Σε αγώνα δρόμου με αμφίβολο αποτέλεσμα επιδίδεται ο Φρανσουά Ολάντ προκειμένου να ανατρέψει τις κακές εντυπώσεις που δημιούργησε το σκάνδαλο του πρώην υπουργού Προϋπολογισμού, Ζερόμ Καουζάκ. Παρεμβαίνοντας τηλεοπτικά την Τετάρτη, για δεύτερη φορά μέσα σε δύο εβδομάδες, ο Ολάντ επιχείρησε να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων ανακοινώνοντας σειρά μέτρων για τη «διαφάνεια» σε ό,τι αφορά τα οικονομικά των υπουργών, των βουλευτών και των ανώτερων υπαλλήλων της διοίκησης.
Το στοίχημα είναι δύσκολο και τίποτε δεν προμηνύει ότι θα το κερδίσει ο Γάλλος πρόεδρος. Η δυσκολία έγκειται σε δύο επίπεδα: το πρακτικό και το πολιτικό. Σε ό,τι αφορά το πρώτο, ήδη το δικαστικό σώμα εξέφρασε επιφυλάξεις για ένα από τα σημαντικότερα μέτρα, την ίδρυση δηλαδή μιας Ειδικής Εισαγγελίας για χρηματοπιστωτικές παραβάσεις. Σε ό,τι αφορά το πολιτικό, πέρα από τη δυσαρέσκεια των βουλευτών (ο ίδιος ο πρόεδρος της Βουλής, σοσιαλιστής Κλοντ Μπορτολόν, εξέφρασε την άποψη ότι η προεδρική πρωτοβουλία «πυροδοτεί τον λαϊκισμό»), υπάρχει και το θέμα της εφαρμογής μιας μεθόδου που ο Ολάντ είχε καταδικάσει όταν πρόεδρος ήταν ο Νικολά Σαρκοζί.
Συγκεκριμένα ο Ολάντ επέλεξε να αναμειχθεί ο ίδιος στο θέμα, στο πλαίσιο μιας προεδροκεντρικής επικοινωνιακής πολιτικής - κάτι για το οποίο είχε επικρίνει δριμύτατα το 2007 τον προκάτοχό του. «Πρόκειται για μέθοδο που αφήνει να εννοηθεί ότι ο πρόεδρος μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του και μάλιστα να τα ανακοινώνει από την τηλεόραση» δήλωνε... Σίγουρα τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα κατέφευγε στην ίδια μέθοδο έξι χρόνια μετά...
