Κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στη χώρα της Αφρικής, από το μνημείο της γενοκτονίας ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν αναγνώρισε τις ευθύνες της Γαλλίας στην γενοκτονία του 1994.
Έκανε λόγο για «συντριπτική ευθύνη» της Γαλλίας στη γενοκτονία στη Ρουάντα το 1994, όπου 800.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε 100 ημέρες, σημειώνοντας ότι η Γαλλία «δεν υπήρξε συνεργός», αλλά επέβαλε για πάρα πολύ καιρό σιωπή στην αναζήτηση της αλήθειας υπογραμμίζοντας ότι «μόνο εκείνοι που διέσχισαν την νύκτα μπορούν ίσως να δώσουν συγχώρεση, να μας χαρίσουν την συγχώρεση».
Ο Γάλλος Πρόεδρος επισκέπτεται τη Ρουάντα για την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών μετά από 25 χρόνια που κυριάρχησε η ένταση στις σχέσεις τους για τον ρόλο που έπαιξε η Γαλλία στην γενοκτονία. Ο ρόλος της Γαλλίας στη γενοκτονία είχε οδηγήσει σε ρήξη των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών.
Σύμφωνα με τον Μακρόν, η Γαλλία δεν άκουσε τις προειδοποιήσεις για το επικείμενο μακελειό και υπερασπίστηκε το καθεστώς. «Η Γαλλία σιωπά για την εξέταση της αλήθειας εδώ και πολύ καιρό», τόνισε χαρακτηριστικά. «Στέκομαι με ταπεινότητα και σεβασμό στο πλευρό σας σήμερα και αναγνωρίζω τις ευθύνες μας» επανέλαβε. «Αναγνώριση του παρελθόντος σημαίνει επίσης την συνέχιση του έργου της δικαιοσύνης. Με την ανάληψη της δέσμευσης ότι κανείς ύποπτος για εγκλήματα γενοκτονίας δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από το έργο των δικαστών».
Στο Μνημείο Γενοκτονίας του Κιγκάλι που επισκέφθηκε σήμερα ο Μακρόν είναι θαμμένα τα λείψανα περισσότερων από 250.000 θυμάτων. Περίπου 800.000 άνθρωποι, κυρίως από τη μειονότητα Τούτσι, πέθαναν από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο του 1994 στη «Γη των χιλίων λόφων».
Η Γαλλία «έχει ένα χρέος: να κοιτάξει την Ιστορία κατά πρόσωπο και να αναγνωρίσει το μερίδιό της για να δεινά στα οποία υπέβαλε τον λαό της Ρουάντας θέτοντας για παρά πολύ καιρό την σιωπή πάνω από την αναζήτηση της αλήθειας», είπε ο Εμανουέλ Μακρόν.
Σύμφωνα με έκθεση ιστορικών υπό τον Vincent Duclert που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο αναφέρεται στις «βαριές και συντριπτικές» ευθύνες της Γαλλίας και στην «τύφλωση» του τότε προέδρου Φρανσουά Μιτεράν και του περιβάλλοντός του απέναντι στον ρατσιστικό και γενοκτονικό χαρακτήρα της κυβέρνησης των Χούτου που τότε υποστήριζε το Παρίσι.
