Τι διαφορά έχει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από τον Γκίντο Βέστερβελε στον τρόπο που αντιμετωπίζει το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων; Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών το χειρίζεται με τη συνηθισμένη του αλαζονεία, ο συνάδελφός του στο υπουργείο Εξωτερικών με την απαραίτητη διπλωματικότητα. Όσο δεν εγείρεται επισήμως κάποια αξίωση από την ελληνική πλευρά, ο Βέστερβελε αποφεύγει να δώσει τις απότομες απαντήσεις του Σόιμπλε, του τύπου «δεν υπάρχει καμία ελπίδα». Βεβαίως, επί της ουσίας λέει τα ίδια, ότι δηλαδή το θέμα έχει λήξει από καιρό, αλλά επί της διαδικασίας δεν αποκλείει ότι το Βερολίνο θα πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα εάν και εφόσον αυτό τεθεί επισήμως. Ειδικά το θέμα του κατοχικού δανείου θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο πολλών… διδακτορικών στο διεθνές δίκαιο και ενδεχομένως να βρεθεί κάποια νομική βάση για τη διεκδίκησή του. Το όλο θέμα είναι νομικά εξαιρετικά πολύπλοκο, διότι υπάρχουν πολλές μεταπολεμικές διεθνείς συμφωνίες με τις δύο Γερμανίες και στη συνέχεια με την ενωμένη Γερμανία και καμία δεν είναι ακριβώς συμφωνία ειρήνης, αν και επί της ουσίας αυτό τον χαρακτήρα έχει η συμφωνία «2+4» της γερμανικής ενοποίησης. Ακόμη πιο πολύπλοκο είναι το θέμα πολιτικά - και σίγουρα δεν θα αρέσει καθόλου στη Γερμανία να τεθεί επισήμως επί τάπητος.
Κ. Μπ.
