Ρωγμές στη συνοχή της συγκυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών - Χριστιανοδημοκρατών προκαλεί η αμφισβήτηση του οικονομικού δόγματος Σόιμπλε από τον καγκελάριο της χώρας, Κρίστιαν Κερν. Η αντιπαράθεση ξεσπά μάλιστα τη στιγμή που η Ακροδεξιά του FBO απειλεί να καταλάβει την προεδρία στις εκλογές του Δεκεμβρίου.
Αιτία της διαμάχης στάθηκε άρθρο του Κερν, στη γερμανική συντηρητική εφημερίδα "Frankfurter Allgemeine Zeitung". Εκεί, ο Αυστριακός καγκελάριος και αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών έστρεφε τα πυρά του κατά της αυστηρής λιτότητας των περασμένων ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ζητούσε ριζική αλλαγή πορείας στην οικονομική πολιτική.
Ζητούσε τη δραστική αύξηση των δημόσιων επενδύσεων στην Ε.Ε. και σημείωνε πως "οι απολογητές του νεοφιλελευθερισμού και συντηρητικοί πολιτικοί προσπαθούν να παρερμηνεύσουν τη δημοσιονομική και οικονομική κρίση ως κρίση του ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας", οδηγώντας έτσι τους πολίτες στην ανασφάλεια και κάνοντάς τους όλο και περισσότερο ευάλωτους στα συνθήματα λαϊκιστικών δυνάμεων.
Όλα αυτά δεν άρεσαν καθόλου στον υπουργό Οικονομικών Χανς Γεργκ Σέλινγκ, του συγκυβερνώντος, με τους Σοσιαλδημοκράτες, συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος. Σε χθεσινές δηλώσεις του, χαρακτήρισε τον Κερν "φορέα αριστερής ιδεολογίας" και σχολίασε ότι οι προτάσεις του καγκελάριου στην πραγματικότητα "συνιστούν δύο βήματα πίσω".
"Τα χρέη είναι το δηλητήριο και όχι η θεραπεία για το κράτος πρόνοιας" τόνισε χαρακτηριστικά ο Σέλινγκ προκαλώντας την αντεπίθεση του Κερν που απέρριψε τις επικρίσεις ως "έκφραση μιας συγκεκριμένης δεξιάς ιδεολογίας". Σε αντίθεση πάντως, με τον συντηρητικό Αυστριακό υπουργό Οικονομικών, η αυστριακή συντηρητική εφημερίδα "Ντι Πρέσε" σχολίασε μάλλον θετικά τις θέσεις του Κρίστιαν Κερν, κάνοντας λόγο για "συνεπές σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο για την Ε.Ε. που προτείνει ο ομοσπονδιακός καγκελάριος".
Για την "Ντι Πρέσε", ο Κρίστιαν Κερν δεν ζητά τίποτε λιγότερο από μια επιστροφή σε ένα σύστημα, στο οποίο οι χαμένοι από τα βήματα φιλελευθεροποίησης θα αποζημιώνονται από την κρατική αναδιανομή, ενώ βλέπει την δίκαιη κατανομή ως βασική προϋπόθεση για μια παγκόσμια δράση και για τη λειτουργία της Ε.Ε.
