην συνεργάτες του προκατόχου του και πρώην πρωθυπουργού Σόκρατες, "ενόχου" για την είσοδο της τρόικας στη Λισσαβώνα.
Οι σκληροπυρηνικοί βουλευτές του περιβάλλοντος του Σόκρατες, όπως ο Φερνάντο Σερασκέιρο, ο Ζοζέ Λέλο και ο Αντρέ Φιγκουεϊρέντο, έμειναν εκτός Εθνικής [Κεντρικής] Επιτροπής, εξαναγκάζοντας και άλλα στελέχη, όπως την Ισαμπέλ Σάντος, τον Ζοζέ Λέλο και τον Ρενάτο Σαμπάιο, να παραμείνουν εκτός των οργάνων. Ο Φιγκουεϊρέντο κατήγγειλε μάλιστα ανοικτά ότι ο Σεγούρο τορπίλισε την είσοδο πέντε "σοκρατικών" στελεχών στη νέα Εθνική Επιτροπή του κόμματος. "Οι λίστες για το συνέδριο ήταν στην αποκλειστική ευθύνη του γενικού γραμματέα. Εάν δεν υπήρξαν άλλα ονόματα, είναι γιατί κανείς δεν τους ζήτησε να λάβουν μέρος", τόνισε ο Φιγκουεϊρέντο. Μόνο δύο "σοκρατικοί" κατάφεραν να εκλεγούν στην Εθνική Επιτροπή του κόμματος.
Ο Σεγούρο παράλληλα κατάφερε να κερδίσει ηγετικά στελέχη του κόμματος που στο παρελθόν είχαν διεκδικήσει τη θέση του γενικού γραμματέα ή αμφισβητούσαν την πολιτική του, όπως τον Φρανσίσκο Ασίς, τον Αλμπέρτο Μαρτίνς και τον Αντόνιο Κόστα, με αποτέλεσμα η μοναδική λίστα για την Εθνική Επιτροπή που διεκδίκησε την ψήφο των συνέδρων να πάρει 1.625 ψήφους.
"Θα απογοητευτεί όποιος πιστεύει ότι θα έχουμε μια ριζοσπαστική και εύκολη έξοδο από την κρίση", τόνισε ο Σεγούρο, υπογραμμίζοντας ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα "θα είναι υπεύθυνο, μεταρρυθμιστικό, ενωμένο, με προτάσεις και θα κινητοποιεί την κοινωνία."
Ο Σεγούρο ζήτησε την απόλυτη πλειοψηφία για να κυβερνήσει, υπογραμμίζοντας όμως ότι θα χρειαστεί μια μεγαλύτερη πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία για να οδηγήσει την χώρα εκτός κρίσης, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη του Μπλόκου της Αριστεράς και του ΚΚ της Πορτογαλίας, που ζητάνε από το Σεγούρο την καταγγελία του Μνημονίου και μαζική ανυπακοή με στόχο τις εκλογές.
Με την ίδια τακτική των ακροβασιών, ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, με επιστολή του προς την τρόικα στις αρχές του μήνα, είχε ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Από το βήμα όμως του συνεδρίου ακολούθησε μια περισσότερο μετριοπαθή τακτική, υπογραμμίζοντας ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα θα διατηρήσει στο "λεξιλόγιό του" τις έννοιες της "δημοσιονομικής πειθαρχίας και των θυσιών", παρ' όλο που "μπορεί να χάσουμε ψήφους, αλλά δεν θα πουλήσουμε ποτέ αυταπάτες".
Την ίδια στιγμή εξαπέλυσε μια δριμύτατη κριτική στην κυβερνητική και μνημονιακή πολιτική, αποφεύγοντας να αναφερθεί στην τρόικα, εστιάζοντας το βασικό κορμό της ομιλίας του, στο κλείσιμο του συνεδρίου, στην ανάκαμψη και την απασχόληση, διαμέσου ενός πακέτου 12,5 δισ. ευρώ, την αναβάθμιση του ρόλου της ΕΚΤ και την δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού δημοσίου χρέους στο 60% του ΑΕΠ, με την εγγύηση της ΕΚΤ, που προτείνουν οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστικές και απορρίπτουν η Γερμανία και η ΕΚΤ.
