Η υπόθεση έχει όλα τα στοιχεία μιας ταινίας γουέστερν, με μόνη διαφορά ότι η αντιπαράθεση είναι σήμερα ακόμη πιο άνιση απ' ο,τι συνήθως. Στη θέση της σιδηροδρομικής εταιρείας που καταπατά τα βοσκοτόπια των καουμπόιδων βρίσκεται μια πετρελαϊκή, στη θέση των ένοπλων μπράβων της οι σεκιουριτάδες, στη θέση του διεφθαρμένου σερίφη, η Αστυνομία και στη θέση των Ινδιάνων οι... Ινδιάνοι.
Την τελευταία φορά που οι επτά φυλές των Ινδιάνων Ντακότα της Βόρειας Αμερικής ενώθηκαν ήταν για να πολεμήσουν τους λευκούς στην περίφημη μάχη του Λιτλ Μπιγκ Χορν. Σήμερα, και 140 χρόνια μετά, οι λιγοστοί απόγονοί τους συσπειρώνονται και πάλι για να υπερασπιστούν τη γη που τους έχει απομείνει από έναν πετρελαϊκό αγωγό που, εντελώς συμπτωματικά, περνά ξυστά από τον καταυλισμό τους, απειλώντας να καταστρέψει το περιβάλλον στο οποίο έζησαν για αιώνες.
Την προηγούμενη εβδομάδα, οι ειρηνικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δύο μηνών μετατράπηκαν σε βίαιες συγκρούσεις. Κάτω από τα απαθή βλέμματα των αστυνομικών, τα μέλη της εταιρείας σεκιούριτι, που έχει μισθώσει η πετρελαϊκή εταιρεία, επιτέθηκαν σε διαδηλωτές με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά και σπρέι πιπεριού τραυματίζοντας έξι από αυτούς. Η επίδειξη πυγμής δεν σταμάτησε εκεί, αφού η τεξανή εταιρεία που κατασκευάζει τον αγωγό απείλησε με μπαράζ μηνύσεων όσους συμπαραστέκονται στον αγώνα των Ντακότα.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ίσως η Τζιλ Στάιν, υποψήφια του Πράσινου Κόμματος για την αμερικανική προεδρία, που κινδυνεύει να αντιμετωπίσει τη Δικαιοσύνη για καταπάτηση ξένης ιδιοκτησίας και βανδαλισμούς επειδή έγραψε ένα σύνθημα πάνω σε εκσκαφέα.
Ο αγωγός αξίας 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων που κατασκευάζει η εταιρεία Energy Transfer Partners πρόκειται να ενώσει την πολιτεία της Βόρειας Ντακότα με το Ιλινόι. Δεν θα διασχίζει μόνο τα εδάφη των Ντακότα, αλλά θα περνάει και κάτω από τον ποταμό Μιζούρι, σε απόσταση μόλις ενός χιλιομέτρου από τον καταυλισμό τους.
«Σκάβουν κάτω από το ποτάμι, 500 μέτρα μακριά από τον τάφο του γιου μου, του πατέρα μου, της θείας μου» δήλωσε οργισμένη η εκπρόσωπος της φυλής Λαντόνα Άλαρντ. «Πρέπει να παλέψουμε για να προστατεύσουμε το νερό» προσθέτει. Βασική ανησυχία των αυτοχθόνων είναι ότι το ενδεχόμενο μόλυνσης του ποταμού Μιζούρι αλλά και το γεγονός ότι ο αγωγός Dakota Access Pipeline περνά από εδάφη με ιστορική σημασία και ισχυρότατους συμβολισμούς για το έθνος των Ντακότα.
Ο ποταμός Μιζούρι αποτελεί τη βασική πηγή πόσιμου νερού για τον καταυλισμό των Ντακότα, ενώ μέλη της φυλής εξακολουθούν να ψαρεύουν σε αυτόν. «Επειδή θα πολεμήσουμε αυτόν τον γίγαντα, τα υπόλοιπα έθνη ήρθαν πάνω σε άλογα για να μας δείξουν την υποστήριξή τους» σημειώνει η Άλαρντ. «Όλα τα έθνη μας ενώνονται. Και αυτός ο αγωγός είναι παράνομος» τονίζει.
«Χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή» σημειώνει άλλος ένας εκπρόσωπος της φυλής, ο Ντακότα Κίντερ. «Δεν είναι μόνο δικό μας πρόβλημα. Όλοι όσοι ζουν κοντά στο ποτάμι θα επηρεαστούν. Δεν σκεφτόμαστε μόνο τους εαυτούς μας, αλλά όλους τους ανθρώπους» τονίζει.
Οι Ντακότα του καταυλισμού έχουν προσφύγει ήδη στην Ομοσπονδιακή Δικαιοσύνη υποστηρίζοντας ότι το έργο παραβιάζει μια σειρά συνθηκών που μέχρι σήμερα εγγυόνταν την ελεύθερη πρόσβασή τους σε καθαρό νερό. Ωστόσο, οι προοπτικές να δικαιωθούν παραμένουν ελάχιστες.
Το έργο μπορεί να έχει παρόμοια τεχνικά χαρακτηριστικά με εκείνα του διαβόητου αμερικαναδικού αγωγού Keystone XL Pipeline που απορρίφθηκε, πέρυσι, από την κυβέρνηση Ομπάμα εξαιτίας των περιβαλλοντικών επιπτώσεών του, ωστόσο το γεγονός ότι ο αγωγός της Ντακότα δεν διασχίζει ξένα σύνορα απομακρύνει μια σειρά από νομικά εμπόδια για τους κατασκευαστές.
Παρ' όλα αυτά, ο αγώνας των αυτοχθόνων κερδίζει όλο και μεγαλύτερη συμπάθεια στα μάτια της αμερικανικής κοινής γνώμης. Τον Ιούλιο ήταν μερικές εκατοντάδες Ινδιάνοι από τον γειτονικό καταυλισμό που διαδήλωναν έξω από το εργοτάξιο. Σήμερα, περισσότεροι από 3.000 μένουν στις αυτοσχέδιες κατασκηνώσεις που έχουν στηθεί γύρω του.
Εκπρόσωποι άλλων φυλών από την Αλάσκα μέχρι τη Χαβάη έχουν στείλει αντιπροσώπους, ενώ και εκατοντάδες μέλη περιβαλλοντικών οργανώσεων όπως και ακτιβιστές κινημάτων όπως το Black Lives Matter συμπαραστέκονται ενεργά. Τρόφιμα και ιατρικά εφόδια καταφτάνουν από όλο τον κόσμο.
Όλα αυτά εξασφαλίζουν, φυσικά, ελάχιστη κάλυψη στα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα και δεν απασχολούν στο ελάχιστο την προεκλογική καμπάνια που διεξάγεται - με την τιμητική εξαίρεση πάντα της Τζιλ Στάιν. Όπως και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, οι αυτόχθονες αντιμετωπίζονται περίπου ως θλιβερός αναχρονισμός. Στις ΗΠΑ απέκτησαν την αμερικανική ιθαγένεια μόλις το 1924 και στην πλειονότητά τους παραμένουν σήμερα σε εξαιρετικά απόμακρους καταυλισμούς που θυμίζουν στρατόπεδα προσφύγων.
Τα δημογραφικά στοιχεία είναι άλλωστε αποκαλυπτικά. Σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, οι Ινδιάνοι έχουν πολλαπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρκίνο, να αυτοκτονήσουν ή να βρεθούν εξαρτημένοι από ναρκωτικές ουσίες ή το αλκοόλ. Τα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας στους καταυλισμούς τους θυμίζουν εκείνα της Αϊτής. Δεν χρειάζεται, επομένως, να είναι κανείς ιδιαίτερα απαισιόδοξος για να προβλέψει ότι αυτή ενδεχομένως να είναι η τελευταία μάχη τους.
