Live τώρα    
33°C Αθήνα
ΑΘΗΝΑ
Αίθριος καιρός
33 °C
30.2°C33.5°C
3 BF 36%
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ελαφρές νεφώσεις
31 °C
29.6°C31.6°C
3 BF 57%
ΠΑΤΡΑ
Αίθριος καιρός
31 °C
31.0°C33.0°C
2 BF 53%
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Αίθριος καιρός
28 °C
27.8°C29.1°C
2 BF 77%
ΛΑΡΙΣΑ
Αίθριος καιρός
30 °C
29.5°C29.6°C
2 BF 28%
Γερμανία / Ελπίζοντας σε ένα νέο καλοκαιρινό παραμύθι
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Γερμανία / Ελπίζοντας σε ένα νέο καλοκαιρινό παραμύθι

1351459750.jpg
ΑΝΑΛΥΣΗ

Το αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής στις ευρωεκλογές ήταν σοκαριστικό για τις δύο μεγάλες χώρες της Ευρώπης, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τη λειτουργία του διαβόητου άξονα που θεωρητικά τις συνδέει. Στη Γαλλία ο Εμανουέλ Μακρόν δείχνει αποφασισμένος να ρισκάρει προκαλώντας πρόωρες εκλογές και θέτοντας πάλι τα γνωστά διλήμματα στο εκλογικό σώμα.

Στη Γερμανία η πανωλεθρία για Πράσινους (κυρίως), αλλά και Σοσιαλδημοκράτες του Όλαφ Σολτς αντιμετωπίστηκε κυρίως με αμήχανες σιωπές. Η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση αντανακλά μια γενικότερη «γκρίνια», που φαίνεται να έχει φωλιάσει για τα καλά στο εσωτερικό της κοινωνίας την τελευταία διετία, οδηγώντας άλλοτε σε απάθεια και απαξίωση του πολιτικού συστήματος και άλλοτε σε οργή που εκδηλώθηκε με το εξαιρετικά πολωμένο έως και βίαιο κλίμα που επικράτησε στην προεκλογική μάχη και τις επιτυχίες της Ακροδεξιάς.

Πολλοί αναρωτιούνται αν η σχετική απάθεια του κυρίου Σολτς έχει να κάνει με έλλειψη στρατηγικής ή με την ελπίδα για αλλαγή του κλίματος εξαιτίας της μεγάλης πανευρωπαϊκής γιορτής του ποδοσφαίρου, που άρχισε την Παρασκευή στο Μόναχο και θα απλωθεί σε 10 συνολικά πόλεις της χώρας τις επόμενες εβδομάδες. Τις περασμένες ημέρες στη γερμανική τηλεόραση περίσσεψαν τα νοσταλγικά αφιερώματα στο «καλοκαιρινό παραμύθι» του 2006, αφήνοντας να διαφανεί η ελπίδα για επανάληψη εκείνου του κοινωνικού φαινομένου.

Τότε η Γερμανία φιλοξένησε μια ακόμα μεγαλύτερη διοργάνωση ποδοσφαίρου, το Μουντιάλ, και το συμπέρασμα του ξένου Τύπου αλλά και εκατοντάδων χιλιάδων επισκεπτών ήταν ότι γνώρισαν τον «καλό Γερμανό». Ευδιάθετο, φιλόξενο και ξενόγλωσσο. Οι Γερμανοί βγήκαν στους δρόμους με τα τρία χρώματα της σημαίας τους χωρίς να κατηγορηθούν για εθνικισμό, χωρίς να προκαλούν φόβο, ανεμίζοντας σημαίες σε γεμάτες πλατείες, δίπλα σε ενθουσιασμένους εξωτικούς επισκέπτες. Μια νεανική εθνική ομάδα με μπόλικους γόνους μεταναστών, όπως ο πολωνικής καταγωγής Μίροζλαβ Κλόζε, πρώτος σκόρερ του τουρνουά, ενθουσίασε άντρες, γυναίκες και παιδιά στις εξέδρες σύγχρονων λειτουργικών σταδίων και η Άνγκελα Μέρκελ άλλαζε χρώματα στα σακάκια της χειροκροτώντας από τα «επίσημα» την κατάκτηση τελικά της τρίτης θέσης. Ένα κύμα αναπάντεχης ευφορίας και αυτοπεποίθησης πλημμύρισε τη χώρα στην απαρχή, ουσιαστικά, της μακρόχρονης εποχής Μέρκελ.

Είναι σχεδόν μεταφυσική η σχέση ποδοσφαίρου, κοινωνίας, πολιτικής στη χώρα, αν αναλογιστούμε ότι μιλάμε για την ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης και όχι για μια «ποδοσφαιρομάνα» της Λατινικής Αμερικής ή εσχάτως της Αφρικής. Η Nationalmannschaft αποτελεί έναν πραγματικό δείκτη για το τι συμβαίνει, αλλά και τι μπορεί να συμβεί.

