Τα έξτρα δισεκατομμύρια για την άμυνα βρέθηκαν, τα χρυσά συμβόλαια με μεγάλες εταιρείες ετοιμάζονται, η χρήση drones από τον στρατό δεν είναι πια ταμπού, τα καταφύγια έγιναν προϋπόθεση για να χαρακτηρίζεται μια κατοικία «πλήρως εξοπλισμένη», τα σχέδια «ετοιμότητας» για κάθε απειλή εμπεδώθηκαν, μόνο ένα απομένει πλέον στη Γερμανία: να πειστεί η νεολαία να αγαπήσει τη στρατιωτική θητεία. Και επειδή όλες οι έρευνες δείχνουν ότι οι περισσότεροι νέοι και νέες στη χώρα δεν έχουν καμία όρεξη να βάλουν τη στολή, Χριστιανοδημοκράτες πολιτικοί και συντηρητικοί αρθρογράφοι ξεσπαθώνουν αυτές τις ημέρες υπέρ της ιδέας της επαναφοράς της στρατιωτικής θητείας.
Το ζήτημα βρίσκεται πλέον και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης και είναι ένα ερώτημα αν οι Σοσιαλδημοκράτες θα υποχωρήσουν στην απαίτηση για την επιστροφή στην υποχρεωτική στράτευση, όπως αυτή ίσχυε παλιότερα, κάτι που απέκλειαν προεκλογικά. Η εναλλακτική λύση που ακούγεται συχνότερα μιλά για έναν χρόνο «θητείας», που θα μπορούσε να είναι είτε σε μια άλλη κοινωνικού χαρακτήρα υπηρεσία είτε στον στρατό. Την ίδια στιγμή η Μπούντεσβερ (Ομοσπονδιακή Άμυνα), που παραπονιέται για σημαντικές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, έχει εξαπολύσει μια εκστρατεία γοητείας με στόχο να πείσει Γερμανούς και Γερμανίδες ότι ο στρατός είναι το... επάγγελμα του μέλλοντος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η «Girl’s Day» που διοργανώθηκε αυτή την εβδομάδα. Άλλωστε τα σχέδια κάποιων για υποχρεωτική θητεία μιλούν και για τις νεαρές γυναίκες και διανθίζονται από ρεπορτάζ για το... θετικό παράδειγμα άλλων χωρών.
Μέρα με τη μέρα γίνεται σαφές ότι η προσπάθεια να πειστεί η κοινή γνώμη ότι πρέπει να είναι προετοιμασμένη για πόλεμο δεν είναι μάλλον και τόσο αθώα, αφού το κόστος της μετατροπής της οικονομίας σε «πολεμική», όπως ευθαρσώς είχε ζητήσει ο Βαυαρός Μάνφρεντ Βέμπερ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, δεν μπορεί παρά να πλήξει άλλους τομείς, κυρίως φυσικά τον κοινωνικό.
Δυσπιστία απέναντι στην επόμενη κυβέρνηση
Την ίδια στιγμή αυτοί που φαίνεται ότι θα χρειαστούν μια επιχείρηση γοητείας μεγάλου βεληνεκούς για να αλλάξουν το κλίμα είναι οι δύο πιθανοί κυβερνητικοί εταίροι. Όσα αφήνονται να διαρρεύσουν γύρω από τα σχέδιά τους δεν προκαλούν μόνο ειρωνικά σχόλια από πολλούς εκπροσώπους της οικονομίας, οι οποίοι τους κατηγόρησαν την περασμένη εβδομάδα ότι μάλλον δεν έχουν συναίσθηση του μεγέθους της κρίσης που βιώνει η γερμανική οικονομία. Και οι Γερμανοί πολίτες μοιάζουν εξαιρετικά δύσπιστοι, όπως φάνηκε από το αποτέλεσμα μιας δημοσκόπησης που βγήκε στη δημοσιότητα την περασμένη Πέμπτη και δείχνει τους Χριστιανοδημοκράτες του Φρίντριχ Μερτς να έχουν πέσει κι άλλο, συγκεκριμένα στο 26%, οριακά πια πάνω από την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία που φτάνει το 24%. Οι Σοσιαλδημοκράτες είναι σταθερά κολλημένοι στο 16%, ενώ μια μικρή άνοδο εμφανίζει η Die Linke, που φτάνει στο 10%. Φαίνεται ότι τα τρομολαγνικά σενάρια μάλλον διώχνουν ψηφοφόρους παρά τους συσπειρώνουν γύρω από τον συνασπισμό, που άλλοτε είχε το όνομα «μεγάλος». Πάντως τα δύο κόμματα δυσκολεύονται να βρουν κοινά σημεία που θα ικανοποιούν τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους σε μια σειρά από κομβικούς τομείς, όπως είναι το φορολογικό, που οι ανά τον πλανήτη νεοφιλελεύθεροι σαν τον Μερτς το έχουν ως σημαία τους, και το θέμα της διατήρησης των διαφόρων κοινωνικών παροχών και επιδομάτων που σχετίζεται ευθέως μαζί του.
Οι μέρες περνούν, το Πάσχα πλησιάζει και ο εκνευρισμός και στα δύο στρατόπεδα είναι έκδηλος. Ίσως να είναι μόνο το κοινό αφήγημα περί... απειλής πολέμου που τους κρατά πάντα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
