Αφγανές ακτιβίστριες που ζουν στην Κολονία ξεκίνησαν απεργία πείνας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το «έμφυλο απαρτχάιντ» που επέβαλαν οι Ταλιμπάν στη χώρα τους, όπως ανέφερε μία από τις συμμετέχουσες στο Γαλλικό Πρακτορείο.
«Σήμερα, οι Αφγανές δεν έχουν πρόσβαση στο σχολείο, το πανεπιστήμιο, το αυτοκίνητο, το εστιατόριο… Όλα απαγορεύονται», είπε η Ζαρμίνα Παριάνι.
Η ακτιβίστρια κατέφυγε το περασμένο έτος στη Γερμανία μαζί με τις τέσσερις αδελφές της, αφού προηγουμένως είχαν συλληφθεί από τους Ταλιμπάν επειδή διαδήλωσαν στο Αφγανιστάν. Η μία από τις αδελφές της, η Ταμάνα Παριάνι, συμμετέχει επίσης στην απεργία πείνας που θα διαρκέσει 12 ημέρες.
The fourth day's of our #HungerStrike.
— Tamana Zaryab Paryani (@tamanaparyaniP) September 4, 2023
Afghanistan should be recognized as a country where gender apartheid exists.#HumanityFredoomEquality
#12dayshungerstrike
#StopsupportTaliban pic.twitter.com/SkPI1IVbBq
Από τις 16 γυναίκες που ξεκίνησαν την απεργία πείνας πριν από μερικές ημέρες, σήμερα συνέχιζαν μόνο οι τρεις, είπε η Ζαρμίνα. Η Αφγανή ακτιβίστρια ανάρτησε στην πλατφόρμα Χ (πρώην Twitter) τη φωτογραφία ενώ πανό, στο οποίο ήταν γραμμένη η φράση: «Το Αφγανιστάν πρέπει να αναγνωριστεί ως χώρα με απαρτχάιντ του φύλου».
عده ای می پرسند این کار ضرور بود؟ بلی! از اینکه با سکوت رنج آور بمیرم بهتر است با اعتراض در برابر خشونت و جنایتکاران بمیرم. چگونه سکوت کنم، ماه ها گذشت زنان سرزمینم بخاطر جنسيت شان از حقوق انسانی خود محروم شده وتحت اسارت و خشونت قرار دارند. ما برای چی زنده ایم وقتی صدای هم نشویم؟ pic.twitter.com/fP1N9AYOq4
— Tamana Zaryab Paryani (@tamanaparyaniP) September 4, 2023
«Καθημερινά, οι Ταλιμπάν συλλαμβάνουν, βασανίζουν και σκοτώνουν πολιτικούς ακτιβιστές και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (…) όμως ο κόσμος σιωπά», τόνισε.
Αφότου επανήλθαν στην εξουσία, τον Αύγουστο του 2021, οι Ταλιμπάν επέβαλαν μια αυστηρή εκδοχή του ισλαμικού νόμου και περιόρισαν δραστικά την ελευθερία των γυναικών, μια κατάσταση που τα Ηνωμένα Έθνη την περιέγραψαν ως «έμφυλο απαρτχάιντ».
Οι γυναίκες και τα νέα κορίτσια απαγορεύεται να φοιτούν στο λύκειο και το πανεπιστήμιο ή ακόμη και να βγαίνουν βόλτα στο πάρκο. Οι περισσότερες δεν επιτρέπεται πλέον να εργάζονται σε υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών ή σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και χιλιάδες απολύθηκαν από τις θέσεις τους στο δημόσιο ή πληρώνονται για να παραμένουν στα σπίτια τους.
