«Η γερμανική κυβέρνηση και η γερμανική βιομηχανία ανθίστανται σθεναρά στην επιβολή εμπάργκο στους ρωσικούς ενεργειακούς πόρους, ενώ η παραίτηση της Γερμανίας ανέδειξε τον Μακρόν και τον Ερντογάν σε γεφυροποιούς της Μόσχας με την Ευρώπη» υποστηρίζει η δημοσιογράφος Κάκη Μπαλή
Βάζει φρένο η Γερμανία στις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας;
Η απάντηση είναι ναι, αν και το Βερολίνο δεν είναι το μόνο που επιβραδύνει, όταν δεν εμποδίζει, την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία. Η αλήθεια είναι ότι τις πρώτες μέρες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς έσπασε ταμπού πολλών δεκαετιών, αφενός επιτρέποντας την αποστολή οπλισμού στην εμπόλεμη Ουκρανία -κάτι που μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου ήταν αδιανόητο για τη μεταπολεμική Γερμανία-, αφετέρου παγώνοντας τον αγωγό Nord Stream 2.
Αν και υπάρχουν και έντονες εσωτερικές πιέσεις, από μια σημαντική μερίδα του Τύπου, που επιμένει ότι η Γερμανία δεν επιτρέπεται να γεμίζει το πολεμικό ταμείο του Πούτιν, οι τρεις κυβερνητικοί εταίροι δεν υποχωρούν. Ακόμη και για το εμπάργκο στον ρωσικό λιθάνθρακα η Γερμανία επέβαλε μια τετράμηνη καθυστέρηση. Το βασικό επιχείρημα των Γερμανών πολιτικών έναντι των πιέσεων της Ουκρανίας για το φρένο που βάζει το Βερολίνο στο ενεργειακό εμπάργκο είναι ότι ακόμη κι αν αύριο σταματήσουν όλες οι εισαγωγές από τη Ρωσία, ο Πούτιν δεν θα σταματήσει τον πόλεμο.
Επιπλέον, όπως παραδέχθηκε ο υπουργός Οικονομίας, ο Πράσινος Ρόμπερτ Χάμπεκ, αν λείψουν εδώ και τώρα τα ορυκτά καύσιμα από τη Ρωσία, η Γερμανία θα βυθιστεί στην ύφεση, η ανεργία θα αυξηθεί κατακόρυφα - και η κοινωνική συνοχή θα πάει περίπατο. Ο επικεφαλής της συντηρητικής αντιπολίτευσης -διάδοχος και επικριτής της Άνγκελα Μέρκελ- Φρίντριχ Μερτς το διατύπωσε προχθές ως εξής: «Αν κλείσουμε τις στρόφιγγες, θα χάσουμε ένα σημαντικό μέρος από την ευημερία μας».
Ακόμη και στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου η πρώην Δυτική Γερμανία με την περιβόητη Ostpolitik είχε ανοιχτή γραμμή με τη Μόσχα. Το Βερολίνο επιδιώκει ακόμη να αποτελεί γέφυρα με τη Ρωσία;
Μέχρι πολύ πρόσφατα, ακόμη και οι ορκισμένοι ατλαντιστές στη Γερμανία θεωρούσαν απαραίτητη τη στενή σχέση με τη Μόσχα - και την καλλιεργούσαν. Την περασμένη εβδομάδα, όμως, ο καγκελάριος Σολτς, που έρχεται από την παράδοση της Ostpolitik, δήλωσε για πρώτη φορά στη γερμανική Βουλή ότι «πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μην νικήσει η Ρωσία».
Ταυτόχρονα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ -προηγουμένως υπουργός Εξωτερικών των κυβερνήσεων Μέρκελ και νωρίτερα δεξί χέρι του Γκέραρντ Σρέντερ, στενού φίλου και υπαλλήλου του Πούτιν-, έκανε δημόσια την αυτοκριτική του για τα «λάθη» της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής έναντι της Ρωσίας και είπε τη βαριά κουβέντα: «Έκανα κι εγώ τη λάθος εκτίμηση ότι ο Πρόεδρος Πούτιν δεν θα έφτανε το 2022 να αποδεχθεί την ολοκληρωτική πολιτική, οικονομική και ηθική καταστροφή της χώρας του για να ικανοποιήσει την αυτοκρατορική του μεγαλομανία». Πιο πιθανό είναι, λοιπόν, σ’ αυτή τη φάση να παίξουν τον ρόλο της γέφυρας με τον Πούτιν ο Μακρόν ή ο Ερντογάν, παρά οι Γερμανοί.