Από το 1954 στο 2014

Το 2014, για παράδειγμα, η νεανική ομάδα του 2006 είχε πια ωριμάσει και εξέφραζε την παγκόσμια γερμανική υπεροχή την ώρα που ο πλανήτης και πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ελλάδα, πάλευαν να διασωθούν από τη χρεοκοπία. Η Εθνική Ομάδα της Γερμανίας κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο διασύροντας νωρίτερα μέσα στο σπίτι της την οικοδέσποινα Βραζιλία, για πολλούς την «πραγματική πατρίδα της μπάλας». Η Μέρκελ ήταν στο απόγειο της δόξας της. Λίγο αργότερα ο Μπαράκ Ομπάμα την έχριζε διάδοχό του στη θέση του πλανητάρχη. Η αυτοπεποίθηση των παικτών του Γιόακιμ Λεβ μπορούσε να συγκριθεί μόνο με εκείνη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στα Γιούρογκρουπ. Ο μέσος Γερμανός πίστευε ότι μπορεί να διδάξει στους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη «μπαλίτσα», αλλά και την αξία που έχουν αρετές όπως ο «ενάρετος οικονομικός βίος».

Το Μουντιάλ της επανένωσης

Η κατάκτηση ενός άλλου Μουντιάλ 24 χρόνια νωρίτερα είχε έρθει κουτί στον καγκελάριο της επανένωσης Χέλμουτ Κολ, βοηθώντας τον να θριαμβεύσει στις πρώτες κοινές εκλογές μετά την προσάρτηση της πρώην Ανατολικής Γερμανίας το 1990, που ολοκληρώθηκε λίγο αργότερα. Ο θρίαμβος μέσα στη Ρώμη έδωσε μάλλον μια υπερβολική δόση εθνικής υπερηφάνειας στα τμήματα της κοινωνίας που είχαν ήδη τέτοιες τάσεις και προκάλεσαν ανησυχία παγκοσμίως για τη «νέα Γερμανία» που επανεμφανιζόταν με φόρα στο παγκόσμιο σκηνικό. Οι διαβεβαιώσεις του γιγαντόσωμου Χριστιανοδημοκράτη καγκελάριου ότι η ενωμένη του πατρίδα δεν στρέφεται εναντίον κανενός δεν έπειθαν τους πάντες και δυστυχώς σε κάποια σημεία τους παρέμειναν μόνο προφορικές, για να καταλήξουν τελικά θύματα της λήθης.

Για τους πολύ φανατικούς η διπλή αυτή πολιτική και ποδοσφαιρική επιτυχία αποτέλεσε και μια καθυστερημένη εκδίκηση για τη μοναδική στην ιστορία ήττα της Δυτικής από την Ανατολική Γερμανία στο Μουντιάλ του 1974, πάλι επί γερμανικού εδάφους, που άφησε μια πικρή γεύση στους πρωταθλητές, τελικά, Δυτικογερμανούς.

Οι πιο παλιοί και ρομαντικοί πάλι έφεραν στον νου τους το «θαύμα της Βέρνης» το 1954, όταν οι τεχνίτες Μαγυάροι του Πούσκας ηττήθηκαν μετά από μια λασπομαχία που ευνόησε τους σκληροτράχηλους Γερμανούς με 3-2. Η νίκη έθρεψε όλα τα μεταπολεμικά στερεότυπα περί δύναμης, πειθαρχίας και αυτοθυσίας της γερμανικής φυλής, ένωσε τους Γερμανούς, τους έδωσε την ευκαιρία να ταυτιστούν με μια πατρίδα που κουβαλούσε την ενοχή για τα εκατομμύρια νεκρών του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και την ντροπή της ήττας. Εννιά χρόνια μετά το τέλος του πολέμου η χώρα είχε την ευκαιρία να προβάλει ένα καινούργιο εαυτό, να κοιτάξει τους εταίρους της με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση. Ακολούθησαν τα χρόνια του «οικονομικού θαύματος» υπό την καγκελαρία του Κόνραντ Αντενάουερ.

Θα ήταν αφελές να προσδοκά κανείς σήμερα ένα νέο θαύμα, αν και οι προληπτικοί ποντάρουν στο μαγικό 4 (1954, 1974, 2014). Αλλά ο δείκτης αισιοδοξίας τους επόμενους μήνες σίγουρα θα επηρεαστεί από το αποτέλεσμα της ομάδας με τον αετό στο στήθος. Και σίγουρα μια τόσο μεγάλη διοργάνωση με επισκέπτες από 23 χώρες και διάρκεια ενός μήνα αποτελεί και μια τεράστια οικονομική τόνωση για μια σειρά τομείς. Ο Όλαφ Σολτς ίσως να ελπίζει λοιπόν ότι οι συμπατριώτες του θα τον δουν με λιγότερο κριτική διάθεση. Αν και οι «χαρούλες» της Μέρκελ στα επίσημα σίγουρα θα λείψουν σε πολλούς.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL