Αποδεχόμενο ότι "αγνοούσαν τις διαστάσεις της επικείμενης σφαγής", το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απάλλαξε χθες τους Ολλανδούς κυανόκρανους που το 1995 εγκατέλειψαν στη Σρεμπρένιτσα τους Βόσνιους μουσουλμάνους που προστάτευαν στα χέρια των Σέρβων δημίων τους.
Το δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή συγγενών θυμάτων της σφαγής που επιδίωκαν τη δυνατότητα δικαστικής δίωξης των κυανόκρανων στην πατρίδα τους. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επικαλέστηκε τόσο την προηγούμενη απόφαση της ολλανδικής δικαιοσύνης όσο και τη διαπίστωση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης για την πρώην Γιουγκοσλαβία ότι "οι Ολλανδοί στρατιωτικοί αγνοούσαν τις διαστάσεις της επικείμενης σφαγής".
Η προσφυγή είχε κατατεθεί από τις οικογένειες τριών θυμάτων της σφαγής του 1995- της μεγαλύτερης σφαγής στην Ευρώπη από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου- κατά την οποία σκοτώθηκαν 8.000 μουσουλμάνοι, άνδρες και αγόρια, από τις σερβικές δυνάμεις της Βοσνίας. Δύο από τα τρία θύματα εργάζονταν για το σώμα των Ολλανδών κυανοκράνων, που είχε αναλάβει την προστασία του μουσουλμανικού θύλακα της Σρεμπρένιτσα, και το τρίτο είχε εκπροσωπήσει τους πρόσφυγες κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων παράδοσης της Σρεμπρένιτσα.
Όταν οι σερβικές δυνάμεις εισέβαλαν στη "ζώνη ασφαλείας" τον Ιούλιο 1995, οι κυανόκρανοι την εγκατέλειψαν, αφήνοντας εκεί ορισμένους από τους Βόσνιους εργαζόμενους. Στην προσφυγή τους, οι ενάγοντες υποστήριζαν ότι με αυτό τον τρόπο οι Ολλανδοί στρατιωτικοί "εξέθεσαν τους συγγενείς τους στον κίνδυνο πιθανού θανάτου, γνωρίζοντας πολύ καλά αυτό που επρόκειτο να τους συμβεί".
Οι ενάγοντες είχαν προσφύγει νωρίτερα και ενώπιον της ολλανδικής Δικαιοσύνης ζητώντας την έναρξη ποινικής έρευνας κατά τριών από τους αξιωματικούς της ολλανδικής μονάδας "για συνέργεια σε γενοκτονία ή εγκλήματα πολέμου". Ωστόσο η Εισαγγελία αρνήθηκε να προχωρήσει σε ποινική δίωξη, με το σκεπτικό ότι "η λήψη καταδικαστικών αποφάσεων ήταν ελάχιστα πιθανή". Οι δικαστές του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάνθηκαν ότι δεν διαθέτουν κανένα στοιχείο που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η δικαστική διαδικασία στην Ολλανδία υπήρξε μεροληπτική ή άδικη.