Ενώ οι πολεμικές συγκρούσεις συνεχίζονται στο ανατολικό μέτωπο της Ουκρανίας μετά την εισβολή της Ρωσίας, οι αρχές της χώρας διεξάγουν έναν άλλο αγώνα σε μεγάλες λεωφόρους, πλατείες και καταπράσινους παράδρομους και ο εχθρός ακούει στο όνομα Παβλόφ, Τσαϊκόφσκι και Μεγάλη Αικατερίνη.
Σύμφωνα με τους New York Times, σε όλη την Ουκρανία, οι αξιωματούχοι έχουν βάλει μπροστά το σχέδιο που το ονομάζουν «απορωσοποιήση» των πόλεων τους κατά το οποίο δρόμοι και στάσεις του μετρό, τα ονόματα των οποίων παραπέμπουν στην ιστορία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ή της Σοβιετικής Ένωσης, βρίσκονται υπό αναθεώρηση καθώς επιθυμούν να διαγράψουν τα ίχνη της χώρας που εισέβαλε στα τέλη Φεβρουαρίου στη χώρα τους. Σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο της πόλης Lviv «υπερασπιζόμαστε τη χώρα μας, στην πολιτιστική πρώτη γραμμή», Ο αντιδήμαχος Andriy Moskalenko, είναι επικεφαλής μιας επιτροπής που εξέτασε τα ονόματα καθενός από τους περισσότερους από 1.000 δρόμους της πόλης «δεν θέλουμε να έχουμε τίποτα κοινό με τους δολοφόνους».
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ουκρανία κάνει μια τέτοια προσπάθεια, καθώς: μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, ήταν μια από τις πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που μετονόμασαν δρόμους και αφαίρεσαν αγάλματα/
Αυτή τη φορά, η απόφαση να διαγραφούν τα ρωσικά ονόματα δεν συμβολίζει απλώς την περιφρόνηση προς την εισβολή και τη σοβιετική ιστορία, δήλωσε ο Βασίλ Κμετ, ιστορικός στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Ιβάν Φράνκο του Λβιβ, για να προσθέσει: Πρόκειται επίσης για την επαναβεβαίωση μίας ουκρανικής ταυτότητας που πολλοί πιστεύουν ότι έχει καταπιεστεί κάτω από αιώνες κυριαρχίας από τον πιο ισχυρό γείτονά της. «Η έννοια της από-αποικιοποίησης είναι λίγο ευρύτερη», υπογράμμισε.
Το Λβιβ είναι μια από τις πολλές περιοχές που αναλαμβάνουν εκστρατείες «από-αποικιοποίησης». Το ίδιο και η βορειοδυτική πόλη Λουτσκ, η οποία σχεδιάζει να μετονομάσει πάνω από 100 δρόμους. Στη νότια πόλη-λιμάνι της Οδησσού, της οποίας οι κάτοικοι είναι κυρίως ρωσόφωνοι, οι πολιτικοί συζητούν αν θα αφαιρέσουν ένα μνημείο της Μεγάλης Αικατερίνης, της Ρωσίδας αυτοκράτειρας που ίδρυσε την πόλη το 1794.
Στην πρωτεύουσα Κίεβο, το Δημοτικό Συμβούλιο εξετάζει τη μετονομασία της στάσης του μετρό Λέων Τολστόι σε Βασίλ Στους, Ουκρανού ποιητή και αντιφρονούντα.
Η στάση «Μινσκ», που πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα της Λευκορωσίας, η οποία στάθηκε δίπλα στη Μόσχα κατά τη διάρκεια της εισβολής- μπορεί σύντομα να μετονομαστεί σε «Βαρσοβία», τιμώντας την υποστήριξη της Πολωνίας στην Ουκρανία.
Και δεν είναι μόνο τα ρωσικά ονόματα που ελέγχονται. Η επιτροπή του Λβιβ σχεδιάζει επίσης να διαγράψει ονόματα οδών που δόθηκαν ως φόρος τιμής σε Ουκρανούς. Ένας πήρε το όνομά του από τον συγγραφέα Πέτρο Κοζλάνιουκ, ο οποίος συνεργάστηκε με σοβιετικές υπηρεσίες ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της K.G.B.
Σύμφωνα με τους New York Times, η αφαίρεση των ονομάτων ορισμένων πολιτισμικών συμβόλων- κάτι που η επιτροπή του Λβιβ είπε ότι έκανε μετά από διαβούλευση με ακαδημαϊκούς από τους σχετικούς τομείς – έχει αποδειχθεί πιο διχαστική. Η ιστορία μορφών όπως ο Πιοτρ Τσαϊκόφσκι μπορεί να είναι δύσκολη: Οι οικογενειακές ρίζες του κλασικού συνθέτη βρίσκονται στη σύγχρονη Ουκρανία και ορισμένοι μουσικολόγοι λένε ότι τα έργα του ήταν εμπνευσμένα από την ουκρανική λαϊκή μουσική.
Λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Λβιβ, ο Βίκτορ Μελνίτσουκ έχει ένα εργοστάσιο που προετοιμάζει την κατασκευή νέων πινακίδων για τους μετονομασμένους δρόμους. Αν και αναγνωρίζει ότι έχει επιχειρηματικό ενδιαφέρον σε κάθε αλλαγή, είναι αμφίθυμος για ορισμένα από τα νέα ονόματα. «Ίσως θα έπρεπε να κρατήσουμε κάποιους κλασικούς συγγραφείς ή ποιητές αν είναι από άλλες περιόδους. Δεν είμαι σίγουρος», είπε και πρόσθεσε: «Δεν μπορούμε να απορρίψουμε τα πάντα εντελώς. Υπήρχε κάτι καλό εκεί».
Ο ίδιος πάντως σχεδιάζει να ευθυγραμμιστεί με τις αποφάσεις της επιτροπής. Και η απόφασή ήταν ομόφωνη: Ο Τσαϊκόφσκι θα φύγει.«Όταν μετονομάζουμε έναν δρόμο, δεν σημαίνει ότι λέμε: Αυτό το άτομο δεν έκανε αυτή την εφεύρεση ή δεν ήταν σημαντικό», είπε ο κ. Μοσκαλένκο, αντιδήμαρχος του Λβιβ. «Σημαίνει ότι το έργο αυτού του ατόμου έχει χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο αποικισμού».
