Ο αχός από την ανακοίνωση της Άνγκελα Μέρκελ ότι θα παραδώσει την προεδρία του κόμματός της στο συνέδριο του Δεκεμβρίου δεν λέει να κοπάσει. Ο μισός γερμανικός Τύπος -και δη ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης- υποβάλλει τα σέβη του στην “τόλμη” της καγκελαρίου να αποχωρήσει εγκαίρως κι ο άλλος μισός την κατηγορεί ότι άργησε πολύ να πάρει τα μηνύματα της κοινωνίας και συνέβαλε τα μέγιστα στον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος. Οι μισοί αναλυτές εκτιμούν πως θα βρει τον τρόπο να εξαντλήσει τη θητεία της ως καγκελάριος -έστω και σε ομηρία από τον διάδοχό της στο κόμμα- και οι άλλοι μισοί θεωρούν πως οι μέρες της στην καγκελαρία είναι μετρημένες και πως θα αντέξει το πολύ μέχρι τις τοπικές εκλογές στο Βραδενβούργο, το φθινόπωρο του 2019. Την ίδια ώρα, στους κόλπους των Χριστιανοδημοκρατών έχει ξεκινήσει η μάχη των επιγόνων, στους κόλπους των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας εντείνεται η πίεση για παραίτηση του δικού τους προέδρου Χορστ Ζέεχοφερ, στους κόλπους των Σοσιαλδημοκρατών φουντώνει η συζήτηση για απόσυρση από τον “μεγάλο” συνασπισμό, ενώ η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία αισθάνεται πως χάνει την “ασφάλεια ζωής” της.
Ας τα πάρουμε, όμως, με τη σειρά
Μετά την Άνεγκρετ Κραμπ - Κάρενμπάουερ (γενική γραμματέα του κόμματος και εκλεκτή της Μέρκελ) και τον Γενς Σπαν (υπουργό Υγείας και προστατευόμενο του Σόιμπλε) κατέθεσε και επίσημα την υποψηφιότητά του για την προεδρία της CDU ο Φρίντριχ Μερτς, πάλαι ποτέ ανερχόμενο άστρο της Χριστιανοδημοκρατίας, που είχε παραγκωνιστεί από την καγκελάριο το 2004. Προγνωστικά για την ώρα δεν υπάρχουν και οι τρεις έχουν πιθανότητες εκλογής -με τον Σπαν να έχει προς στιγμή τις λιγότερες-, ενώ ακόμη δεν έχει μιλήσει ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας Άρμιν Λάσετ, που επίσης μπορεί να κερδίσει την κούρσα. Δύο ήσσονος σημασίας υποψήφιοι πρότειναν να γίνει η εκλογή προέδρου από τη βάση, ωστόσο, κανένα από τα πρωτοκλασάτα στελέχη της CDU δεν έχει ακόμη τοποθετηθεί επ’ αυτού. Είναι βέβαιο ότι μέχρι το συνέδριο της 6ης Δεκεμβρίου πολλά ακόμη θα αλλάξουν.
Όσο για τον Χορστ Ζέεχοφερ, έχει καταντήσει το ανέκδοτο του Βερολίνου. Δεν υπάρχει αναλυτής, από τα δεξιά μέχρι τα αριστερά, που να μην έχει επισημάνει ότι ο Ζέεχοφερ θα έπρεπε να είναι ο πρώτος που όφειλε να παραιτηθεί, καθώς σε αυτόν χρεώνουν την -και κατά Μέρκελ- “απαράδεκτη” εικόνα της κυβέρνησης συνασπισμού. Στον χορό έχουν μπει και επιφανή στελέχη της Χριστιανοδημοκρατίας, όπως ο πρωθυπουργός του κρατιδίου του Ζάαρ, καθώς και πολλά στελέχη του δικού του κόμματος, της CSU.
Οι Σοσιαλδημοκράτες, πάλι, μαλώνουν για το αν πρέπει να μείνουν ή να φύγουν από την κυβέρνηση, αλλά δεν έχουν καταφέρει ακόμη να αποφασίσουν, ενώ νιώθουν λες και τους έκλεψε η Μέρκελ τη στιγμή για τη μεγάλη τους κίνηση.
Τέλος, ο επικεφαλής της AfD Αλεξάντερ Γκάουλαντ, που έκανε καριέρα με το σύνθημα “Η Μέρκελ πρέπει να φύγει”, δηλώνει δημόσια την... ανησυχία του, αλλά και την προτίμησή του στο ποιος πρέπει να τη διαδεχθεί: “Εάν γίνει ο Σπαν πρόεδρος της CDU, τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα για μας” είπε.
