Σε άλλες εποχές, δηλώσεις αυτού του τύπου ήταν πολύ πιθανό να παρεξηγηθούν και να θεωρηθούν προσπάθεια ξένης ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις κυρίαρχου κράτους. Σήμερα, το να προπαγανδίζει ανοιχτά ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας την πλευρά τού "ναι" στο δημοψήφισμα μια άλλης ευρωπαϊκής χώρας και να στηρίζει δημόσια τον πρωθυπουργό της που προκύρηξε αυτό το δημοψήφισμα μοιάζει με κάτι μάλλον φυσιολογικό στον βαθμό που η συμμετοχή στο κοινό νόμισμα έχει επιτρέψει τέτοιας μορφής πολιτική ώσμωση.
Αυτό είναι το ένα σκέλος της χθεσινής παρέμβασης Σόιμπλε υπέρ του "ναι" στο κρίσιμο δημοψήφισμα της Κυριακής στην Ιταλία για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, με την ευκαιρία της οποίας μάλιστα ο κορυφαίος Γερμανός υπουργός απέδωσε στον Ματέο Ρέντζι εύσημα και επαίνους. Το άλλο μαρτυρά σαφώς το βασανιστικό άγχος του Βερολίνου μπροστά στο ενδεχόμενο αλυσιδωτών αντιδράσεων ύστερα από ένα ηχηρό "όχι" των Ιταλών ψηφοφόρων, κάτι που θα μπορούσε να ανοίξει και πάλι τον ασκό του Αιόλου στην Ευρωζώνη, σπέρνοντας νέες θύελλες.
Γεγονός είναι πάντως πως η κληρονομιά της "ρεάλπολιτικ" δείχνει να εμπνέει και τη σημερινή πολιτική ηγεσία της Γερμανίας, επιτρέποντάς της να αποτιμά με σύνεση και ψυχραιμία τους πολιτικούς αντιπάλους της, παρά τις κατά καιρούς συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις μαζί τους. Έτσι, χάριν των γερμανικών συμφερόντων, ο Σόιμπλε δεν δίστασε να εξυμνήσει τις προσπάθειες του Ιταλού πρωθυπουργού για "μεταρρυθμίσεις", παρακινώντας τον μάλιστα πλαγίως να παραμείνει πρωταγωνιστής στο πολιτικό σκηνικό της χώρας του ακόμα κι αν φάει "μαύρο" στο δημοψήφισμα της Κυριακής.
Μιλώντας χθες σε συνέδριο για την εξωτερική πολιτική στο Βερολίνο, ο Σόιμπλε είπε για τον Ρέντζι: "Ελπίζω πως ακόμη και αν αποτύχει με το δημοψήφισμα -και έχω δει τις δημοσκοπήσεις-, θα προσπαθήσει να ωθήσει την Ιταλία προς τα εμπρός με άλλα μέσα (...) Ο Ρέντζι φέρνει εις πέρας, ή προσπαθεί να φέρει εις πέρας, μια συνταγματική μεταρρύθμιση και πρέπει να πω ότι τον σέβομαι πολύ. Ας περιμένουμε, ελπίζω να πετύχει (...) Πείθει περισσότερο από ό,τι κάποιοι άλλοι ότι μπορεί να κάνει τα βήματα προόδου που χρειάζεται η Ιταλία". Πάντως, κάτα άλλους αναλυτές, οι αναφορές αυτές ίσως αποτελούν το "κωδικοποιημένο σήμα" του Βερολίνου προς τον Ρέντζι ώστε να αποδεχτεί μια νέα κυβέρνηση τεχνοκρατών εφόσον χάσει το δημοψήφισμα, καθώς ο ίδιος δηλώνει ότι δεν θα παραιτηθεί, αλλά θα προκηρύξει πρόωρες εκλογές την άνοιξη.
Καλά λόγια είχε να πει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και για το ανερχόμενο νέο πολιτικό άστρο της Γαλλίας, τον νεοφιλελεύθερο συντηρητικό Φρανσουά Φιγιόν, που κέρδισε την περασμένη εβδομάδα τις εκλογές για το χρίσμα της Δεξιάς στις προεδρικές εκλογές του 2017. Ο Γερμανός υπουργός έπλεξε το εγκώμιο του οικονομικού προγράμματός του, το οποίο χαρακτήρισε «πολύ εύλογο», διότι, όπως είπε, μπορεί να βοηθήσει τη Γαλλία να εκμεταλλευτεί τις πραγματικές δυνατότητές της. Με το θέμα της ανάδειξης ενός αξιόπιστου αντιπάλου απέναντι στη γαλλική Ακροδεξιά να έχει κλείσει, και περισσότερο ως πεποίθηση παρά ως ευχή, ο Σόιμπλε συμπλήρωσε: «Για να είμαστε σαφείς, ελπίζω ότι η κ. Λεπέν δεν θα γίνει ποτέ πρόεδρος της Γαλλίας».
Ωστόσο, αν και ο Γερμανός υπουργός εμφανίζεται αυτή τη στιγμή ως κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στην Ευρώπη, στην πατρίδα του η αμφισβήτηση του "αλάθητου" της πολιτικής του όλο και μεγαλώνει και θα συνεχίσει να μεγαλώνει καθώς πλησιάζουν οι εκλογές του 2017. Χθες, ο αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ έκανε μια πρώτη απόπειρα στηλίτευσης της λογικής του γερμανικού μονόδρομου, δηλώνοντας ότι η επιμονή σε άκαμπτους δημοσιονομικούς κανόνες στην Ε.Ε. μπορεί να προκαλέσει μείζονα πολιτική ζημιά.
«Πρέπει κανείς μερικές φορές να θέτει το ερώτημα: Άραγε η πολιτική ζημιά που προκαλούμε αξίζει αυτό που επιδιώκουμε να πετύχουμε με όρους πολιτικής λιτότητας;» τόνισε ο Γκάμπριελ, καλώντας μάλιστα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιτρέψει ευελιξία στο δημοσιονομικό έλλειμμα για ορισμένα κράτη - μέλη, με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόσουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
